VII SA/Wa 1344/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi N. Sp. k. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala VII S.A./Wa 1344/07 UZASADNIENIE Prezydent Miasta [...] po rozpatrzeniu wniosku inwestora N. spółka komandytowa z siedzibą przy ul. D. w W., decyzją z dnia [...] lutego 2007r odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zespołu budynku mieszkalnego i biurowo-usługowego z 2 kondygnacyjnym garażem podziemnym, towarzyszącą infrastrukturą techniczną oraz docelowym zagospodarowaniem terenu, lokalizowanym na terenie dz. nr ew. [...] oraz części dz. nr ew. [...], [...], [...] z obrębu [...] przy ul. T. w W. W uzasadnieniu podniósł, iż inwestor nie spełnił nałożonego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007r, Nr [...] obowiązku przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji. Przedłożone przez inwestora trzy decyzje o warunkach zabudowy nie obejmują zdaniem organu budowy obiektu będącego przedmiotem projektu budowlanego. Decyzja o warunkach zabudowy Nr [...] z dnia [...] maja 2006r została wydana dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo-usługowego, decyzja Nr [...] z dnia [...] maja 2006r dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno-biurowo-usługowego, a decyzja Nr [...] z dnia [...] maja 2006r dla inwestycji polegającej na rozbiórce istniejącej zabudowy fabryczno-biurowej i budowie dwukondygnacyjnego garażu podziemnego. Organ ustalił, iż teren inwestycji objęty wnioskami o warunki zabudowy dotyczy tego samego obszaru natomiast decyzje o warunkach zabudowy dotyczą trzech różnych obiektów o odmiennych funkcjach i parametrach, które mogą być realizowane na tym terenie nie w sposób kumulatywny lecz alternatywnie. Zdaniem Prezydenta Miasta [...], kwestie dotyczące lokalizowania poszczególnych budynków wynikających z przedłożonych trzech decyzji o warunkach zabudowy nie stanowią przesłanki uzasadniającej twierdzenia inwestora o etapowości zamierzenia inwestycyjnego. Organ wskazał, że etapowanie inwestycji występuje dopiero na etapie pozwolenia na budowę zgodnie z przepisem art. 33 ust 1 ustawy Prawa budowlanego i dotyczy wyłącznie sytuacji gdy zamierzenie inwestycyjne obejmuje więcej niż jeden obiekt lub zespół obiektów mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Zdaniem organu z planowanej przedmiotowej inwestycji nie można wyodrębnić samodzielnie funkcjonujących obiektów bowiem nie jest możliwa realizacja budynku bez zapewnienia miejsc postojowych, które są lokalizowane w garażu podziemnym, stanowiącym integralną część budynku zarówno funkcjonalną jak i konstrukcyjną. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania inwestora, decyzją z dnia [...] maja 2007r, Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił ustalenia organu pierwszej instancji dotyczące braku przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Wojewoda [...] podkreślił, iż decyzja o warunkach zabudowy musi być tożsama z wnioskiem o pozwolenie na budowę, a żadna z trzech decyzji o warunkach zabudowy nie obejmuje budowy obiektu będącego przedmiotem wniosku o pozwolenie na budowę. Zdaniem organu odwoławczego, z wniosku o pozwolenie na budowę nie wynika aby inwestor zamierzał etapować planowaną inwestycję. W przypadku etapowania inwestycji inwestor powinien złożyć trzy odrębne wnioski o pozwolenie na budowę kolejnych etapów. Ponadto, w ocenie organu odwoławczego projektowane obiekty nie będą mogły samodzielnie funkcjonować, chociażby ze względu na zapewnienie miejsc postojowych lokalizowanych w garażu podziemnym, stanowiącym integralną część projektowanego zespołu budynków zarówno funkcjonalną jak i konstrukcyjną Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł w imieniu inwestora adw. R. D. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, które miały wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie: 1) art. 10 kpa poprzez pozbawienie skarżącego oraz jego pełnomocnika prawa do czynnego udziału w toku postępowania, 2) art. 40 § 2 kpa poprzez niedoręczenie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi zaskarżonej decyzji oraz zawiadomienia o zebraniu materiału dowodowego 3) art. 107 kpa w zw. z art. 140 kpa poprzez niezawarcie w treści uzasadnienia decyzji uzasadnienia faktycznego i prawnego przyczyn dla których organ nie podzielił argumentów skarżącego podniesionych w odwołaniu 4) nie przeprowadzenie dowodu z akt sprawy o wydanie decyzji o warunkach zabudowy a, nadto naruszenie przepisów prawa budowlanego tj. art. 32 ust 4, art. 34 prawa budowlanego, art. 35 ust 1, art. 35 ust 3 oraz przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tj art. 52 w zw. z art. 64 ust 1 i art. 64 ust 2, art. 55 w zw. z art. 64. Skarżący zakwestionował ustalenia organu dotyczące braku decyzji o warunkach zabudowy dla całej inwestycji podnosząc, iż przedłożone trzy decyzje o warunkach zabudowy obejmowały kumulatywnie całą inwestycję. Zdaniem skarżącego planowana inwestycja " zgodna jest z treścią jednej z trzech przedstawionych decyzji o warunkach zabudowy: decyzji nr [...]". W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Z art. 35 ust 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003, nr 207, poz. 2016 ze zm.) wynika, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust 1 oraz w art. 32 ust 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Do wymagań określonych w ust 1 art. 35 należy