VII SA/Wa 1321/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia W skardze do Sądu na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w wysokości 20 000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku polegającego na usunięciu nieprawidłowości stanu technicznego progu betonowego w potoku [...] w miejscowości [...] – strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w związku z przyznaniem środków na remont, których wydatkowanie wymaga przeprowadzenia postepowania przetargowego, strona skarżąca podjęła intensywne prace w celu jak najszybszego ogłoszenia przetargu, które przewidywane jest na pierwsze dni czerwca 2016 r. Rozpoczęcie remontu stopnia nastąpi niezwłocznie po wyborze wykonawcy w trybie zamówień publicznych, natomiast zakończenie – z uwagi na rozległy zakres prac remontowych – przewidywane jest dopiero na koniec roku (15 listopada 2016 r.). Wykonanie przez stronę skarżącą postanowienia spowoduje, że środki przeznaczone na grzywnę nie będą mogły być wydatkowane w tym roku na realizację niezwykle pilnych zadań remontowych w innych lokalizacjach. Strona skarżącą dysponuje bardzo ograniczonymi środkami na realizację ustawowych zadań. W tym roku przyznano stronie skarżącej tylko 2 mln zł na całość prac remontowych, podczas gdy zapotrzebowanie wynosi ponad 20 mln zł. Wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków poprzez niemożność przeznaczenia tych środków na realizacje innych koniecznych zadań. Okoliczność ta uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała w sposób przekonywujący na czym polega ewentualna szkoda, bądź spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków związane z obowiązkiem zapłaty grzywny w celu przymuszenia w wysokości 20.000 zł. Ogólne argumenty strony skarżącej związane umiejętnym wykorzystaniem przyznawanych na dany rok środków budżetowych pozostają bez odniesienia do rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącej. Brak danych na temat ilości i konieczności prac, które mają być wykonane w tym roku, a jedynie wskazanie, że konieczne prace wymagają 20 mln zł, tymczasem strona skarżąca otrzymała w tym roku na ten cel 2 mln zł. Dodać należy, iż obowiązek uiszczenia grzywny nałożony zaskarżonym postanowieniem nie ma charakteru nieodwracalnego, czyli nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie bowiem do art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r., poz. 1619) w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Zatem w ocenie Sądu zagrożenie wskazywane we wniosku o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia jest subiektywnym odczuciem strony skarżącej, bowiem może ona w każdej chwili uniknąć zagrożenia egzekucji nałożonej grzywny poprzez wykonanie obowiązku określonego tytułem wykonawczym. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić nalży, że wniosek jest niepoparty przekonywującą argumentacją i jako taki niezasadny. Jednocześnie Sąd zauważa, iż negatywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania nie przesądza o końcowym wyniku przedmiotowej sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.