VII SA/Wa 1322/11
WyrokWSA w Warszawie2012-01-13
Skład orzekający: Małgorzata Miron, Joanna Gierak-Podsiadły, Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu pierwszej instancji, mimo błędnej formy (decyzja zamiast zarządzenia) i błędnego pouczenia o środkach odwoławczych (odwołanie zamiast zarzutów), powinno zostać potraktowane jako zarządzenie zabezpieczenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, a wniesione odwołanie jako zarzuty do rozpatrzenia przez organ egzekucyjny?Ratio decidendi
Organ egzekucyjny, działając na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, może prawidłowo potraktować pismo strony zatytułowane 'odwołanie' jako 'zarzuty', jeśli jego treść faktycznie wskazuje na podniesienie zarzutów dotyczących wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, nawet jeśli pierwotny akt został błędnie nazwany decyzją zamiast zarządzeniem. Właściwość organu do rozpatrzenia zarzutów wynika z jego roli jako organu egzekucyjnego.Stan faktyczny
Skarżący D. B. wniósł odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010 r. dotyczącej zabezpieczenia wyrobów poprzez ich odebranie. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. przekazał zarzuty D. B. według właściwości Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...], uznając decyzję za zarządzenie zabezpieczenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym. Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy to postanowienie. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów k.p.a. przez przekazanie odwołania zamiast jego rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak ( spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi D. B. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2011 r. znak [...] w przedmiocie przekazania pisma zgodnie z właściwością skargę oddala
Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm., zwana dalej k.p.a.), art. 20 § 1 pkt 4 w związku z art. 156 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.),
przekazał według właściwości Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] zarzuty D. B. na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010 r., znak: [...].
W uzasadnieniu wskazał, iż D. B. wniósł odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010r., dotyczącej zabezpieczenia wyrobów wycofanych z obrotu na podstawie decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r., poprzez ich odebranie. Zdaniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] zaskarżona decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010 r. jest w istocie zarządzeniem zabezpieczenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, o którym mowa w art. 156 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wydanym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], działającego w tym przypadku, jako organ egzekucyjny. O takim charakterze zaskarżonej decyzji świadczy podstawa prawna jej wydania oraz wskazanie, że została wydana w związku z decyzją Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. i służy wykonaniu tej decyzji. Na takie zarządzenie, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji służy zobowiązanemu prawo zgłoszenia zarzutów. Organem właściwym do rozpatrzenia zarzutów jest organ egzekucyjny, którym w tej sprawie jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...].
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył D. B. wskazując, że organ dokonał bez żadnej podstawy prawnej kwalifikacji decyzji jako zarządzenia zabezpieczenia, a złożone odwołanie potraktował jako zarzuty na zarządzenie.
Główny Inspektor Sanitarny, po rozpatrzeniu zażalenia D. B., postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., znak: [...], na
podstawie art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.,
utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, czynności podjęte przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] były faktycznie czynnościami egzekucyjnymi służącymi realizacji decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r., tj. zarządzeniem zabezpieczenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym. Analiza treści odwołania D. B. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010 r. wskazuje, że jakkolwiek strona nie powołała się wprost na wskazane w tym przepisie zarzuty to jednak je podniosła, a dotyczy to między innymi zarzutu nieistnienia obowiązku (art. 33 pkt 1), niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym (art. 33 pkt 5) czy zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 33 pkt 8). Zarzuty te winne być rozpatrzone w trybie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Główny Inspektor Sanitarny podzielił stanowisko Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...], iż organem właściwym do rozpatrzenia zarzutów jest organ egzekucyjny, którym w tej sprawie jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...].
Skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył D. B., wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Zarzucił naruszenie art. 65 § 1 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 k.p.a. przez przekazanie odwołania od decyzji pomimo obowiązku rozpoznania odwołania i wydania jednej z decyzji opisanych w przepisie art. 138 k.p.a.
Wskazał, że zaskarżone postanowienie powoduje, iż nie istnieje możliwość usunięcia z obrotu decyzji wydanej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w zwykłej drodze odwoławczej, a jedynie poprzez złożenie wniosku o stwierdzenie jej nieważności.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do brzmienia art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego.
W niniejszym postępowaniu Sąd kontrolował postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2011 r., utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010 r. przekazujące według właściwości Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] zarzuty D. B. na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010 r.
Decyzją z dnia [...] października 2010 r. wydaną na podstawie art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] zabezpieczył wyroby mogące mieć wpływ na zdrowie ludzi poprzez ich odebranie, w trybie natychmiastowej wykonalności, do czasu przeprowadzenia badań laboratoryjnych.
W ocenie Sądu, zarówno Główny Inspektor Sanitarny jak i Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] trafnie wskazali, iż w/w decyzją Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] podjął czynności będące faktycznie czynnościami egzekucyjnymi, służącymi realizacji decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r., wycofującej produkt z obrotu. Z art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej wynika, iż państwowi inspektorzy sanitarni są uprawnieni do zabezpieczania między innymi środków spożywczych, mogących mieć wpływ na zdrowie ludzi, a do postępowania zabezpieczającego stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Stosowanie do postępowania zabezpieczającego przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oznacza, że zabezpieczenie powinno nastąpić w formie zarządzenia, co wynika z art. 156 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Na zarządzenie zabezpieczenia przysługuje natomiast zobowiązanemu zgłoszenie, w terminie 7 dni, do organu egzekucyjnego zarzutów, stosownie do art. 156 § 1 pkt 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Rozstrzygnięcie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. pomimo błędnej formy (decyzji zamiast zarządzenia) oraz błędnego pouczenia o przysługującym środku odwoławczym (odwołaniu zamiast zgłoszeniu zarzutów), nie zmieniło rzeczywistego charakteru tego rozstrzygnięcia. Odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. wniesione przez skarżącego zostało prawidłowo potraktowane przez organy, jako zarzuty, do których rozpatrzenia właściwym jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] działający, jako organ egzekucyjny w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym (art. 20 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji).
W związku z powyższym za prawidłowe należy uznać postanowienie Państwowego Wojewódzkiego i Inspektora Sanitarnego w [...] wydane na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. o przekazaniu zarzutów skarżącego do organu właściwego do ich rozpatrzenia, tj. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...].
W świetle powyższych wywodów nieuzasadniony jest zarzut skargi dotyczący błędnej kwalifikacji decyzji z dnia [...] października 2010 r., a w związku z tym również pisma skarżącego zatytułowanego "odwołanie".
Skarżący D. B. w odwołaniu od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. także zakwalifikował decyzję, jako zarządzenie zabezpieczenia, stojąc na stanowisku, że nazwanie wydanego aktu decyzją nie zmienia jego rzeczywistego charakteru oraz zgłosił zarzut nieistnienia obowiązku (art. 33 pkt 1), niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym (art. 33 pkt 5) czy zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 33 pkt 8).
W tym stanie rzeczy uznając, że zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, a podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło