VII SA/Wa 1328/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. na działania Aresztu Śledczego w [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 lipca 2010 r, nadanym w dniu 13 lipca 2010 r, G. M. wniósł skargę na działania Aresztu Śledczego w [...], polegające na niewłaściwym traktowaniu jego osoby przez funkcjonariuszy Służby Więziennej, pełniących służbę w rzeczonym Areszcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zakres tych spraw wymienia enumeratywnie przepis art. 3 § 2 i 3 ww. ustawy, określając akty prawne poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Są to decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne sprawy, które na mocy przepisów ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Oznacza to, że skarga do Sądu jest dopuszczalna jedynie na decyzje, postanowienia lub inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, zaś skarga na bezczynność organów służy jedynie w granicach w jakich służy skarga do sądu administracyjnego. W stosunku do skargi na działania Aresztu Śledczego w [...] nie można mówić, że są spełnione wymogi zawarte w w/w artykułach ppsa, co oznacza, że nie może ono być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Stwierdzić trzeba, iż skarga G. M. nie jest skierowana przeciw konkretnej decyzji lub postanowieniu, albo innej czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jest to skarga odnosząca się całokształtu czynności podejmowanych przez Areszt Śledczy w [...] dotyczących postępowania funkcjonariuszy Służby Więziennej względem skarżącego. Oznacza to, że skarga ta nie mieści się w katalogu zawartym w art. 3 § 2 i 3 Ppsa, a co za tym idzie, jest niedopuszczalna. Argumenty podniesione przez skarżącego a także w/w okoliczności wskazują, że właściwą drogą w tego typu sprawach jest tryb skargowy określony w Rozdziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z art. 227 Kpa przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie z treścią art. 228 Kpa skargi takie składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w sentencji postanowienia.