VII SA/Wa 1322/18
PostanowienieWSA w Warszawie2018-10-25
Skład orzekający: Maciej Majewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, prowadzącej gospodarstwo rolne i posiadającej znaczący majątek, wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w zakresie częściowego zwolnienia od wpisu od skargi?Ratio decidendi
Wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść częściowych kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi. Posiada ona gospodarstwo rolne o znacznej powierzchni, z którego uzyskuje stały dochód, a także inne aktywa. Jej sytuacja majątkowa nie pozwala na zaliczenie jej do osób ubogich, którym przyznaje się prawo pomocy. Wydatki na koszty sądowe są możliwe do poniesienia bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego.Stan faktyczny
Wnioskodawczyni A. M. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się zwolnienia od wpisu od skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające wznowienia postępowania. Wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo rolne, wynajmuje mieszkanie, posiada znaczący majątek i otrzymuje dopłaty bezpośrednie. Wskazała na pewne wydatki, jednak sąd uznał, że jej sytuacja majątkowa nie jest na tyle trudna, aby uzasadnić przyznanie prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odmówiono A. M. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym częściowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić A. M. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym częściowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. wpisu od skargi.
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek A. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż A. M. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, córką i synem. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z prowadzenia gospodarstwa rolnego (szacunkowy dochód to 2 500 zł.) oraz wynajmu mieszkania (roczny dochód 12 000 zł.), ponadto jak wynika z danych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi wnioskodawczyni otrzymała dopłaty bezpośrednie za 2017 r. w wysokości 8 404,70 zł. które nie zostały wykazane w formularzu PPF. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 80 m2 oraz mieszkanie o pow. 50,87 m2 (własność ¼ udziału) i nieruchomość rolną o pow. 8,935 ha. W gospodarstwie rolnym wnioskodawczyni uprawia pszenicę, rzepak, ziemniaki, truskawki. Posiada stodołę, kurnik oborę (bez bydła), pomieszczenie gospodarcze, kultywator, agregat uprawowy, brony, opryskiwacz, siewnik, przyczepę. Wnioskodawczyni posiada także samochód [...] z 2008 r. Mąż z córką wnioskodawczyni pracują w gospodarstwie, syn jest uczniem technikum. Córka od miesiąca października podejmuje pracę. Wnioskodawczyni wskazał, ze w tym roku czeka ją jeszcze wydatek na zakup węgla na zimę i środków ochrony roślin (1 500 – 2 000 zł). Ponadto wskazała, że w tym roku podczas burzy doszło do przepięcia prądu, które spowodowało zniszczenie komputera i piekarnika i innych urządzeń elektrycznych. Poniosła także zwiększone wydatki z uwagi na rozpoczęcie nauki przez syna. Wskazała następujące wydatki miesięczne: leki 55 zł., żywność 550 zł., podatek rolny 405 zł. (kwartał), podatek od nieruchomości 63 zł. (kwartał), czynsz za mieszkanie 547 zł., KRUS 393 i 33 zł., energia elektryczna 230 zł., wywóz śmieci 52 zł. ubezpieczenie 510 zł., bilet miesięczny 80, 58 zł.
Do wniosku dołączono kopie dokumentów PIT oraz szereg fraktur i rachunków za 2018 r.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych lub ich części jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową A. M. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od części kosztów sądowych, gdyż wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ich ponieść. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawczyni posiadają gospodarstwo rolne o pow. prawie 9 ha. Z gospodarstwa uzyskują stały dochód. Nie wskazała szczególnych obciążeń kredytowych, zadłużenia, obciążeń komorniczych. Wnioskodawczyni zaznaczyła wprawdzie, że jej sytuacja materialna jest trudna, jednakże z ogólnego obrazu sytuacji majątkowej wynika, że wnioskodawczyni nie można zaliczyć do osób ubogich, a tylko takim należy przyznawać prawo pomocy. Okoliczności sprawy wskazują, że strona prowadzi normalnie funkcjonujące gospodarstwo rolne oraz domowe, w którym – jak wynika z załączonych kopii rachunków stać na zakup nie tylko najpilniejszych produktów związanych z utrzymaniem koniecznym, ale i innych, które do takich zaliczyć nie można (np. wyroby cukiernicze, napoje gazowane, lody, żywność przetworzona, popcorn, kwiaty ozdobne itp.). Ponadto z należy pamiętać, że podany dochód nie jest dochodem rzeczywistym, a jedynie szacunkowym wskazywanym przez gminę na podstawie posiadanej ziemi rolnej. Powyższe okoliczności wskazują, że wnioskodawczyni posiada środki na opłacenie kosztów sądowych, które na obecnym etapie wynoszą 200 zł. wpisu sądowego od skargi. Opłacenie tego wpisu umożliwi rozpoznanie sprawy sądowej. Wydatek ten może pozostać jedynym wydatkiem strony w sprawie. Z tych względów odmówiono przyznania prawa pomocy.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło