VII SA/Wa 1339/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), , Protokolant spec. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2017 r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2016, poz. 23 za zm.), oraz art. 11 g ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 Kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ( Dz. U. z 2015 r., poz. 2031 ze zm. dalej zrid.), po rozpatrzeniu odwołania A. L., od decyzji Prezydenta Miasta [...] działającego poprzez Burmistrza Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2016r., Nr [...] o zezwoleniu na realizacjię inwestycji drogowej polegającej na " Budowie ulicy [...] na odc. ul. [...]- ul. [...]" drogi gminnej, klasy dojazdowej na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...] i działkach nr. Ew. [...], [...],[...],[...], [...], [...],[...], [...], [...] [...] z obrębu [...], w zakresie terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oznaczonego linią przerywaną koloru błękitnego i zielonego na mapie stanowiącej załączniki nr 1 do niniejszej decyzji jednostka ewidencyjna [...], Dzielnica [...] – utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. Ponowne rozpoznając sprawę na skutek wniesionego przez A. L. odwołania Wojewoda [...] uznał, iż decyzja organu I instancji odpowiada prawu. W decyzji określono wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi wraz z określeniem ich kategorii, linie rozgraniczające tern, warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa, wymagania dotyczące ochrony uzasadnianych interesów osób trzecich , zatwierdzono podział nieruchomości, oznaczono nieruchomości lub ich cześć, wg. katastru nieruchomości które stają się własnością [...]. Jednocześnie Prezydent Miasta [...] zatwierdził projektu budowlany ( stanowiący załączniki nr 3) wraz z określeniem okresu użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych, terminów rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, ustalono obowiązek budowy i przebudowy sieci uzbrojenia terenu, przebudowy innych dróg publicznych i zjazdów, a także ograniczenia w korzystaniu nieruchomość dla realizacji obowiązków budowy i przebudowy sieć uzbrojenia terenu oraz przebudowa drogi publicznej w zakresie zgodnym z projektem budowlanym . Decyzji nadany rygor natychmiastowego wykonania. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że przedstawiony projekt budowlany zawiera wszystkie niezbędne opinie uzgodnienia i pozwolenia oraz dokumenty wymagane przepisami szczegółowymi. Prezydent [...] prawidłowo zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizacji przedmiotowej inwestycji wnioskodawcę, właścicieli oraz użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem wysyłając zawiadomienie na adres wskazany w katastrze nieruchomości. Pozostałe strony postępowania zostały poinformowane, o wszczęciu postępowania w drodze obwieszczenia w Urzędzie Dzielnicy [...]- właściwym ze względu na przebieg drogi, na stronie internetowej, a także w prasie lokalnej. Wojewoda [...] ponownie rozpoznając sprawę w pełni podzielił stanowisko i argumentacji organu I instancji zawarte w decyzji o zezwoleniu na realizacji przedmiotowej inwestycji drogowej i wskazał, że zakres rzeczowy inwestycji obejmuje budowę drogi gminnej, klasy dojazdowej o długości 214,71 , na odcinku od ulicy [...] w kierunku zachodnim wraz z chodnikiem, zjazdami, placem do zawracania pojazdów, przebudową skrzyżowań, budową oświetlenia ulicznego oraz przebudową sieci elektroenergetycznej, telekomunikacyjnej i wodociągowej. Inwestycja ta, stosownie do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 09 listopada 2010 r w sprawie przedsięwzięcia mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz. U. z 2016r., poz.71), nie stanowi inwestycji mogącej zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przedsięwzięcie nie jest także usytuowane w obszarze Natura 2000. Stosowanie do art. 11a ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może