VII SA/Wa 1319/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-09-01

Skład orzekający: Ewa Kowalska - Hupko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, którzy wykazują wysokie wydatki związane z leczeniem i rehabilitacją, mogą zostać przyznani częściowo lub całkowicie zwolnieni z kosztów sądowych oraz ustanowiony dla nich adwokat w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Sąd przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniono to tym, że dochody skarżących, mimo iż nie pozwalają na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, umożliwiają zgromadzenie środków na inne, potencjalne koszty sądowe, takie jak wpisy od środków odwoławczych.
Stan faktyczny
Skarżący M. G. i R. G. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wykazali, że ich miesięczne dochody z emerytur wynoszą 3529 zł netto, a po opłaceniu stałych wydatków i uwzględnieniu znaczących kosztów leczenia i rehabilitacji, pozostaje im kwota 2500 zł miesięcznie. Sąd, analizując przedstawione dokumenty i wydatki, przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym.
Rozstrzygnięcie
1. Przyznano skarżącym M. G. i R. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. 2. Przyznano skarżącym prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. 3. W pozostałym zakresie wniosek oddalono.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 1 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. G. i R. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: 1. przyznać skarżącym M. G. i R. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, 2. przyznać skarżącym prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, 3. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. M. G. i R. G. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści wniosku wynika, iż M. G. otrzymuje emeryturę w wysokości 1897 zł netto miesięcznie, natomiast R. G. – w wysokości 1632 zł netto. Skarżący podnieśli, że po opłaceniu stałych wydatków, na które składają się czynsz oraz opłaty za wodę, gaz, energię elektryczną, telefony, pozostaje im kwota 2500 zł miesięcznie. Podkreślili, że największym obciążeniem ich budżetu domowego są wydatki związane z leczeniem. Podnieśli, iż obydwoje potrzebują stałej pomocy lekarzy specjalistów (kardiologa, endokrynologa, diabetologa, okulisty, reumatologa). Wskazali, że od 2013 r. R. G. często przebywa w szpitalu, w marcu 2014 r. przebył ciężką operację w Klinice Kardiochirurgii w K., obecnie wymaga stałej rehabilitacji. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. M. i R. G. utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 3529 zł. Z treści wniosku wynika, że czynsz oraz opłaty za wodę, gaz, energię elektryczną, telefony wynoszą około 1000 zł. Skarżący w złożonym wniosku podkreślali, że wymagają stałej pomocy lekarzy specjalistów, a R. G. często przebywa w szpitalach, m.in. w okresach od 24 do 26 lutego 2014 r., od 26 marca do 15 maja 2014 r., od 15 maja do 23 maja 2014 r. Pismem z dnia 31 lipca 2014 r. wezwano skarżących m.in. do wskazania wysokości miesięcznych wydatków związanych z leczeniem. Przy piśmie z 10 sierpnia 2014 r. skarżący nadesłali kserokopie faktur zakupu leków. Podnieśli, że do wydatków związanych z leczeniem zaliczają również koszty prywatnych wizyt u lekarzy, dojazdów na wizyty kontrolne do Kliniki Kardiochirurgii w K., koszty prywatnej rehabilitacji, koszty pobytu M. G. w czasie choroby męża w hotelu pielęgniarek. Nadesłali również m.in. 2 dowody uiszczenia opłat za pobyt w hotelu dla pracowników przy [...] Szpitalu Specjalistycznym na łączną kwotę 600 zł. Podnieśli, że w ciągu ostatnich trzech miesięcy koszty związane z leczeniem wyniosły ok. 5000 zł i złożyły się na nie: zakup leków – 750 zł, prywatne wizyty u lekarzy – 600 zł, rehabilitacja – 1500 zł, dojazd do K. – 150 zł, pobyt w hotelu pielęgniarek – 2080 zł. Biorąc pod uwagę okoliczności wynikające ze złożonego wniosku oraz nadesłanych dokumentów, a także fakt, że skarżący zobowiązani są obecnie do uiszczenia wpisów sądowych od skarg w wysokości po 200 zł w niniejszej sprawie oraz w sprawie VII SA/Wa 1320/14, stwierdzić należy, że uzasadnione jest częściowe przychylenie się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, bowiem uzyskiwane dochody nie pozwalają skarżącym na ich poniesienie w pełnej wysokości. W związku z powyższym przyznano M. i R. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. W odniesieniu do pozostałych kosztów postępowania wskazać trzeba, że wysokość innych wpisów, które mogłyby się w tej sprawie pojawić w związku z ewentualnym wnoszeniem przez stronę środków odwoławczych od wydawanych w niej orzeczeń wynosiłaby 100 zł. Pozwala to na przyjęcie, iż skarżący będą w stanie zgromadzić środki na ewentualne poniesienie pozostałych kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Jednocześnie stwierdzić należy, iż dochody skarżących nie pozwalają na poniesienie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, wobec czego przyznano M. i R. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło