VII SA/Wa 1321/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 sierpnia 2016r. po rozpoznaniu wniosku adwokata A.T. w sprawie ze skargi Z.J. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2015r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku choroby zawodowej postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi A. T. ustanowionemu w ramach prawa pomocy dla Z. J. kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia) złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015r. przyznał Z. J. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pismem z dnia 15 lutego 2016r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata A. T. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 27 kwietnia 2016r. stawiła się aplikantka adwokacka –M. S. z upoważnienia pełnomocnika z urzędu adwokat A. T., złożyła do akt upoważnienie. Na rozprawie poparła skargę i wniosła o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu. Oświadczyła, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnik otrzymał w dniu 13 maja 2016r. W dniu 24 maja 2016r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik z urzędu skarżącego przesłał do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. W związku z powyższym pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w żadnej części przez skarżącego. Pismem z dnia 24 czerwca 2016r. w wykonaniu zarządzenia z dnia 23 czerwca 2016r. wezwano pełnomocnika skarżącego adwokata A. T. do złożenia oświadczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, czy i kiedy doręczyła skarżącemu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2016r . sygn. akt VII SA/Wa 1321/15. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016r. starszy referendarz sądowy przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi A. T., kwotę 240,00 złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towarów i usług tj. kwotę 55,20 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, łącznie kwotę 295,20 złotych. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 27 kwietnia 2016r. zostanie rozpoznane odrębnym postanowieniem. W dniu 11 lipca 2016r. do Sądu wpłynęła odpowiedź pełnomocnika na ww. wezwanie. Pełnomocnik oświadczył, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2016r. została wysłana skarżącemu w dniu 24 maja 2016r. W załączeniu przesłał kopię potwierdzenia nadania Z. J. wraz z wydrukiem ze strony śledzenia przesyłek Poczty Polskiej. W dniu 18 sierpnia 2016r. wpłynęło pismo pełnomocnika z urzędu skarżącego w którym wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że nie została ona opłacona w całości ani w części. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie ustanowiony pełnomocnik adwokat A. T. reprezentowała skarżącego w pierwszej instancji. Za udział w postępowaniu w pierwszej instancji koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały jej przyznane w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2016r. Obecnie w sprawie podlega rozpoznaniu wniosek pełnomocnika z urzędu o: - przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu tj. za sporządzenie i wniesienie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2016r. Zasady ponoszenia kosztów, sposób określania tych kosztów oraz maksymalną wysokość opłat za udzieloną przez wyznaczonego adwokata pomoc prawną, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. Wedle natomiast § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty wyższej niż ½ opłaty maksymalnej określonej w wyżej powołanych przepisach. W rozpoznawanej sprawie, należało zatem ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej w kwocie 240,00 złotych ( tj. 50 % kwoty 480 złotych), co stanowi kwotę 120 złotych. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, w rozpoznawanej sprawie jest to kwota 27,60 złotych (23 % x120 złotych). W związku z powyższym, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.