być wydana po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na, środowisko jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach odziaływania na środowisko( Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm. ) Zgodnie z art. 71 ust 1 cytowanej ustawy uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko(ust. 2 przywołanego przepisu).Rodzaje przedsięwzięć zaliczanych do mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko(Dz. U. z 2016r., poz. 71 ze zm.) Stosowanie do § 3 ust. 1 pkt 60 wskazanego rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości powyżej 1 km inne niż wymienionej w § 2 ust. 1 pkt 31 i 32 oraz obiekty mostowe w ciągu drogi o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg oraz obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych i zlokalizowanych poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art.6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ostawy z dnia 16 kwietnia 2004 o ochronie przyrody. Projektowana droga – ul. [...] o nawierzchni utwardzonej ma długość wynoszącą 214,71 m co oznacza, że nie stanowi przedsięwzięcia mogącego zawsze lub potencjalnie oddziaływać na środowisko. Za niezasadne organ II instancji uznał również zarzut naruszenia przepisów ustawy Prawo wodne (Dz.U. z 2015 poz. 469 ze zm. ) Wyjaśnił, że stosowanie do art.122 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa wodnego pozwolenie wodnoprawne jest wymagane między innymi na szczególne korzystnie z wód oraz wykonanie urządzeń wodnych. Szczególnym korzystaniem z wód zgodnie z art. 37 pkt 2 przywołanej ustawy jest korzystanie powszechne lub zwykłe, w szczególności wprowadzanie ścieków, w tym wód opadowych lub roztopowych do wód lub ziemi. Zgodnie zaś z definicją legalne zawartą w art. 9 ust. 1 pkt 19 ustawy Prawo wodne przez urządzenie wodne należy rozumieć urządzenia służące kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich, w szczególności: budowle: piętrzące, upustowe, przeciwpowodziowe i regulacyjne a także kanały i rowy, zbiorniki, obiekty zbiorników i stopni wodnych, stawy rybne oraz stawy przeznaczone do oczyszczania ścieków, rekreacji lub innych celów, obiekty służące do ujmowania wód powierzchniowych oraz podziemnych, obiekty energetyki wodnej, wyloty urządzeń kanalizacyjnych służące do wprowadzania ścieków do wód lub urządzeń wodnych oraz wyloty urządzeń służące do wprowadzania wody do wód lub urządzeń wodnych, stałe urządzenia służące do połowu ryb lub do pozyskiwania innych organizmów wodnych, mury oporowe, bulwary, nadbrzeża , pomosty, przystanie, kąpieliska oraz stałe urządzenia służące do dokonywania przewozów międzybrzegowych. Zgodnie z projektem budowlanym dołączonym do wniosku wody opadowe i roztopowe z nawierzchni utwardzonych zostaną odprowadzone przez zastosowany spadek poprzeczny drogi na pobocze o szerokości 1 m, umocnione mieszanką żwirowo-tłuczniową o grubości 45 cm oraz na pas zieleni o szerokości 1.5÷1,90 m, z zagłębieniem około 10 cm. Pobocze i pas zieleni nie stanowi urządzenia wodnego w myśli art. 9 ust 1 pkt 19 ustawy Prawo wodne. Natomiast wody opadowe i roztopowe odprowadzane do gruntu, które spływają z nawierzchni trwałej przez jej krawędzie( nie ujmowane w żadne systemy kanalizacyjne) nie są ściekami w rozumieniu art. 9 ust. 1 14 litera "c" ustawy Prawo wodne. Odnosząc się do stanowiska skarżącej dotyczącego przyjętych rozwiązać projektowych w zakresie zmiennej szerokości w liniach rozgraniczających ulicy , lokalizacji słupa elektroenergetycznego bezpośrednio przy projektowanej granicy działki ew. [...] pozostawieniu bez przebudowy sieci gazowej oraz usytuowania projektowanego zjazdu na działkę należy wskazać, że organ właściwy do wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie może ocenić racjonalności czy też słuszności przyjętych we wniosku inwestycji drogowej toczy się na wniosek zarządcy drogi, którym to wnioskiem organ administracji jest związany. Organ nie może dokonywać jakichkolwiek zmian np. w zakresie lokalizacji, przebiegu oraz planowanych parametrów technicznych konkretniej inwestycji . To bowiem inwestor dokonuje wyboru najkorzystniejszych w jego ocenie rozwiązań odnoszących się do planowanego przez niego przedsięwzięcia drogowego. Rolą orzekającego w sprawie organu jest natomiast sprawdzanie kompletności wniosku mieści się w granicach wyznaczonych przez prawo. Z dokumentacji projektowej zaakceptowanej przez inwestora przy realizacji przedmiotowej inwestycji drogowej przyjęto rozwiązania polegające na pozostawieniu bez przebudowy istniejącej sieci gazowej. Rozwiązanie akie zyskało akceptację P. Sp. z o.o. wyrażona pismem z dnia 22 stycznia 2016 r. Postawione w piśmie warunki realizacje odnoszące się do zachowania dotychczasowego przykrycia sieci gazowej pod projektowaną nawierzchnią oraz zachowanie odległości krawężnika od gazociągu min. 0,5 m zostały spełnione w projekcie budowlanym. Trzeci warunek odnoszący się do prowadzeni robót ziemnych ręcznie pod nadzorem P. Sp. z o.o. znalazł odzwierciedlenie w postaci warunku realizacji ujętego w ppkt. 1.11 niemniejszej decyzji . Podnoszone przez skarżącą uwagi dotyczące niezachowania wskazanej odległości krawężników od gazociągu odnoszą się do przejścia gazociągu w sposób prostopadły do ulicy. Zdaniem organu zachowanie wskazanej odległości odnosi się do usytuowania krawężnika wzdłuż gazociągu, mającej na celu ograniczenie negatywnego wpływu na jego użytkowanie. Wskazał że stosownie do § 10 ust 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, z dnia 26 kwietnia 2013 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie( Dz. U. z 2013 r., poz. 640) w strefach kontrolowanych wyznaczanych dla gazociągów nie należy wznosić obiektów budowlanych, urządzać stałych składów i magazynów oraz podejmować działań mogących spowodować uszkodzenie gazociągu podczas jego użytkowania. Wskazane przez stronę uniemożliwienie realizacji ogrodzenia nowoprojektowanej działki z uwagi na brak możliwości jego zlokalizowania w strefie kontrolowanej gazociągu nie znajduje odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach. Stosowanie do art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowalne ( Dz. U. z 2016 r., poz.290 ze zm.) ogrodzenie stanowi urządzenie budowlane związane z obiektem. Stąd taż nakaz wynikający z przepisów techniczno-budowlanych odnoszący się do lokalizowania obiektów w strefie kontrolowanej nie dotyczy realizacji ogrodzeń. Ponadto wbrew twierdzeniom strony nie zatajono w dokumentacji projektowej istnienia gazociągu poza projektowanym pasem drogowym. Trasa gazociągu jest uwidoczniona na części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu. Za niezasadne uznał także zarzut dotyczący zmiennej szerokości projektowanej drogi wskazuj że zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 2016r., poz. 124) szerokość drogi w liniach rozgraniczających powinna zapewniać możliwość umieszczenie elementów drogi i urządzeń z nią związanych wynikających z ustalonych docelowych transportowych i innych funkcji drogi oraz uwarunkowań terenowych. Szerokość ulicy w liniach rozgraniczających dla dróg klasy dojazdowej nie może być mniejsza 10 m. Przepisy techniczno-budowlane dotyczące dróg publicznych nie wykluczają możliwości zastosowania zmiennej szerokości ulicy, ograniczając dowolność jej kształtowania do wymiaru minimalnego. W przypadku niniejszej inwestycji szerokość ulicy w liniach rozgraniczających zawiera się w granicach 10÷12,5 m. co jest zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Za nietrafiony uznał również zarzut odnoszący się do naruszenia przepisów dotyczących sieci elektroenergetycznych w zakresie usytuowania bezpośrednio przy granicy działki nr ew. [...] słupa napowietrznej linii energetycznej. Przepisy praw energetycznego nie normują takiej odległości. Brak jest także przepisów techniczno-budowlanych dotyczących usytuowani napowietrznych sieci elektroenergetycznych . Natomiast rozwiązania projektowe uzyskały akceptacje gestora sieci, w postaci uzgodnienia z I. Sp. z o.o. Inwestycje Sieciowe SN i NN dokonanego w dniu 13.102016 r. nr [...]