VII SA/Wa 1322/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata C. P. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za niezasadne i odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu na załatwienie sprawy postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. C. P. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 180 zł (stu osiemdziesięciu złotych) oraz kwotę 41,40 zł (czterdziestu jeden złotych czterdziestu groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT – łącznie kwotę 221,40 zł (dwustu dwudziestu jeden złotych czterdziestu groszy). Postanowieniem z dnia 23 lipca 2013 r. przyznano E. Z. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., pełnomocnikiem skarżącego wyznaczony został adw. C. P.. W dniu 21 sierpnia 2013 r. adw. C. P. złożył w imieniu E. Z. skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 1 lipca 2013 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2013 r. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. oddalił skargę kasacyjną. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wynosi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jak wynika z akt sprawy, adw. C. P. złożył w imieniu E. Z. skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 1 lipca 2013 r. Zauważyć też trzeba, że adw. C. P. został ustanowiony pełnomocnikiem po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji. Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (która wynosi 240 zł). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.