VII SA/Wa 1322/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi K. S. i P. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. Znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dot. nakazu rozbiórki. Skargę oddala. Pismem z dnia [...] .07.2003r. K. S. i P. K. zwrócili się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2000 r., utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r. którą nakazano K. S. i P. K. rozbiórkę magazynu, dobudowanego do hurtowni artykułów papierniczych na działce o nr [...] w [...] przy ul. [...]. Wnioskodawcy podnosili, że: - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie [...]prowadząc postępowanie w sprawie stwierdzonych odstępstw od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę wiaty w [...] przy ul. [...] zakończone decyzją z dnia [...] kwietnia 2000 r. nakazującą rozbiórkę magazynu nie podjął w sposób prawem przewidzianym zawieszonego wcześniej postępowania. Podnoszą również, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie ustalił wszystkich stron postępowania i nie skierował decyzji do M. T., która była również stroną postępowania oraz wskazują ,że obiekt był wykonany w oparciu o pozwolenie na budowę i jeszcze w roku [...] zgłoszony do użytku a organ przyjął zgłoszenie i nie wniósł żadnych zastrzeżeń. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy –skarżącym odmówiono decyzją z dnia [...] marca 1997 r. nr [...] ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji inwestycji polegającej na dobudowie magazynu do hurtowni artykułów papierniczych w [...] przy ul. [...] wobec sprzeczności planowanej inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego. Następnie skarżący uzyskali decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] listopada 1997r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji inwestycji polegającej na remoncie konstrukcji dachu części magazynowej na działce przy ul. [...] w [...]. W terminie ważności w/w decyzji Burmistrz [...] podjął kolejne rozstrzygnięcie zatwierdzające projekt budowlany i udzielające pozwolenia na budowę w zakresie remontu kapitalnego stropodachu hurtowni oraz dobudowy wiaty o powierzchni 72 m2 decyzja z [...] grudnia 1998 r. nr [...]na wskazanym terenie. W oparciu o tak określone pozwolenie na budowę skarżący wykonali nie obiekt wiaty lecz budynek magazynów, albowiem jak ustalono w trakcie czynności procesowej - oględzin - obiekt wiaty obudowany został ścianami z bloczków gazobetonowych o grubości 36 cm z jednoczesnym osadzeniem bramy do tego obiektu. Zatem zrealizowano obiekt, na który wcześniej odmówiono skarżącym wydania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W wyniku weryfikacji decyzji ostatecznych, w ramach postępowania o stwierdzenie nieważności, wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę w części dotyczącej dobudowy wiaty. Ostateczna decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2000 r. utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Wojewody [...] z [...] grudnia 1999 r. o stwierdzeniu nieważności powołanej wyżej decyzji w części dot. dobudowy wiaty została zaskarżona przez inwestorów do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...].02.2002r. Sygn akt IV SA 1016/00 oddalił skargę. Inwestorzy P. K. oraz K. S. mimo posiadania pozwolenia na realizację wiaty zrealizowali całkowicie odmienny obiekt bowiem wybudowali budynek magazynowy. W tej sytuacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie namysłowskim wszczął postępowanie w sprawie stwierdzonych odstępstw od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę wiaty. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].10.1999r. zawiesił postępowanie administracyjne, a następnie pismem z dnia [...].03.2000r. podjął zawieszone postępowanie i decyzją z dnia [...] kwietnia 2000 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm./ nakazał K. S. oraz P. K. rozbiórkę dobudowanego do hurtowni artykułów papierniczych - magazynu - wiaty obudowanej ścianami osłonowymi na działce Nr [...] w [...] przy ul. [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. nr [...] na podstawie art. 138 § I pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli P. K. i K. S. wnosząc ojej uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia [...] marca 2003 r., sygn. akt: II SA/Wr 1698/2000, oddalił skargę na decyzję [...] WINB z dnia [...] czerwca 2000 r. w sprawie odstąpienie od warunków posiadanego pozwolenia i wybudowanie w jego miejsce innego obiektu stwierdzając w uzasadnieniu wyroku, że zasadnie należało potraktować jako klasyczną samowolę budowlaną o jakiej mowa w art. 48 ustawy - Prawo budowlane (tekst jednolity ustawy z dnia 11 lipca 1994 r.: Dz. U. Nr 106/2000, poz. 1126 z późn. zm.), a co za tym idzie nakazać rozbiórkę spornego obiektu budowlanego, co słusznie uczyniono decyzją PINB w powiecie [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r., znak jw., utrzymaną następnie w mocy w/w decyzją organu wojewódzkiego. Wprawdzie - co zauważono we wzmiankowanym wyroku - w powyższych decyzjach orzeczono rozbiórkę w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 4 ustawy -Prawo budowlane, lecz w związku z tym, iż nie wpłynęło to na treść rozstrzygnięcia, które w obu przypadkach sprowadza się do nakazu rozbiórki, uznano w/w decyzję za prawidłową. W świetle powyższego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].06. 2004r. odmówił stwierdzenia nieważności zarówno w/w decyzji [...] WINB z dnia [...] czerwca 2000 r., jak i utrzymanej nią w mocy decyzji PINB w powiecie [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r. stwierdzając w uzasadnieniu ,że "w kontekście art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153/2002, poz. 1270) - stosownie do treści którego "ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie (lub bezczynność) było przedmiotem zaskarżenia" odmowa jest uzasadniona. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku K. S. i P. K. z dnia [...] czerwca 2004 r., GINB decyzją z dnia [...].07.2004r. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. Skargę na powyższą decyzję złożyli K. S. i P. K., podnosząc, że we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazywali na niezgodne z prawem podjęcie zawieszonego postępowania, które nastąpiło zwykłym pismem. Podnoszą również, że organ nie ustalił wszystkich stron postępowania i nie skierował decyzji do wszystkich stron postępowania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Skargi nie można było uwzględnić, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. W sprawie zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia [...] marca 2003 r., sygn. akt: II SA/Wr 1698/2000. Sąd oddalił skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2000 r. w sprawie odstąpienie od warunków posiadanego pozwolenia i wybudowanie w jego miejsce innego obiektu. Sąd badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji (art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA) był w ramach tej kontroli także zobligowany do zbadania, czy nie miało miejsca naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji. Sąd nie jest związany granicami skargi, a przy stwierdzaniu naruszenia prawa powodującego nieważność zaskarżonej decyzji nie jest nawet związany nakazem reformationis in peius . Zgodnie z wyrokiem NSA z 18 grudnia 1992 r. I SAB 63/92 (powoływanym, między innymi w J. Borkowski, B. Adamiak "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" Wyd. CH Beck W-wa 1998 s. 792) oddalenie przez NSA skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu (art. 30 ustawy o NSA a obecnie art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270)) w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego. Pogląd ten został ostatnio w pełni podtrzymany w postanowieniu NSA z 19 lutego 2001 r. sygn. akt II SAB 278/00-287/00 (niepublikowanym). W tym ostatnim postanowieniu Sąd zwrócił, między innymi, uwagę, że próby stwierdzenia nieważności decyzji rozpoznawanej już wcześniej przez Sąd (oddalający skargę na niezgodność tej decyzji z prawem) jest w istocie w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego, niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie Sądu. Oddalenie przez NSA skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.270) skargę oddalił.