. Wojewoda [...] Analizując dokumentacje projektową z zakresie usytuowania zjazdu na nieruchomość przy ul. [...] w W. stwierdził, że zaproponowana lokalizacja nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi przepisami oraz nie doprowadzi po pozbawienia możliwości korzystania z nieruchomości, w tym dostępu do drogi publicznej. Wjazd został usytuowany na wprost wjazdu do garażu w istniejącym budynku mieszkalnym. W celu zapobieżenia niedogodnościom , jakie mogą powstać dla wścieli nieruchomości sąsiednich wskutek wywłaszczenia, z uwagi na realizację inwestycji drogowej, stosowanie do art. 120 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w związku z art. 23 ustawy o szczególnych zasadach przygotowanie realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w pkt. XII ppkt. 2 decyzji ustalono obowiązek wykonania robót budowlanych związanych z dostosowaniem sytuacyjno-wysokościowym istniejących dojść i dojazdów do działek i budynków. Kwestia podnoszonych przez skarżącą utrudnień związanych z ewentualną realizacją na nieruchomości strony drugiego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej wywołanych realizacją inwestycji drogowej dotyczy zdarzenia przyszłego, niepewnego, które na tym etapie postępowania nie może podlegać ocenie. W projekcie budowlanym nie przewidziano odtworzenie miejsc postojowych podlegających likwidacji, co oznacza że ich usunięcie będzie przedmiotem postępowania w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania za część nieruchomości przechodzącej na rzecz [...], na której są one usytuowane. Ustalenie wysokości odszkodowania ze nieruchomości które staną się własnością jednostki samorządu terytorialnego nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Organ podkreślił, że stosowanie do art. 11i ust. 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie stosuje się przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stąd też w sprawie nie mają zastosowania postanowienia uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...].09.2010r. w sprawie uchwalenia miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego zachodniego Pasma [...] w rejonie ulicy [...] opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] z dnia [...].10.2017r. poz. [...]. Odnosząc się do pozostałych zarzutów organ stwierdził, że dokumentacja projektowa czyni zadość wymaganiom stawianym w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012r.t poz. 462 ze zm.). Część opisowa projektu, choć została zatytułowana "opis do projektu zagospodarowania terenu" zawiera elementy wymienione w § 8 ust. 2 i § 11 ust. 2 pkt 2 wskazanego rozporządzenia. W projekcie, zarówno w części opisowej jak i rysunkowej, oznaczono obiekty przewidziane do rozbiórki. W części rysunkowej projektu budowlanego branży drogowej (przekroje poprzeczne - str. 52) poprawiono opis dotyczący ogrodzenia, wskazując, że jest to projektowane ogrodzenie z murkiem oporowym. W opisie technicznym projektant wskazał, że woda gruntowa występuje na poziomie 1,3+1,7 m. W pkt 8 ppkt. 3 opinii geotechnicznej podano, że woda gruntowa o poziomie swobodnym występuje na poziomie 1,3+1,5 m p.p.t. Natomiast na przekrojach geotechnicznych oznaczono, że w otworze nr 4 woda gruntowa o zwierciadle swobodnym występuje na poziomie 1,3 m, a w otworze 2 na poziomie 1,7 m p.p.t. (woda o zwierciadle napiętym). Stąd nie stwierdzono w tym zakresie występowania rozbieżności pomiędzy opisem technicznym, a dokumentacja geotechniczną. Oceniając konieczność uzyskania zgody właścicieli budynków na dokonanie dostosowania istniejących przyłączy do budynków, wskazanej w pkt 2.3. warunków technicznych usunięcia kolizji wydanych pismem nr [...] kolizja w dniu 16.02.2016r. przez R. Sp. z o.o. wskazał, że celem ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych jest przyśpieszenie procesu inwestycyjnego w zakresie realizacji dróg. Stąd też nie ma wymogu uzyskiwania zgody właścicieli na wykonywanie robót budowlanych na nieruchomościach stanowiących ich własność. W przypadku konieczności budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu,, stosownie do art. 11f ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych organ właściwy do wydania zezwolenia na realizacje inwestycji w decyzji określa warunek dotyczący konieczności dokonania budowy i przebudowy tej sieci oraz określa ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji tego obowiązku. W niniejszej sprawie Prezydent [...] w pkt. XI i XIV niniejszej decyzji określił odpowiednio : obowiązek budowy i przebudowy sieci uzbrojenia terenu oraz określił ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji tego obowiązku. Podsumowując organ uznał, iż brak jest podstaw do uwzględnienia podniesionych zarzutów, gdyż decyzja Prezydenta [...] nie narusza obowiązujących przepisów. Skargę na powyższą decyzję w części obejmującej realizację inwestycji drogowej na odcinku stanowiącym działkę nr ewid. [...], graniczącym z działką nr ewid. [...] (przed podziałem działka nr ew. [...]) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła A. L., dochodząc uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji w zaskarżonej części. Skarżąca podniosła, że: - organ I instancji przed ostatecznym wydaniem decyzji nie umożliwił skarżącej wglądu w akta w celu zajęcia stanowiska odnośnie zebranego materiału dowodowego, w tym uwag do projektu budowlanego; - projekt budowlany stanowiący załącznik zaskarżonej decyzji jest sprzeczny z opinią Nr [...] Inżyniera Ruchu [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. w obszarze dotyczącym działki nr [...]; - Wojewoda odnosząc się do opinii P.(P.) z dnia 22 stycznia 2016 r. błędnie przyjął, że istniejąca sieć gazowa przebiega w całości w granicach projektowanej inwestycji. Faktycznie według projektu sieć gazowa przecina granice nowoprojektowanych działek [...] i [...] - skoro opinia P.dotyczy innego przebiegu sieci, to oznacza, że brak jest wymaganego uzgodnienia, - postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. organ I instancji nałożył na wnioskodawcę obowiązek usunięcia braków i nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji projektowej poprzez przedłożenie aktualnego na dzień dokonania poprawek oświadczenia projektanta sprawdzającego projekt. Mimo jego nieprzedłożenia organ I instancji naruszając art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego wydał pozwolenie na budowę, a organ II instancji, utrzymując w mocy decyzję wskazał, iż uzupełnienie oświadczenia w tym zakresie jest zbędne, - rozwiązania przyjęte w zatwierdzonym projekcie budowlanym nie zawierają rozwiązań, przewidujących dostosowania sytuacyjno-wysokościowe istniejących dojść i dojazdów, a zatem istnieje rozbieżność miedzy treścią decyzji, a zatwierdzonym tą decyzja projektem budowlanym, - działka skarżącej, obecnie działka nr [...] nadal podlega ustaleniom obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym dla tej nieruchomości dopuszczona jest zabudowa bliźniacza, dla której obowiązuje posiadanie 4 miejsc postojowych, a dla istniejącej zabudowy - 2 miejsc postojowych. Jest rzeczą oczywistą, że nie ma możliwości odtworzenia miejsc postojowych na części nieruchomości przejętej pod realizację inwestycji drogowej (na działce nr ewid. [...]), jednakże zgodnie z załącznikiem mapowym nr 1 do decyzji, część obecnej działki nr ewid. [...] jaka powstała z podziału działki nr ewid. [...] (na działki nr ewid. [...] i [...]), jest objęta terenem inwestycji w zakresie przebudowy istniejących urządzeń. A zatem, skoro działka nr ewid. [...] podlega pod ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na tej działce powinny zostać odtworzone zlikwidowane 4 miejsca postojowe jak również dostęp do tych