między innymi zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z decyzją o warunkach zabudowy. W rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym poprzez uzupełnienie go o przedstawienie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla całego zamierzenia inwestycyjnego oraz doprowadzenie do zgodności z warunkami zabudowy w zakresie parametrów obiektów (w tym pow. całkowitej) w przyjętych rozwiązaniach. W sprawie jest bezspornym, że inwestor nie usunął braków w dokumentacji budowlanej powołując się w piśmie z dnia 2 lutego 2007r na fakt załączenia do wniosku o pozwolenie na budowę trzech ostatecznych decyzji o warunkach zabudowy, które jego zdaniem obejmują całe zamierzenie inwestycyjne. Z takim stanowiskiem skarżącego nie sposób się zgodzić bowiem przedłożone decyzje o warunkach zabudowy nie są tożsame z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Przedmiotem wniosku o pozwolenie na budowę jest budowa budynku mieszkalnego i budynku biurowo-usługowego z 2 kondygnacyjnym garażem podziemnym, towarzyszącą infrastrukturą techniczną oraz docelowym zagospodarowaniem terenu na działkach nr ew. [...] oraz części dz. nr ew. [...], [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. T. w W. Z opisu technicznego do projektu budowlanego "ETAP I" wynika, że projektowany " budynek został podzielony na trzy części: budynek mieszkalny, biurowy i garaż podziemny. Dla każdej z części wykonywany jest osobny projekt. Pod względem konstrukcyjnym te trzy budynki należy rozpatrywać jako całość (...).Konstrukcja garażu i fundamenty przygotowane są do przeniesienia obciążeń wyłącznie z budynku mieszkalnego i biurowego pokazanego w odrębnych opracowaniach" Z opisu technicznego wynika również, iż budowa budynku biurowo-usługowego realizowana w II etapie inwestycji oraz budynku mieszkalnego realizowana w III etapie inwestycji zostanie usytuowana na 2 poziomowym garażu podziemnym zrealizowanym w I etapie, którego projekt uwzględniał wszystkie obciążenia budynków. Przedłożone przez inwestora do wniosku o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji decyzje Prezydenta Miasta [...] Nr [...], Nr [...] i Nr [...] z dnia [...] maja 2006r. o warunkach zabudowy nie dotyczą planowanej inwestycji lecz ustalają warunki zabudowy dla trzech różnych obiektów czyli budynku garażu podziemnego, budynku mieszkalno-biurowo-usługowego i budynku biurowo-usługowego. Żadna z trzech decyzji o warunkach zabudowy nie ustala warunków zabudowy dla inwestycji przedstawionej w projekcie budowlanym. Są to decyzje ustalające warunki zabudowy dla obiektów o odmiennych funkcjach i parametrach. Teren inwestycji objęty wnioskami o warunki zabudowy dotyczy tego samego obszaru działek i dla każdego z projektowanych obiektów zostały ustalone indywidualne warunki zabudowy oraz szczegółowe zasady zagospodarowania terenu. Z decyzji Nr [...] o warunkach zabudowy wynika, że garaż dwukondygnacyjny podziemny jest obiektem samodzielnym, którego płyta stropowa jest zagospodarowana małą architekturą i zielenią rekreacyjną. Wbrew takim ustaleniom z projektu budowlanego wynika, że część nadziemna planowanej inwestycji zostanie posadowiona na garażu podziemnym. Część nadziemna nie posiada więc fundamentów i nie jest trwale związana z gruntem dlatego też nie stanowi budynków w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. W związku z powyższym, błędne jest stanowisko skarżącego uznającego, że część nadziemną projektowanego obiektu stanowią budynki będące przedmiotem decyzji o warunkach zabudowy Nr [...] i Nr [...]. W związku z przedstawioną przez inwestora możliwością etapowania projektowanej inwestycji organy prawidłowo uznały, że zgodnie z przepisem art. 33 ust 1 ustawy Prawo budowlane możliwość etapowania dopuszczona została dopiero na etapie pozwolenia na budowę. Warunkiem możliwości uzyskania pozwolenia na budowę części inwestycji jest przedstawienie projektu zagospodarowania działki lub terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego. Możliwość etapowania wieloobiektowych inwestycji występuje wtedy gdy obiekt budowlany lub zespół takich obiektów może samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Zatwierdzony projekt całego zamierzenia inwestycyjnego stanowi podstawę do ubiegania się o pozwolenie na budowę pozostałej części zamierzenia budowlanego, zatwierdzającego jednocześnie projekt architektoniczno-budowlany tej części. Z wniosku o pozwolenie na budowę nie wynika aby inwestor zamierzał etapować planowaną inwestycję. W przypadku etapowania inwestycji inwestor powinien złożyć trzy odrębne wnioski o pozwolenie na budowę kolejnych etapów. Ponadto, jak słusznie zauważył organ odwoławczy projektowane obiekty nie mogą samodzielnie funkcjonować, chociażby ze względu na zapewnienie miejsc postojowych lokalizowanych w garażu podziemnym, stanowiącym integralną część projektowanego zespołu budynków zarówno funkcjonalną jak i konstrukcyjną. Sąd podziela zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego (art. 10 kpa, art. 40 § 2 kpa) jednakże stwierdza, że naruszenia te nie miały wpływu na wynik sprawy. W piśmie z dnia 2 lutego 2007r pełnomocnik skarżących złożył wyjaśnienia odnośnie obowiązku przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla całego zamierzenia inwestycyjnego i bezspornym jest, że takiej decyzji nie przedłożył. Uznając, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.