VII SA/Wa 1332/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska –Śpiewak ( spr.), Protokolant St. sekr. sąd. Agnieszka Foks - Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] listopada 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zaświadczenia. skargę odrzuca VIISA/Wa 1332/11 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] listopada 2010r., znak: [...] Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego na podstawie art. 36, art. 5a ust. 4 i 7 oraz art. 52 ust. 1 ustawy z dn. 20 grudnia 1990r., o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008r., Nr 50, poz. 291 ze zm.) - odmówił B. J. przywrócenia terminu do złożenia zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o kwocie należnego podatku dochodowego. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że B. J. w dniu 21 listopada 2010r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wysokości należnego podatku dochodowego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej za 2009r., wraz z zaświadczeniem o wysokości tego podatku. Ponieważ wniosek złożono z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 kpa (7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu) brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Od wyżej wskazanej decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, zgodnie z pouczeniem, B. J. wniósł odwołanie do Sądu Okręgowego Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w [...], który postanowieniem z dnia [...] marca 2011r., sygn. akt [...] przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011r., sygn. akt ISA/Ol 307/11 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Pismem z dnia 30 grudnia 2011r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przekazał odpowiedź na skargę wnosząc o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, iż wraz z wnioskiem z dnia 25 listopada 2010r. o przywrócenie terminu skarżący złożył wymagane zaświadczenie z urzędu skarbowego jednakże nie przedstawił żadnego dokumentu uzasadniającego przyczynę uchybienia ustawowego terminu do złożenia zaświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ( § 2) należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żadem środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy, że na skutek błędnego pouczenia odwołanie wniesione do sądu powszechnego nie doprowadziło do rozpoznania sprawy, zgodnie z art. 15 kpa w związku z art. 127 kpa. Stosownie do art. 15 kpa postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez organ centralny, tu Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji (art. 127 § 3 kpa). Wskazać należy, że w niniejszej sprawie trybu ponownego rozpoznania sprawy nie zastosowano wobec błędnego, jak ocenił to sąd powszechny, pouczenia skarżącego, iż wydana decyzja może być zaskarżona do tego sądu. W tych okolicznościach w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. W sprawie nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia, przewidzianych przepisami prawa, warunkujących kontrolę sądowoadministracyjną aktu administracyjnego. Mając na uwadze powyższą argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.