VII SA/Wa 1323/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2006 r. sprawy ze skargi A.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego B. decyzją nr [...] wydaną dnia [...] kwietnia 2002 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nałożył na A. W. obowiązek dostarczenia dokumentacji technicznej powykonawczej wraz z orzeczeniem technicznym wykonanej samowolnie zabudowy w przestrzeni klatki schodowej na piętrze budynku mieszkalnego przy ulicy C. w B. (schody, podest, ścianka boczna – tworzące pomieszczenie gospodarcze) oraz dostarczenia opinii Państwowej Straży Pożarnej i Miejskiego Inspektora Sanitarnego. Po rozpatrzeniu odwołania A. W., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją wydaną dnia [...] czerwca 2002 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, zobowiązując nadto A. W. do udokumentowania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, z uwagi na fakt, że przedmiotowy budynek stanowi współwłasność J. i K. Z. (parter) i A. W. (piętro), przy czym klatka schodowa jest częścią wspólną budynku. Ponieważ zobowiązana nie dostarczyła wymaganych dokumentów, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego B. w dniu [...].10.2002 r. wydał decyzję zobowiązującą A. W. do doprowadzenia klatki schodowej do stanu poprzedniego – zgodnie z art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego. Po rozpatrzeniu odwołania A. w., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją wydaną dnia [...] grudnia 2002 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji złożyła A. W., podnosząc ze nie dokonała samowolnej zabudowy klatki schodowej, ponieważ podzielenie klatki i jej zabudowa nastąpiła za zgodą współwłaścicieli budynku małżonków Z., a wg wnioskującej zarówno podział klatki schodowej, jak i zabudowa poprzez postawienie ścianki działowej, nie wymagało zgody organów nadzoru budowlanego. Wnioskująca w swym wniosku powołała jako jego uzasadnienie wyrok Sądu Rejonowego Wydział Cywilny w B. wydany w sprawie [...] dnia [...] maja 2004 r. i wyrok Sądu Okręgowego w B. [...] Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia [...] października 2004 r. – sygn. [...], wydane w sprawie przywrócenia posiadania. Po rozpatrzeniu wniosku, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] marca 2006 r. na podstawie art. 157 § 1 i art. 158 § ! w zw. z art. 156 § 1 kpa odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 r. W uzasadnieniu organ podniósł, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. wydana na podstawie art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego w jego brzmieniu obowiązującym w dacie jej wydania jest nieuniknioną konsekwencją niewykonania obowiązków nałożonych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego wynikających z ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2002 r. Dlatego prawidłowo [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. utrzymał w mocy w/w decyzję organu I instancji. Zdaniem organu kontrolowana decyzja nie jest dotknięta żadną wad określonych w art. 156 § 1 kpa, wydana został zgodnie z prawem i brak jest podstaw do stwierdzenia jej nieważności. Odnosząc się do wskazanych przez wnioskującą wyroków Sądów Cywilnych organ podniósł, że nie mają one znaczenia w sprawie, bowiem dotyczą stosunków cywilnoprawnych pomiędzy współwłaścicielami budynku przy ul. C. B.. Fakt wyrażenia zgody na wykonanie robót budowlanych przez współwłaściciela budynku nie rozstrzyga o istnieniu lub też nieistnieniu samowoli budowlanej w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosła A. W., podnosząc ze nie można zarzucić jej dokonania samowoli budowlanej, ponieważ zabudowa klatki schodowej nastąpiła po uzgodnieniu ze współwłaścicielami budynku, a nie wystąpiła do organu o wyrażenie zgody na wykonanie robót, bo nie wiedziała że zgoda taj jest konieczna. Po rozpatrzeniu wniosku, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] maja 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2006 r. W uzasadnieniu organ podniósł, że wskazany przez A. W. fakt, iż na zabudowę klatki schodowej posiadała zgodę współwłaścicieli budynku, nie zwalnia inwestora od obowiązku spełnienia wymagań określonych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła A. W.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podniosła, że rażące naruszenie prawa przez decyzję organu nadzoru budowlanego z dnia [...] czerwca 2002 r. polega na przypisaniu skarżącej samowoli budowlanej w sytuacji gdy wykonane przez nią roboty polegały na postawieniu ścianki działowej za zgodą współwłaścicieli budynku. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2006 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wydaną na podstawie art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego nakazującą A. W. doprowadzenie samowolnie wykonanej zabudowy klatki schodowej w budynku przy ul. C. w B. do stanu poprzedniego. Art. 16 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego ustanawia ogólną zasadę trwałości decyzji administracyjnych, od której ustawodawca dopuścił pewne wyjątki. Jednym z nich jest stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 kpa. Postępowanie o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej jest więc postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem jest ocena czy decyzja kończąca postępowania w sprawie dotknięta jest jedną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 kpa, której wystąpienie powoduje konieczność wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc. Prawidłowo, zdaniem składu orzekającego, organ ustalił, iż kontrolowana decyzja nie jest obarczona żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Niewątpliwym w sprawie jest (co wynika również z przedstawionego przez skarżącą uzasadnienia wyroku Sadu Rejonowego w B. z dnia [...] maja 2004 r. oraz z ustaleń organów w postępowaniu administracyjnym), ze w budynku przy ulicy C. w B. dokonano prac budowlanych, polegających na wybudowaniu ścianki działowej w celu podzielenia klatki schodowej w budynku stanowiącej częściową wspólną nieruchomości będącej współwłasnością z małżonkami K. i J. Z. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Wobec tego organ nadzoru budowlanego prawidłowo – aby ustalić czy możliwe jest doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem, wykonanych robót, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego zobowiązał właścicielkę mieszkania i współwłaścicielkę nieruchomości do dostarczenia dokumentacji powykonawczej wraz z orzeczeniem technicznym wykonanej zabudowy i opinii stosownych organów wyznaczając dla ich złożenia stosowny termin, a następnie zobowiązał ją do doprowadzenia zabudowy klatki schodowej do stanu poprzedniego. W świetle powyższego należy uznać, że kontrolowane decyzje nie naruszają prawa, wobec tego organ prawidłowo odmówił ich stwierdzenia. Wobec powyższego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.