VII SA/Wa 1330/11
WyrokWSA w Warszawie2011-10-17
Skład orzekający: Daria Gawlak - Nowakowska, Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Mirosława Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący posiada interes prawny i legitymację czynną do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a., gdyż nieruchomości skarżącego są znacznie oddalone od inwestycji i decyzja nie oddziałuje na jego prawa właścicielskie. Wobec braku legitymacji czynnej organ słusznie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.Stan faktyczny
Skarżący J. J. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z kwietnia 2011 r., który utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z lipca 2010 r. dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Skarżący zarzucał naruszenia prawa związane z planem miejscowym i samowolami budowlanymi na sąsiedniej działce.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2011 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2011 r. znak: (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala.
Zaskarżoną, w niniejszej sprawie, decyzją z dnia (...) kwietnia 2011r., znak (...), Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2011r., Nr (...) odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) lipca 2010r., Nr (...) zatwierdzającej projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego, murowanego, podpiwniczonego, wolnostojącego z użytkowanym poddaszem i garażem, zlokalizowanego na działce nr ew. (...) z obrębu (...) przy ul. (...) w W. oraz udzielającej M. F. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i nakładającej obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
W uzasadnieniu Główny Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdził, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu - art. 157 § 2 k.p.a. Warunkiem wszczęcia postępowania na wniosek strony, jest zatem ustalenie, że wniosek o wszczęcie postępowania nieważnościowego pochodzi od strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem stroną jest ten, kto wykaże, że postępowanie dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku. Interes prawny musi być oparty na prawie lub przez prawo chroniony.
Organ wskazał, że działki o nr ew. (...) należące do J. J. nie sąsiadują bezpośrednio z działką nr ew. (...), której dotyczy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) lipca 2010r. Budynek mieszkalny usytuowany na działce o nr ew. (...) znajduje się w dużej odległości od działek należących do skarżącego. Nie można stwierdzić, że budynek mieszkalny w jakikolwiek sposób oddziałuje na działki należące do J. J., czy też ogranicza jego prawa właścicielskie.
Ponadto, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że budowa budynku mieszkalnego w żaden sposób nie ograniczyła dostępu skarżącego do drogi dojazdowej do jego posesji, nie miała wpływu na szerokość tej drogi. Decyzja dotyczyła wyłącznie budowy budynku mieszkalnego. Pozostałe obiekty na działce, takie jak ogrodzenie, budynek gospodarczy, szambo i ich usytuowanie nie były przedmiotem tej decyzji.
Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w świetle ww. ustaleń J. J. nie posiada własnego, indywidualnego interesu prawnego do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) lipca 2010r., tym samym zasadnie organ pierwszej instancji – (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł J. J.. Dochodząc uchylenia zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Skarżący podniósł, że w dacie wydawania decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lipca 2010r., istniała norma - plan miejscowy, która ustalała i ograniczała sposób zagospodarowania działki o nr ew. (...)., w szczególności w granicach linii rozgraniczających ul. (...). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zaniechał, zatwierdzając projekt zagospodarowania działki, sprawdzenia zgodności projektu z planem. W następstwie tego naruszono jego prawa m.in. doprowadzenia mediów drogą publiczną do jego nieruchomości. Droga została ograniczona do szer. 3 m, w takim miejscu posadowiono płot. Na działce nr (...) znajdują się też w pasie drogi samowole – budynek gospodarczy, dwa drewniane garaże z betonowym kanałem oraz utwardzony zjazd z ul. (...). Samowole zatajono na etapie wydawania ww. decyzji zatwierdzającej zamienny projekt budowlany.
Skarżący wskazał, że na przełomie kwietnia i maja 2011r., wybudowano płot w publicznej przestrzeni ul. (...), co stanowi zagrożenie dla użytkowników tej ulicy. Nie ma znaczenia, że doszło do budowy ogrodzenia na podstawie zgłoszenia skoro ogrodzenie jest funkcjonalnie związane z budową innych obiektów.
Ponadto, skarżący wniósł o zawieszenia postępowania na podstawie art. 56 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w zakresie kontroli na nieruchomości stanowiącej działkę nr (...). Następnie, w toku postępowania, wniosek został cofnięty.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie i w tych warunkach podlega oddaleniu.
Rzeczą Sądu, stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), było poddanie zaskarżonej decyzji ocenie pod względem zgodności z przepisami prawa.
Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.
Zgodnie z przepisem art. 157 § 2 k.p.a. – postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.
Złożenie żądania, wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, nie powoduje automatycznie jego wszczęcia. Na wstępnym etapie rozpoznania sprawy, organ administracji przeprowadza badanie pod kątem istnienia przesłanek formalnoprawnych, warunkujących jego dopuszczalność. Przeszkody do jego prowadzenia mogą mieć charakter przedmiotowy albo podmiotowy. Do tych ostatnich należy m.in. brak legitymacji czynnej po stronie wnioskodawcy.
Stroną postępowania, o stwierdzenie nieważności decyzji, jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji.
W okolicznościach niniejszej sprawy organy wnikliwie rozpoznały to, czy wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji pochodzi od strony postępowania, zasadnie oceniły też, że J. J. nie ma przymiotu strony, nie ma interesu prawnego w tym postępowaniu w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Posiadanie interesu prawnego, w postępowaniu administracyjnym, oznacza ustalenie przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Takiej normy w odniesieniu do wnioskującego o stwierdzenie nieważności decyzji nie ma.
Wniosek J. J. dotyczył stwierdzenia nieważności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) lipca 2010r., Nr (...) zatwierdzającej projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego, murowanego, podpiwniczonego, wolnostojącego z użytkowanym poddaszem i garażem, zlokalizowanego na działce nr ew. (...) z obrębu (...) przy ul. (...) w W. oraz udzielającej M. F. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i nakładającej obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Zasadnie organy obu instancji wskazały, że zakres ww. rozstrzygnięcia pozostaje poza sferą praw i obowiązków J. J.. Jego nieruchomości są znacznie oddalone od ww. inwestycji i ta budowa w żaden sposób nie oddziałuje na jego nieruchomości.
Jak wynika w szczególności ze skargi sądowej, powodem interwencji J. J. w odniesieniu do ww. decyzji są inne obiekty samowolnie, jego zdaniem, wzniesione na działce o nr ew. (...).
W tym zakresie, skarżący może zawiadomić organ nadzoru budowlanego. Te okoliczności nie są jednak, w żaden sposób, podstawą do wszczęcia niniejszego postępowania nieważnościowego.
Ponadto, kwestia, jak twierdzi skarżący naruszenia sfery drogi publicznej ul. (...) wiodącej także do jego nieruchomości, pozostaje bez związku z niniejszą decyzją objęta wnioskiem o stwierdzenie nieważności. Ze skargi wynika, że doszło do nieprawidłowego, wg. skarżącego ogrodzenia działki o nr ew. (...) na podstawie zgłoszenia.
Należy podkreślić, że ogrodzenie, ani inne obiekty na działce o nr ew. (...) nie były przedmiotem rozstrzygnięcia w. ww. decyzji, która jednoznacznie wskazuje na jej zakres - zatwierdzono wyłącznie projekt zamienny budynku mieszkalnego, a jego usytuowanie zgodnie z projektem jest w znacznej odległości od ul. (...).
Mając na uwadze, że decyzja zaskarżona i poprzedzająca ją odpowiadają prawu, a zarzuty skargi są bezprzedmiotowe w okolicznościach sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.( Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło