VII SA/Wa 1339/05

WyrokWSA w Warszawie2006-02-06

Skład orzekający: Bożena Więch-Baranowska, Krystyna Tomaszewska, Elżbieta Zielińska-Śpiewak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu drugiej instancji uchylająca własną decyzję na podstawie art. 54 § 3 PPSA, stwierdzając jednocześnie uchybienie terminu do wniesienia odwołania, narusza prawo?
Ratio decidendi
Decyzja organu drugiej instancji uchylająca własną decyzję na podstawie art. 54 § 3 PPSA, stwierdzając jednocześnie uchybienie terminu do wniesienia odwołania, nie narusza prawa. Organ, uwzględniając skargę w całości do dnia rozprawy, działa w ramach przewidzianej prawem procedury, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów KPA, które nie stanowiły podstawy wydania tej decyzji, pozostają bez wpływu na jej ocenę.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru zainstalowania nośnika reklamowego. Organ pierwszej instancji wniósł sprzeciw. Inwestor wniósł odwołanie, które zostało wniesione po terminie. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Następnie Wojewoda, na podstawie art. 54 § 3 PPSA, uchylił własną decyzję, stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Inwestor zaskarżył tę decyzję, zarzucając naruszenie przepisów KPA dotyczących doręczeń i biegu terminu do wniesienia odwołania.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2006 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru zainstalowania nośnika reklamowego skargę oddala. Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. wydaną z upoważnienia Prezydenta [...] wniesiono sprzeciw do zgłoszenia zamiaru zainstalowania wolno stojącego jednostronnego nośnika reklamowego. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł inwestor [...] S.A. Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu wniesionego odwołania utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2005 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła [...] S.A., podnosząc zarzut rażącego naruszenia prawa. Skarżący wyjaśnił, iż decyzja nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. została doręczona do jego siedziby w P. oraz Biura Regionalnego w W. w dniu 4 kwietnia 2005 r. Na skutek własnej pomyłki uznał, iż termin do wniesienia odwołania upływa w dniu [...] kwietnia 2005 r., a nie [...] kwietnia 2005 r. Wniesienie odwołania w dniu [...] kwietnia 2005 r. oznacza, iż decyzja organu I instancji stała się ostateczna. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu i wydanie przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] maja 2005 r. stanowi rażące naruszenie prawa. Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] maja 2005 r. W jej uzasadnieniu wyjaśnił, iż rozpatrując odwołanie skarżącej Spółki przyjął błędnie, iż decyzję organu I instancji doręczono w dniu [...] kwietnia 2005 r., gdy tymczasem z dowodu nadania wynika, iż [...] S.A. otrzymała ją w dniu [...] kwietnia 2005 r. Oznacza to, że czternastodniowy termin przysługujący stronie do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] kwietnia 2005 r. Zatem odwołanie z dnia [...] kwietnia 2005 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła [...] S.A., zarzucając jej naruszenie: – art. 40 § 2 kpa, przez błędne przyjęcie, iż decyzja Prezydenta [...] nr [...]z dnia [...] marca 2005 r. została skutecznie doręczona skarżącemu; – art. 129 kpa, poprzez przyjęcie, iż rozpoczął bieg terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] marca 2005 r. – art. 134 kpa, poprzez uznanie, iż skarżąca wniosła odwołanie od decyzji z dnia [...] marca 2005 r. z uchybieniem terminu. Zdaniem skarżącej organ bezzasadnie przyjął, że nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji stronie skarżącej i tym samym rozpoczął się bieg terminu do wniesienia odwołania. Decyzja z dnia [...] marca 2005 r. została, co prawda, doręczona skarżącej Spółce do jej siedziby w P., jak i Oddziału Regionalnego w W. w dniu [...] kwietnia 2005 r., jednakże organ przeoczył fakt, iż zgłoszenie podpisane zostało przez M. G. – Dyrektora Oddziału Regionalnego W., który w tym wypadku nie pełnił funkcji członka zarządu, ale został przez Zarząd Spółki upoważniony do reprezentowania skarżącej, jako je pełnomocnik. Wynika to w szczególności z umowy najmu zawartej miedzy Robotniczą Spółdzielnią Mieszkaniową [...] a skarżącą, która stanowiła załącznik do zgłoszenia, a także pełnomocnictwa nr [...] i z dnia [...] stycznia 2005 r. Brak doręczenia skarżącej decyzji pełnomocnikowi oznacza, iż nie rozpoczął biegu termin do wniesienia odwołania, gdyż decyzja nie weszła jeszcze do obrotu prawnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podstawą wydania decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. wydanej z upoważnienia Wojewody [...] stanowił przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do jego brzmienia organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Oznacza to, że aby organ mógł uznać skargę za zasadną i uwzględnić ją w całości, musi stwierdzić naruszenie prawa w zaskarżonej decyzji. Art. 54 § 3 ppsa wprowadza szczególną pozainstancyjną możliwość rozstrzygnięcia o bycie zaskarżonej decyzji. Organ, który w ramach tego postępowania i niejako w zastępstwie sądu administracyjnego, uwzględnia skargę, nie może dokonać oceny zaskarżonej decyzji w oparciu o inne kryteria niż sąd administracyjny. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja wydana na podstawie art. 54 § 3 ustawy ppsa nie narusza prawa. Wojewoda [...] zaskarzoną decyzją z dnia [...] lipca 2005 r., uwzględniając skargę [...] S.A., w której skarżący wywodził, iż odwołanie od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] marca 2005 r., zostało przez niego złożone z uchybieniem terminu, uwzględnił skargę w całości i uchylił własną decyzję z dnia [...] maja 2005 r. Jednocześnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Całkowicie niezasadne są zarzuty skarżącej, podnoszące wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 40 § 2 kpa, art. 129 kpa i art. 134 kpa), które nie stanowiły podstawy jej wydania, dlatego też pozostają bez wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji. Uznając, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło