VII SA/Wa 1338/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. i K. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę K. J. Postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...]. Postanowienie to zostało doręczone K. J., pełnomocnikowi strony postępowania - R. J. W dniu 19 maja 2015 r. skargę na ww. postanowienie organu wojewódzkiego złożyli R. J. i K. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga K. J. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Interes prawny we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego mają zasadniczo podmioty, które posiadały przymiot strony w postępowaniu administracyjnym w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., zwanej dalej "k.p.a."), bądź w rozumieniu przepisów szczególnych. Zgodnie z art. 28 k.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przez interes prawny rozumie się taki związek pomiędzy obowiązującą normą prawną a sytuacją faktyczną podmiotu, że zastosowanie tej normy poprzez wydanie decyzji administracyjnej (innego aktu) może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu. Istoty interesu prawnego należy więc upatrywać w jego związku z konkretną normą prawa. Może to być norma należąca do każdej gałęzi prawa (nie tylko do prawa administracyjnego), na podstawie której w postępowaniu administracyjnym określony podmiot w określonym stanie faktycznym może domagać się konkretyzacji swoich uprawnień lub obowiązków, bądź żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony swoich praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem i doprowadzenia tego aktu do stanu zgodnego z prawem (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 265 i 266). Badając legitymację do wniesienia skargi w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że skarżący nie posiada interesu prawnego w powyższym znaczeniu, zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak też w postępowaniu sądowym. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez R. J., ale również przez K. J, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem zaskarżonego postepowania w charakterze strony. W postępowaniu tym występował jedynie jako pełnomocnik R. J. Z uwagi zatem na stwierdzony oczywisty brak legitymacji skarżącego do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odrzucić skargę K. J. jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 p.p.s.a.