VII SA/Wa 1322/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2010 r. sprawy ze skargi G. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] marca 2010r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], na podstawie art. 104, 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), zw. dalej k.p.a., art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zw. dalej Prawem budowlanym - umorzył, wszczęte na wniosek G. R., postępowanie w sprawie wybudowania ogrodzenia betonowego w granicy działek nr ew. [...] i [...] w [...], gm. [...]. Organ wskazał, że kontrola przeprowadzona 9 kwietnia 2009r. wykazała, iż na działce nr ew. [...] wzniesiono w granicy z działką nr ew. [...] ogrodzenie z przęseł betonowych o dług. 28,87 m., które posiada wysokość ok. 2m mierząc od gruntu. Grunt przy południowym narożniku działki na długości 16m usypano sztucznie. Podczas kontroli przeprowadzonej 28 sierpnia 2009r. zmierzono ogrodzenie i ustalono, że od strony G. R. posiada ono wysokość 2,20 m na odcinku 10 m, a na odcinku 4 m ma wysokość 2.40 m od gruntu. Organ I instancji stwierdził, że ogrodzenie to nie stanowi ogrodzenia od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych, a jest ogrodzeniem wewnętrznym posadowionym pomiędzy ww. działkami. Od strony działki G. R. na odcinku 4 m wysokość ogrodzenia wynosi 2,40 m, a na pozostałej długości 2,20 m. Od strony działki [...] M. i A. Z. jest ono wysokie na 2 m. Organ wskazał, że w przepisach prawa budowlanego nie określono, czy wysokość ogrodzenia należy mierzyć od gruntu rodzimego, czy od gruntu sztucznie usypanego. W związku z powyższym stwierdził, że nie ma podstaw prawnych do wydania nakazów bądź zakazów w niniejszej sprawie, co oznacza, że postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2010r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania G. R. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił stanowisko przedstawione w decyzji pierwszoinstancyjnej, dodając że niewłaściwym byłoby oczekiwanie od inwestora, aby realizując ogrodzenie pomiędzy działkami każdorazowo mierzył jego wysokości również od strony działki sąsiedniej. Ponadto, różnica poziomów jest nieznaczna, zatem nie powoduje to konieczności doprowadzenia ogrodzenia do stanu zgodnego z prawem. Skargę na powyższą decyzję wniósł G. R. wskazując, że podniesienie terenu na działce sąsiedniej spowodowało przesiąkanie i spływ wód opadowych z działki sąsiedniej na działkę skarżącego. Podniósł, że organ podał niewłaściwe długości i wysokości działek, jak i ogrodzenia. Skarżący wniósł o sprawdzenie zgodności z prawem wykonanego ogrodzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010r., utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 17 marca 2010 r., którą organ ten umorzył postępowanie w sprawie ww. ogrodzenia. Skarga zasługiwała na uwzględnienie, jednak nie ze wszystkich przyczyn w niej podniesionych. Wskazać trzeba, że organ odwoławczy przeprowadził postępowanie z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 7, 77 § 1 kpa. Zgodnie bowiem z art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. organ ma obowiązek podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W niniejszej sprawie organ odwoławczy podzielił stanowisko organu powiatowego, że sporne ogrodzenie, jako ogrodzenie międzysąsiedzkie o wysokości do 2,20 m, nie jest ogrodzeniem wymienionym w art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego i jako takie nie podlega reglamentacji ww. ustawy. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu zgłoszenia wymaga jedynie budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20m. Uszło jednak uwadze organu II instancji, że powyższe ustalenia nie wyłączają obowiązku zastosowania trybu przewidzianego w art. 51 Prawa budowlanego, jeśli roboty budowlane zostały wykonane, w sposób o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, to jest w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach prawa, a zatem również prawa miejscowego. W hipotezie art. 50 Prawa budowlanego mieszczą się bowiem obiekty niewymagające ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia (por. postanowienie NSA z dnia 23 lutego 2010r. II OW 27/09, LEX nr 566005). W tym miejscu podkreślić trzeba, że postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało na wniosek G. R., w którym wnioskodawca domagał się -między innymi - likwidacji przedmiotowego ogrodzenia, wskazując że jest ono niezgodne z planem zagospodarowania przestrzennego gminy. Na okoliczność tą wskazywał również w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się do tej kwestii, czym istotnie naruszył powołane na wstępie przepisy. Wskazać bowiem należy, że dla obrębów wsi [...] i [...] w Gminie [...] obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w [...] z dnia [...] sierpnia 2004r., Nr [...], który zawiera ścisłe ustalenia odnośnie ogrodzeń. W związku z powyższym rozpoznając sprawę ponownie organ winien ustalić, czy zapisy powołanego wyżej planu obejmują również ww. działki, a jeśli tak, to czy przedmiotowe ogrodzenie odpowiada wskazanym w planie postanowieniom. W zależności od poczynionych ustaleń organ wyda stosowne rozstrzygnięcie. Z przedstawionych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w pkt I sentencji. Na mocy art. 152 w/w ustawy orzeczono jak w pkt II wyroku.