VII SA/Wa 1327/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W., G. Sp. z o.o. z siedzibą w W., W. I z siedzibą w W., W. II z siedzibą w W. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2011 r. Nr (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku likwidacji otworów okiennych postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić F. Sp. z o.o. z siedzibą w W., G. Sp. z o.o. z siedzibą w W., W. I z siedzibą w W., W. II z siedzibą w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 2000 (dwa tysiące) złotych wniesione z tytułu uiszczenia wpisu od skargi. Pełnomocnik skarżących pismem z dnia 17 sierpnia 2012 r. cofnął skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2011 r., Nr (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku likwidacji otworów okiennych. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie skarżący cofnęli skargę skutecznie, gdyż nie zaistniały przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi, wskazane w art. 60 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach jak w pkt II sentencji orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.