VII SA/Wa 1326/13

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 lipca 2015r. w sprawie ze skargi A. W. i M. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi K. G. tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie w ramach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu- skargi kasacyjnej, kwotę 1200 złotych (tysiąc dwieście złotych ) oraz kwotę 276 złotych (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych), stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 1476 złotych (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych). Postanowieniem z dnia 23 lipca 2013r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał A. i M. W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata K. G. pełnomocnikiem z urzędu dla A. W. i M. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi A.W. i M. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]maja 2013r. nr [...] wyrokiem z dnia 17 grudnia 2013r. skargę oddalił. W punkcie II wyroku przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu za pomoc prawną udzieloną skarżącym w postępowaniu przed Sądem I instancji. Adwokat M. S. działając z substytucji adwokata K.G. pełnomocnika z urzędu sporządziła i wniosła w dniu 19 lutego 2014r. skargę kasacyjną od ww. wyroku. W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik sformułował wniosek o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu świadczenia pomocy prawnej z urzędu na rzecz adwokata K. G. oświadczając, że nie zostało ono opłacone przez skarżących w całości ani w części. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 461). W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji -75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Wskazać należy, że niniejsza sprawa dotyczy nałożenia opłaty legalizacyjnej w wysokości 25.000 złotych, a zatem należy do kategorii spraw określonych w § 18 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia, zgodnie z którym stawka w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczana jest na podstawie § 6. Paragraf ten w punkcie piątym stanowi, że stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł- 50.000 zł- 2.400 zł. W niniejszej sprawie adw. M. S. działając na podstawie substytucji udzielonej przez pełnomocnika z urzędu adw. K. G. sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 17 grudnia 2013r. Nadto zgodnie z wymogiem ustanowionym w § 20 rozporządzenia adw. M. S. wnosząc o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu świadczenia pomocy prawnej z urzędu na rzecz adwokata K. G, oświadczyła, że nie zostały one opłacone przez skarżących w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe należało przyznać pełnomocnikowi z urzędu adwokatowi K. G. wynagrodzenie na podstawie wyżej cytowanego § 18 ust. 1 pkt 2 lit b w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit a i § 6 pkt 5, które wynosi 1200 złotych. Wynagrodzenie to po podwyższeniu o 23 % podatku VAT, czyli o kwotę 276 złotych, wynosi 1476 złotych. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązująca w dniu orzekania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit a ww. rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.