miejsc, to znaczy dodatkowy zjazd z ulicy, uwzględniający likwidację różnicy poziomu wynoszącego około 50 cm, gdyż istniejący podjazd do garażu uniemożliwia jakikolwiek dostęp do części działki który można by przeznaczyć na miejsca postojowe, - stanowisko Wojewody dotyczące ścieków jest sprzeczne z art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. c Prawa wodnego, która wyraźnie definiuje pojęcie "ścieków". Zgodnie z art. 122 ust. 4 Prawa wodnego wprowadzanie ścieków bezpośrednio do wód w tym gruntowych lub do ziemi wymaga uzyskania pozwolenia wodno- prawnego, którego brak w niniejszej sprawie stanowi naruszenie ww. przepisów. Niezależnie od powyższego wobec różnicy poziomów projektowanego pasa drogowego i działki nr [...] oraz braku kanalizacji deszczowej, wszystkie ścieki będą spływały bezpośrednio na nieruchomość skarżącej, - brak zgody skarżącej na posadowienie słupa energetycznego w ostrej granicy projektowanego pasa drogowego i działki skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko oraz prezentowaną argumentacje. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu. Zaskarżona decyzja z dnia [...] marca 2017 r. Wojewoda [...] zezwolił na realizacje inwestycji drogowej polegającej na budowie ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...], drogi gruntowej, klasy dojazdowej, o łącznej długości 214,71m. Zezwolenie wydane zostało w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 marce 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Pozwolenie na realizację inwestycji drogowej stanowił rodzaj skonsolidowanego orzeczenia administracyjnego ustalającego lokalizację drogi , udzielającego pozwolenie na jej budowę oraz stanowiącego o zatwierdzeniu podziału nieruchomości i oznaczeniu nieruchomości, które przechodzą na własność Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich. Powiatowych i gminnych. Podkreślić należy że zaskarżona decyzja jak również decyzja organu pierwszej instancji zawiera bardzo starannie opracowane uzasadnienie w którym organ odnosi się zasadniczo do wszystkich uwag A. L. zgłaszanych już w toku postępowania przed organem pierwszej instancji a następnie powtórzonych w odwołaniu od decyzji Prezydenta [...]. Specyfika uregulowani zawartych w ustawienie z dnia 10 marca 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych wyraża się w uproszczeniu postepowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości pod realizację inwestycji drogowych, skróceniu czasu wydawania rozstrzygnięci dotyczących realizacji dróg publicznych, a także prymacie interesu społecznego i gospodarczego nad słusznym interesem strony. Ustawodawca znacznie zwiększa uprawnienia inwestora i zdecydowanie ogranicza uprawnienia właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji. Ograniczając prawa jednostki ( w tym prawo własności) w zakresie określonym przepisami specustawy drogowej, ustawodawca dąży do zrealizowania celów publicznych, takich jak urządzanie nowych dróg i modernizacje istniejących. Wskazać nadto należy, że zgodnie z art. 11i ust.1 specustawy drogowej w sprawach dotyczących zezwoleni na realizacji inwestycji drogowej nieuregulowanych w tej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowalne ( Dz. U. z 2013t. poz. 1409 z późn. zm. ) A zatem - zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy – Prawo budowalne w związku z art. 11i ust. 1 specustawy drogowej, w razie spełnienia wymagać określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust 4 ustawy Prawo budowlane w związku z art. 11i ust. 1 specustawy drogowej, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o zezwoleniu na budowę. Taka sytuacja zachodzi w okolicznościach niniejszej sprawy. Budowa dróg publicznych wszelkich kategorii jest jedynym z kilkunastu celów publicznych do których należy także m.im. budowa linii kolejowych, lotnisk, czy zapewnienia obiektów ochrony zdrowia, przedszkoli, szkół czy domów opieki społecznej ( art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami Dz.U z 2015r. poz. 782 ze zm.) Przechodząc do zarzutów skargi wskazać należy że skarżąca naruszenia przepisów ustawy upatruje miedzy innymi w naruszeniu jej uzasadnionego interesu poprzez brak w projekcie budowlanym rozwiązań przewidujących dostosowanie sytuacyjno-wysokościowe istniejących dojść i dojazdów, braku odtworzenie miejsc postojowych w liczbie 4 oraz zapewnienia do nich dostępu. Zdaniem skarżącej jej nieruchomość stanowiącą działkę nr ewid. [...] nadal podlega ustaleniom obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza na działce zabudowę bliźniaczą a zatem oprócz 2 miejsc istniejących inwestor powinien zapewnić i odtworzyć dodatkowo 2 miejsca dla zabudowy bliźniaczej wskazanej pozwolenia wodno-prawnego na odprowadzenie wód z drogi bezpośrednio na grunt a także brak zgody na postawienie słupa energetycznego w ostrej granicy projektowanego pasa drogowego. Podniesione zarzuty, jak niewadliwie oceniły organy obu instancji nie mogą jednak odnieść zamierzonego skutku. Każdy z zarzutów skarżącej został wnikliwie rozpatrzony i przedstawiona argumentacja organów wskazująca na jego bezzasadność zasługuje na akceptacje Sądu. W szczególność brak jest podstaw do przyjęcia, iż zaskarżona decyzja wydana została naruszeniem przepisów Prawa budowlanego, gdyż inwestor nie dysponował pozwoleniem wodno-prawnym, które jest wymagane na szczególne korzystanie z wód oraz wykonywanie urządzeń wodnych ( art. 122 ust. 1 pkt. 1 i 3 cyt. ustawy). Organ prawidłowo ocenił, iż wody opadowe i roztopowe z nawierzchni utwardzonych (odcinka drogi będącego przedmiotem inwestycji) będą odprowadzone bezpośrednio do gruntu bez pośrednictwa otwartego lub zamkniętego systemu kanalizacyjnego lub urządzeń wodnych(art. ( pkt 14 i 19 ustawy Prawo wodne). Zaakceptować należy także stanowisko organu, iż przedmiotowa inwestycja nie wymagała decyzji środowiskowej z uwagi na całkowitą długość przedsięwzięcia, która nie przekraczała 1 km (§ 3 ust.1 pkt 60 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r.) w sprawie przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie oddziaływać na środowisko. Nietrafny jest także zarzut braku przedłożenia przez projektantów oświadczenia o którym mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowalnego. Stosowanie do przytoczonego powyżej przepisu projektant a także sprowadzający projekt przedkłada oświadczanie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że takie oświadczenia zastały złożone. Żądanie przez organ dodatkowego oświadczenia aktualnego na dzień dokonania poprawek w projekcie budowalnym nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach stąd też niewykonanie postanowienia zawierającego takie żądanie nie może wywołać skutków, o których mowa z art. 35 ust. 3 Prawa budowalnego. Wskazać także należy, iż wbrew twierdzeniu skarżącej projekt budowlany zatwierdzony kontrolowaną decyzją zawiera rozwiązania, których istotą jest dostosowanie sytuacyjno-wysokościowe istniejących dojść i dojazdów do projektowanej drogi dojazdowej. Brak jest także podstaw do uznania za skuteczny zarzutu braku odtworzenia przez inwestora na działce skarżącej 4 miejsc postojowych i dodatkowego zjazdu w sytuacji, gdy na działce należącej do skarżącej znajduje się jeden budynek mieszkalny, a dopuszczona planem miejscowym zabudowa bliźniacza nie została zrealizowana. Nie podjęto także żadnych działań w celu jej realizacji (np. nie wystąpiono o pozwolenie na budowę). Wskazać ponadto należy, iż na postanowienie słupa energetycznego w ostrej granicy projektowanego pasa drogowego i działki skarżącej przepisy prawa ( Prawo Budowlane) nie wymagają zgody właściciela nieruchomości. Podsumowując Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu a organ odwoławczy wszechstronnie i wyczerpująco uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Ppsa.( Dz. U z 2017 poz. 1369 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.