VII SA/Wa 1320/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 6 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P. B. na Dyrektora Aresztu Śledczego W. w przedmiocie ograniczenia dostępu do energii elektrycznej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi K. Z. kwotę 240,00 złotych ( dwieście czterdzieści złotych), podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 55,20 złotych, łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy ), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt VII SO/Wa 44/10 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał P. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 2 marca 2011 r. wpłynęło do Sądu pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej informujące, iż dla niniejszej sprawy dla P. B. wyznaczony został pełnomocnik w osobie adwokata K. Z. W dniu 5 kwietnia 2011 r. do Sądu wpłynął wniosek adwokata K. Z. w którym wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w przedmiotowej sprawie. We wniosku poinformował, że sporządził opinię o braku przesłanek do wniesienia skargi do Sądu. Opinię taką przesłał Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w W. oraz P. B. Jednocześnie pełnomocnik z urzędu oświadczył, że nie otrzymał, żadnego wynagrodzenia z tytułu świadczenia pomocy prawnej z urzędu w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 lipca 2011 r. po rozpatrzeniu skargi P. B. na Dyrektora Aresztu Śledczego W. skargę odrzucił. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit c ww. rozporządzenia zgodnie z którym stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji " w innej sprawie" wynosi 240 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług , obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%). Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik brał udział w postępowaniu przed Sądem I instancji należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 240 złotych, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 złotych- łącznie kwotę 295,20 złotych. O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 p.p.s.a w związku § 14 ust. 2 pkt 1 lit c wyżej powołanego rozporządzenia.