VII SA/Wa 134/12

PostanowienieWSA w Warszawie2014-06-16

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego oraz na jakiej podstawie prawnej i w jakiej wysokości?
Ratio decidendi
Radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za czynności związane z nieopłaconą pomocą prawną, w tym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Wynagrodzenie to ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dotyczącego stawek minimalnych, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, co w niniejszej sprawie oznacza kwotę 240 złotych powiększoną o podatek VAT.
Stan faktyczny
Skarżący A. S. złożył skargę na pismo Szefa Służby Cywilnej z 2002 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustanowił radcę prawnego K. J. jako pełnomocnika z urzędu i przyznał zwolnienie od kosztów sądowych. Pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz opinię o niezasadności skargi o wznowienie postępowania, za które wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznał radcy prawnemu K. J. kwotę 240,00 złotych powiększoną o 23% VAT, łącznie 295,20 złotych, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 czerwca 2014 r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego K. J. w sprawie ze skargi A. S. na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r., znak: [...] postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu K. J. kwotę 240,00 złotych ( dwieście czterdzieści złotych) podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towarów i usług tj. o kwotę 55,20 złotych (pięćdziesiąt pięć dwadzieścia groszy) łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 8 marca 2012r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał A. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W piśmie z dnia 19 kwietnia 2012r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego K. J. pełnomocnikiem z urzędu dla A. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi A. S. na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002r. znak: [...] postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. odrzucił skargę i zasądził ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. J. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym; kwotę 240,00 złotych oraz kwotę 55,20 złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia i wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w zakresie sporządzenia tej opinii. Postanowieniem Sądu z dnia 13 grudnia 2012r. przyznano pełnomocnikowi z urzędu koszty nieopłaconej pomocy w powyższym zakresie. W dniu 9 maja 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo pełnomocnika z urzędu w którym poinformował Sąd, iż nie znajduje podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. W załączeniu pełnomocnik przesłał do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, którą doręczył skarżącemu. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o niezasadności skargi o wznowienie postępowania. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały w całości ani w części przez stronę skarżącą zapłacone. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490 ze zm.). Stawki minimalne za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa § 14 ust. 2 powołanego rozporządzenia. Przepis ten nie reguluje wysokości stawki minimalnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego. Mając jednak na uwadze treść art. 276 p.p.s.a, zgodnie z którym do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, przy zasądzeniu wynagrodzenia w niniejszej sprawie należało zastosować stawkę obowiązującą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c powołanego wyżej rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego -240 złotych. Wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego wynosi zatem w niniejszej sprawie 240,00 złotych. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 w związku z art. 276 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło