VII SA/Wa 1344/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenie na realizację inwestycji drogowej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 460 zł (czterysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...] na podstawie art. 11 a ust. 1, art. 11 f ust. 1 oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity Dz. U. Nr 193 poz. 1194 z 2008 r. z późn. zm., zwanej daje spec ustawa drogowa) oraz art. 104 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U., Nr 98, poz. 1071 z 2000 r. z późn. zm., zwanej daje K.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w [...] w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "Budowa drogi ekspresowej [...] na odcinku "[...]" - "[...]" od km 0+717,63 - 5+093,00 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi", zezwolił na realizację inwestycji drogowej pn.: "Budowa drogi ekspresowej S-19 na odcinku "[...]" - "[...]" od km 0+717,63 - 5+093,00 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi" dla Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] i zatwierdził projekt budowlany pn.: "Budowa drogi ekspresowej [...] na odcinku [...]" - "[...]" od km 0+717,63 - 5+093,00 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2009r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wystąpił do Wojewody [...] o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla budowy drogi ekspresowej [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi. Do wniosku o zezwolenie na realizację inwestycji inwestor załączył komplet dokumentów wymaganych na podstawie art. 11d ust. 1 spec ustawy drogowej, w tym projekt budowlany, spełniający wymagania rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. Nr 120, poz. 1133 z 2003 r., ze zm.), opracowany przez uprawnionych projektantów, legitymujących się zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego, wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami i zezwoleniami. Inwestor udokumentował spełnienie obowiązku określonego w art. 11b ust. 1 spec ustawy drogowej, przedkładając stosowne opinie: zarządu województwa [...] z dnia 3 kwietnia 2009 r., znak:[...]) i Prezydenta Miasta [...] z dnia 8 kwietnia 2009 r., znak: [...]) oraz wystąpienie o jej wydanie do: Zarządu Powiatu w [...] z dnia 25 marca 2009 r. i Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2009 r. w tych dwóch ostatnich przypadkach adresat wystąpienia nie zajął stanowiska w ustawowym terminie, co zgodnie z art. 11b ust. 2 spec ustawy drogowej traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku. Przedłożone zostały również inne opinie, wskazane w art. 11d ust. 1 pkt 8, w tym Podkarpackiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] Delegatura w [...] z dnia 21 kwietnia 2009 r., znak: [...] ([...]), Regionalnego Dyrektora Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia 16 kwietnia 2009 r., znak: [...], Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie z dnia 9 kwietnia 2009 r., znak: [...], Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] z dnia 21 maja 2009 r., znak: [...] oraz PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. z dnia 26 maja 2009 r., znak: [...]. Inwestor dołączył decyzje o pozwoleniu wodnoprawnym na wykonanie m.in. obiektu mostowego, urządzeń wodnych (rowów, przepustów, wylotów urządzeń kanalizacyjnych), wprowadzenie oczyszczonych ścieków opadowo – roztopowych do ziemi i wód (do potoku [...]) oraz likwidację urządzeń wodnych (rowów melioracyjnych). Przedłożył również decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia: Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] polegającego na budowie drogi ekspresowej [...] na odcinku od początku projektowanej obwodnicy [...] km 448+086.12 do projektowanego [...] km 4+947,99 wraz z budową drogi krajowej Nr [...] na odcinku od początku obwodnicy [...] do [...] (odcinki 1 i 2) według wariantu 5, od [...] przez [...] do istniejącego ronda w [...] według wariantu I (odcinki 3 i 4), w zakresie, w jakim dotyczy przedmiotowej inwestycji oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia 5 grudnia 2008 r., znak: [...]. W związku z wystąpieniem, zawartym we wniosku z dnia 30 kwietnia 2009 r. Dyrektora Generalnego Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] o przeprowadzenie dla przedmiotowej inwestycji powtórnej oceny oddziaływania na środowisko, w dniu 30 września2009 r. przedmiotowy wniosek został przekazany do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], który postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r., znak: [...] uzgodnił warunki realizacji przedmiotowej inwestycji. Wymagania dotyczące ochrony środowiska zawarte w ww. decyzjach o środowiskowych uwarunkowaniach (pkt II decyzji) oraz w postanowieniu z dnia [...] marca 2010 r. zostały uwzględnione w projekcie budowlanym., który uwzględnia uwarunkowania lokalizacyjne przedsięwzięcia i zawiera rozwiązania gwarantujące ochronę środowiska na wszystkich etapach realizacji inwestycji. Organ wskazał, że zarówno wymagania zawarte w postanowieniu z dnia [...] marca 2010 r., jak i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia zostały uwzględnione w wydanej przez niego niniejszej decyzji poprzez ustalenie w pkt 7 warunków wynikających z potrzeb ochrony środowiska, dotyczących sposobu prowadzenia robót budowlanych, zastosowania koniecznych zabezpieczeń i przyjęcia rozwiązań chroniących środowisko. Organ stwierdził, że zostały spełnione wszelkie wymogi proceduralne określone spec ustawą drogową. Zgodnie z art. 11 f ust. 3 ustawy, Wojewoda [...] doręczył decyzję z dnia 7 kwietnia 2010 r. wnioskodawcy. Pozostałe strony o wydaniu przedmiotowej decyzji powiadomiono, zgodnie z art. 11d ust. 5 spec ustawy drogowej, w drodze obwieszczeń umieszczonych na tablicach ogłoszeń [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] w dniach od 13 do 29 kwietnia 2010 r., Urzędu Gminy [...] w dniach od 13 do 27 kwietnia 2010 r., Urzędu Miasta [...] w dniach od 13 do 27 kwietnia 2010 r., oraz poprzez zamieszczenie obwieszczenia na stronie internetowej Urzędu Miasta [...] w tym samym terminie oraz na stronie internetowej Urzędu Gminy [...] od dnia 13 kwietnia 2010 r., a także poprzez publikację obwieszczenia w gazecie lokalnej "[...]" z dnia 13 kwietnia 2010 r. oraz na stronach internetowych urzędów. W ramach ponownej oceny oddziaływania na środowisko została przeprowadzona w dniu 5 listopada 2009 r. rozprawa administracyjna otwarta dla społeczeństwa, w trakcie której autorzy raportu przedstawili informację dotyczącą charakterystyki przedmiotowego przedsięwzięcia i jego wpływu na otoczenie, a zainteresowane osoby miały możliwość zadania pytań i uzyskania wyjaśnień. Organ wskazał, że trakcie prowadzonego postępowania w sprawie zezwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji wpłynęły zastrzeżenia i wniosku dotyczące planowanej inwestycji. Odnosząc się do sprzeciwu spółki [...] dotyczącego wykonania ekranów akustycznych na działkach nr [...] organ wyjaśnił, że ekrany akustyczne zostały zaprojektowane zgodnie z decyzją środowiskową z dnia [...] listopada 2008 r., jako "zielona ściana" (E-28) w lokalizacji mającej na celu ochronę klimatu akustycznego obiektów mieszkalnych, znajdujących się w zasięgu oddziaływania hałasu emitowanego od drogi krajowej i ekspresowej, m.in. na działce nr [...]. w/w decyzja środowiskowa jest wiążąca dla organu wydającego zezwolenie na realizację inwestycji drogowej. Ponowna ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko potwierdziła zasadność usytuowania ekranów, brak zatem możliwości, by zrezygnować z jego wykonania. Dopuszczono jednak możliwość zmiany wypełnienia ekranu E-28, z pochłaniającego na mieszany. Możliwość zastosowania takiego rozwiązania potwierdziła ww. ponowna ocena. Reasumując organ stwierdził, że zarzuty wniesione przez strony nie wskazują na wadliwość rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym, ani na naruszenie obowiązujących przepisów. Zaznaczył, że zgodnie z art. 11 e spec ustawy drogowej nie można uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 11g ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołań S. K., [...] Sp. z o.o., M. i L. P., R. D. oraz M. i Z. M., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...]. W uzasadnieniu decyzji, organ odwoławczy wskazał, że wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2009 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wystąpił do Wojewody [...] o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla budowy drogi ekspresowej [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi. Inwestor wniósł także o przeprowadzenie ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wojewoda [...], po uprzednim wezwaniu inwestora do uzupełnienia wniosku, a także po nałożeniu na inwestora obowiązku usunięcia nieprawidłowości w złożonych dokumentach oraz po zadośćuczynieniu wezwaniu i spełnieniu obowiązków przez inwestora, pismem z dnia 2 października 2009 r., znak: [...]. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji. Jednocześnie, postanowieniem z dnia 1 października 2009 r., znak: [...], organ I instancji zawiesił przedmiotowe postępowanie, w związku z wnioskiem inwestora o przeprowadzenie ponownej oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] uzgodnił warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. W związku z powyższym. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. podjął zawieszone postępowanie w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej. Następnie, uznając, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na wydanie rozstrzygnięcia, Wojewoda [...] wydał w dniu [...] kwietnia 2010 r. decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Minister Infrastruktury, w trakcie przeprowadzonego postępowania odwoławczego, rozpatrzył ponownie wniosek inwestora o wydanie przedmiotowej decyzji, przeanalizował materiał dowodowy zgromadzony przez Wojewodę [...], jak również, zbadał poprawność postępowania organu I instancji. Organ odwoławczy podał, że przed złożeniem wniosku inwestor uzyskał opinię Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...], opinię Zarządu Województwa [...] - postanowienie z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...]. Do wniosku załączono mapę w skali 1:500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu. Ponadto, do wniosku załączono analizę powiązania projektowanej drogi z innymi drogami publicznymi, mapy zawierające projekty podziału nieruchomości oraz określono zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy stwierdził również, że do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej inwestor dołączył projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami oraz dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Projekt został wykonany i sprawdzony przez, osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Przedmiotowy projekt budowlany jest zgodny z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008 r. znak: [...], o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi ekspresowej [...] na odcinku od początku projektowanej obwodnicy Sokołowa [...] km 448+086.12 do projektowanego [...] km 4+947,99 wraz z budową drogi krajowej Nr [...] na odcinku od początku obwodnicy [...] do [...] (odcinki 1 i 2) według wariantu 5, od [...] przez [...] do istniejącego ronda w [...] według wariantu I (odcinki 3 i 4), w zakresie, w jakim dotyczy przedmiotowej inwestycji oraz z decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...], o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Warunki realizacji inwestycji, objętej zatwierdzonym projektem budowlanym, zostały uzgodnione w ramach ponownie przeprowadzonej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zakończonej wydaniem przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] postanowienia z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...]. Organ odwoławczy stwierdził, że projekt budowlany jest zgodny z art. 34 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo budowlane oraz z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133 z późn. zm.) Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 8 ustawy do wniosku inwestor załączył także: opinię Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] z dnia 21 maja 2009 r., znak: [...], opinię Regionalnego Dyrektora Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia 16 kwietnia 2009r. znak: [...], opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] Delegatura w [...] z. dnia 21 kwietnia 2009 r., znak: [...]. W ocenie organu odwoławczego planowana inwestycja zlokalizowana jest poza pasem technicznym i ochronnym morskich portów i przystani oraz nie znajduje się w obszarze miejscowości uzdrowiskowych, co powoduje, że w przedmiotowej sprawie nie są wymagane opinie dyrektora właściwego urzędu morskiego, a także ministra właściwego do spraw zdrowia. Kontrolowana decyzja czyni zadość wymogom określonym w art. 111 ust. 1 ustawy, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Decyzja zawiera wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, określenie linii rozgraniczających teren inwestycji - mapa w skali 1:500 przedstawiająca proponowany przebieg drogi oraz linie rozgraniczające teren jest załącznikiem nr 1 (arkusze 1-11), stanowiącym integralną część decyzji|. Decyzja zawiera także zatwierdzenie podziału nieruchomości (mapy z projektem podziału są załącznikiem nr 2, stanowiącym integralną część decyzji). Ponadto, na mocy przedmiotowej decyzji, zatwierdzono projekt budowlany (będący załącznikiem nr 3, stanowiącym integralną część decyzji). W decyzji określono także nieruchomości, które stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa, ustalono warunki wynikające z. potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa, a także określono wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Zgodnie z art. 11 f ust. 3 spec ustawy drogowej, Wojewoda [...] doręczył decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. wnioskodawcy. Pozostałe strony o wydaniu przedmiotowej decyzji zawiadomiono w drodze obwieszczeń umieszczonych na tablicach ogłoszeń [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] w dniach od 13 do 29 kwietnia 2010 r., Urzędu Gminy [...] w dniach od 13 do 27 kwietnia 2010 r., Urzędu Miasta [...] w dniach od 13 do 27 kwietnia 2010 r., oraz poprzez zamieszczenie obwieszczenia na stronie internetowej Urzędu Miasta [...] w tym samym terminie oraz na stronie internetowej Urzędu Gminy [...] od dnia 13 kwietnia 2010 r., a także poprzez publikację obwieszczenia w gazecie lokalnej "[...]" z dnia 13 kwietnia 2010 r. Organ odwoławczy uznał, że przebieg planowanej inwestycji został ustalony prawidłowo i uznał racje przemawiające za ustaloną lokalizacją, które przedstawił inwestor w załączonej do wniosku dokumentacji. Projektowana budowa drogi ekspresowej [...] zlokalizowana jest na terenie województwa podkarpackiego i przebiega przez tereny gminy miasta [...] oraz gminy [...]. Inwestycja obejmuje swoim zakresem budowę drogi ekspresowej [...] na odcinku "[...]" –"[...]", budowę dwóch średnich rond turbinowych na drodze krajowej nr [...], przebudowę odcinka drogi powiatowej [...] w związku z budową wiaduktu drogowego nad drogą ekspresową, budowę dróg serwisowych do obsługi terenów przyległych, budowę mostu i wiaduktów w ciągu oraz nad drogą ekspresową [...] i łącznic. Odnosząc się do zarzutu [...] Sp. z o.o. dotyczącego budowy ekranów dźwiękochłonnych, organ stwierdził, że wymóg zastosowania takiej formy ochrony przed uciążliwościami wynikającymi z projektowanej drogi wynika z ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia oraz z ponownej oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko zawartej w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] marca 2010 r. uzgadniającym warunki realizacji przedmiotowej inwestycji. Organ wskazał, że nie jest organem właściwym do badania legalności i prawidłowości rozstrzygnięć podejmowanych na podstawie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Na powyższą decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2011 r. [...] Sp. z o.o. w [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie na jej rzecz od organu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - prawa materialnego, tj. art. 114 z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U.06.129.902) w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niezastosowanie; - przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy i rozstrzygnięcie, tj. art. 6 K.p.a. i 7 K.p.a., - przepisów postępowania tj. art. 35 § 3 K.p.c. w zw. z art. 36 K.p.a. w zw. z art. 12 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie. W uzasadnieniu skargi podniosła, że Wojewoda [...] zezwolił na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa drogi ekspresowej [...] na odcinku [...] od km 0+717,63 - 5+093,00 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi". W związku z tym przy działkach nr [...], stanowiących własność skarżącego ma zostać zbudowany ekran akustyczny E - 28. Skarżący, będący znaczącym przedsiębiorcą w regionie i pracodawcą dla ponad stu osób, w toku niniejszego postępowania administracyjnego bezskutecznie podnosił fakt, że zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego wsi [...] teren, w obręb którego wchodzą należące do niego działki, został przeznaczony na zabudowę handlowo - administracyjną. Z tego względu nie podlegają one ochronie akustycznej, jaką przewidziano w wydanej dla celów ww. inwestycji decyzji środowiskowej z dnia [...] listopada 2008 r. Organ administracji publicznej nie uwzględnił, powyższego. Nie zważył również na fakt, że według [...]DOŚ budowa ekranów akustycznych na terenach przemysłowo - usługowych nie jest wymagana. Co więcej, planowana ochrona przed hałasem odpowiednia jest dla siedlisk ludzkich, których brak na wskazanym odcinku terenu. Najbliżej położona działka nr [...] jest obecnie niezabudowana, zaś w przyszłości będzie przeznaczona na cele komercyjne. Z tego powodu jej właściciele również wnosili o nie wznoszenie ekranów akustycznych przed jej obrębem. Zdaniem skarżącej, niniejsze stanowi naruszenie art. 114 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U.06.129.902). Zgodnie z brzmieniem art. 114 ust. 1 ustawy organy wprowadzające miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego zobowiązane są do uwzględnienia w tym procesie różnych funkcji zagospodarowania terenu, a więc również dopuszczalnych norm natężenia hałasu. Jak stanowi art. 114 pkt 2, jeżeli teren może być zaliczony do kilku rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, uznaje się, że dopuszczalne poziomy hałasu powinny być ustalone jak dla przeważającego rodzaju terenu. Dopuszczalne poziomy hałasu określone rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku obowiązują w odniesieniu do terenów objętych ustawową ochroną przed hałasem i jednocześnie zagospodarowanych w sposób, dla którego ta ochrona jest ustawowo wymagana. W przypadkach, gdy w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego występują tereny przeznaczone na cele podlegające w myśl przepisów ochronie przed hałasem, a praktycznie na tych terenach nie funkcjonuje zagospodarowanie objęte ochroną, nie zachodzi potrzeba dotrzymania dopuszczalnego poziomu hałasu. Dotrzymanie właściwych akustycznych standardów jakości środowiska pojawi się na omawianych terenach z chwilą ich zagospodarowania w sposób, o którym stanowi rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. Minister Infrastruktury w sposób nie wystarczający dokonał oceny terenu i pominął te środki prawne, umożliwiające prawidłowe ustalenie maksymalnych normy dopuszczalnego hałasu ze względu na przeznaczenie terenu. Minister Infrastruktury miał obowiązek uwzględnić przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podczas rozpatrzenia odwołania. Wbrew temu obydwa organy administracji publicznej w toku postępowania w niniejszej sprawie nie sprawdziły miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie skontrolowały faktycznego zagospodarowania terenu, co stanowi naruszenie art. 77 § 1 K.p.a. Działki nr [...] przeznaczone są na cele działalności gospodarczej, zaś wskutek budowy ekranów akustycznych stracą dotychczasową atrakcyjność oraz wartość, a zamierzenia inwestycyjne w stosunku do tego terenu nie będą mogły być zrealizowane. Skarżąca podnosiła w toku postępowania administracyjnego, że budowa ekranów akustycznych przy jej działkach, uniemożliwi jej prowadzenie działalności gospodarczej w przedmiocie sprzedaży samochodów oraz części i akcesoriów samochodowych, prowadzenia serwisu samochodowego, blachami, lakierni. Jednym z czynników decydujących o rentowności i atrakcyjności działalności gospodarczej skarżącego, była dobra widoczność jego obiektu oraz łatwy zjazd z drogi krajowej nr 4. Bezwątpienia przebieg i usytuowanie ekranów akustycznych spowoduje pozbawienie bezpośredniego dostępu działek skarżącego od drogi. Ustawienie ekranów mieszanych jest niewystarczające. Oznacza jedynie, że do ich wysokości 1,0 m od podłoża posadowione będą element pochłaniające, a do docelowej wysokości 4,0 m elementy przezroczyste. W konsekwencji tego większość zainteresowanych usługami skarżącego nie będzie korzystała z jego usług, ponieważ porusza się samochodami osobowymi. W zakresie, w jakim decyzja dotyczy interesu prawnego skarżącego, sprawa nie została wystarczająco wyjaśniona na etapie postępowania odwoławczego w kontekście zarzutów poniesionych w odwołaniu, co spowodowało uchybienie przepisom postępowania w zakresie właściwego wyjaśnienia sprawy i uzasadnienia decyzji - art. 7 i 77 § 1 K.p.a. Budynki skarżącej są oddalone znacznie od drogi. Szacować można, że odległość ta wynosi 50 metrów. Zdaniem skarżącej ochrona przed hałasem polega na stosowaniu rozwiązań technicznych zapewniających właściwe warunki akustyczne w budynkach. Wszystkie budynki, w których skarżący prowadzi działalność gospodarcza są nowe. Posiadają konstrukcję powodującą znaczne wyciszenie hałasu. Ponadto części szklane posiadają parametry, które eliminują hałas w wysokim stopniu. Celem zastosowania w budynkach najnowocześniejszych rozwiązań technologicznych, była świadomość skarżącej podczas ich budowania o natężeniu ruchu w miejscu ich usytuowania. Organ administracji II stopnia naruszył przepisy prawa procesowego. Po pierwsze, niewątpliwe jest naruszenie art. 35 K.p.a. Minister Infrastruktury wydał zaskarżoną decyzję dnia [...] kwietna 2011 r., pomimo odwołania przez skarżącego datowanego na dzień 30 kwietnia 2010 r. Ustawowy termin rozpatrzenia odwołania został bezsprzecznie rażąco przekroczony. W związku z tym nastąpiło także naruszenie zasady sformułowanej w art. 6 K.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki pozostaje także w bezpośrednim związku z dyrektywami zawartymi w art. 7 i 8 K.p.a., zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli, a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 90 ust 8 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.), jak również z naruszeniem art. 10 a Dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne ( Dz.U.UE.L.85.175.40 ze zm ), które miało istotny wpływ na wynik sprawy. W toku postępowania administracyjnego skarżąca podnosiła zarzuty dotyczące ekranów akustycznych na działkach nr [...]. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że "ekrany akustyczne zostały zaprojektowane zgodnie z decyzją środowiskową z dnia [...] listopada 2008 r., jako "zielona ściana" (E-28) w lokalizacji mającej na celu ochronę klimatu akustycznego obiektów mieszkalnych, znajdujących się w zasięgu oddziaływania hałasu emitowanego od drogi krajowej i ekspresowej, m.in. na działce nr [...]. W/w decyzja środowiskowa jest wiążąca dla organu wydającego zezwolenie na realizację inwestycji drogowej. Ponowna ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko potwierdziła zasadność usytuowania ekranów, brak zatem możliwości, by zrezygnować z jego wykonania. Dopuszczono jednak możliwość zmiany wypełnienia ekranu E-28, z pochłaniającego na mieszany. Możliwość zastosowania takiego rozwiązania potwierdziła ww. ponowna ocena". Natomiast organ w zaskarżonej decyzji stwierdził, że "wymóg zastosowania takiej formy ochrony przed uciążliwościami wynikającymi z projektowanej drogi wynika z ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2008 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia oraz z ponownej oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko zawartej w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] marca 2010 r. uzgadniającym warunki realizacji przedmiotowej inwestycji. Organ wskazał, że nie jest organem właściwym do badania legalności i prawidłowości rozstrzygnięć podejmowanych na podstawie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko". Stosownie do treści art. 90 ust. 8 ustawy z dnia 3 października 2008 r. do postanowienia, wydanego w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia wydanego po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, nie stosuje się przepisów art. 106 § 3, 5 i 6 K.p.a.. Przepis art. 106 § 5 K.p.a. przewiduje, że stronie przysługuje zażalenie na postanowienie wydane przez organ współdziałający przy wydawaniu decyzji. Skoro ustawodawca, regulując procedurę ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą współdziałanie organów administracji publicznej, o którym mowa w art. 106 § 1 K.p.a., wyłączył możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w tym trybie, to oznacza, że zgodnie z art. 142 K.p.a. postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia może zostać zaskarżone w odwołaniu od decyzji. Zgodnie z regulację art. 10a Dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz. U. UE.L.85.175.40 ze zm.). Stosownie do niniejszego przepisu państwa członkowskie mają obowiązek zapewnić, aby członkowie zainteresowanej społeczności mieli dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym przez prawo, by zakwestionować materialną i proceduralną legalność decyzji, aktów lub zaniechań, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej dyrektywy dotyczących udziału społeczeństwa (zdanie 1). Natomiast w zdaniu 2 art. 10a dyrektywy wskazano: "Państwa Członkowskie ustalają, na jakim etapie mogą być kwestionowane decyzje, akty lub zaniechania." Krajowy ustawodawca, jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustalił, że postanowienie wydawane przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko może być kwestionowane w postępowaniu administracyjnym w odwołaniu od decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W świetle powyższego nieuprawnione jest stanowisko zaprezentowanego przez organ odwoławczy, który stwierdził, że "nie jest organem właściwym do badania legalności i prawidłowości rozstrzygnięć podejmowanych na podstawie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko". Obowiązkiem organu było rozpatrzenie wszystkich zarzutów skarżącej zawartych w jej odwołaniu od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej. Ponownie rozpatrując odwołanie skarżącej Minister Infrastruktury powinien ustosunkować się do zgłoszonych przez skarżącą w odwołaniu wniosków, zarzutów i uwag. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.