VII SA/Wa 1336/05
WyrokWSA w Warszawie2006-01-25
Skład orzekający: Bożena Walentynowicz, Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Grzegorz Czerwiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, uznając się za niewłaściwy do rozpoznania podania dotyczącego numeracji nieruchomości, powinien przekazać je właściwej gminie na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., czy też zwrócić je wnoszącemu na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. jako sprawę należącą do właściwości sądu powszechnego?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, który stwierdza swoją niewłaściwość do rozpoznania podania dotyczącego numeracji nieruchomości, powinien przekazać je właściwej miejscowo gminie na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., a nie zwracać je wnoszącemu jako sprawę należącą do właściwości sądu powszechnego. Niewłaściwe zastosowanie art. 66 § 3 k.p.a. stanowi naruszenie przepisów prawa.Stan faktyczny
Skarżący M. T. złożył podanie dotyczące numeru domu, wskazując na samowolę budowlaną swojej siostry. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił podanie, uznając, że sprawa należy do właściwości sądu powszechnego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżący złożył skargę do WSA, który uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdzając niewłaściwe zastosowanie przepisów k.p.a. przez organy administracji.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzające je postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, stwierdzono, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, zasądzono zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz (spr.), , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, , Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu podania. I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego M. T. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
VII SA/WA 1336/05
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r., znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 66 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) zwrócił wnoszącemu M. T. podanie bez daty, które wpłynęło do Inspektoratu w dniu [...] lipca 2005 r., dotyczące numeru domu położonego w [...].
W uzasadnieniu swojego postanowienia organ I instancji podniósł, iż na podstawie art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej, miejscowej i instancyjnej. Właściwość rzeczową [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] określają przepisy art. 83 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie, w przypadku stwierdzenia braku właściwości do rozpoznania wniesionego podania, winien niezwłocznie podjąć czynności wynikające z art. 65 i 66 k.p.a. Zdaniem organu I instancji, właściwy do rozpatrzenia przedmiotowego podania jest sąd powszechny.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania M. T. utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].
W uzasadnieniu swego postanowienia, organ odwoławczy przytoczył argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji i stwierdził, iż w sprawie przedmiotowego podania właściwy jest sąd powszechny a nie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...].
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. T., który wskazał, iż jego zdaniem doszło do samowoli budowlanej, bowiem jego siostra T. K. zabrała z budynku drewnianego numer domu i przybiła sobie na nowy budynek. Skarżący pozostał więc bez numeru domu.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia i podkreślił, iż kwestia zawarta w podaniu M. T. nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione przez skarżącego.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 66 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przez niewłaściwe jego zastosowanie, zamiast zastosowania art. 65 § 1 k.p.a..
Zgodnie z brzmieniem art. 66 § 3 w/w ustawy, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu.
Natomiast z treści art. 65 § 1 k.p.a. wynika, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Z pisma M. T. wynika, że przedmiot sprawy dotyczy numeracji budynków na nieruchomości we wsi [...] [...]. Nie można więc uznać za organem, iż sprawa przedmiotowa podlega rozpoznaniu przez sąd powszechny.
Jak wynika z treści art. 47a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2000 r. Nr 100 poz. 1086 ze zm.) do zadań gminy należy:
1) umieszczanie i utrzymywanie w należytym stanie tabliczek z nazwami ulic i placów w miastach oraz innych miejscowościach na obszarze gminy,
2) ustalanie numerów porządkowych nieruchomości zabudowanych oraz nieruchomości przeznaczonych pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a także prowadzenie i aktualizowanie ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości.
Natomiast sposób ustalania numerów porządkowych oraz oznaczania nimi nieruchomości wynika z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 października 2004 r. w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości (Dz.U. 2004 r., Nr 243, poz. 2432).
Należy zgodzić się z oceną organu odwoławczego, który stwierdził, iż kwestia dotycząca numeru domu nie należy do kompetencji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza jednak, iż organ błędnie zastosował przepis artykułu 66 § 3 k.p.a., skoro właściwy w niniejszej sprawie jest organ administracji publicznej nie zaś sąd powszechny co wykazano w/w przepisami.
Wskazać trzeba, iż zgodnie z treścią art. 65 § 1 k.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, uznając się za organ niewłaściwy do rozpoznania przedmiotowego podania winien był przekazać je na podstawie przepisu art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego właściwej miejscowo gminie.
Z tych wszystkich powodów skarga zasługuje na uwzględnienie. Dlatego też działając na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w punkcie I wyroku.
Na podstawie art. 152 w/w ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. II wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło