VII SA/Wa 1345/09

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać J. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 1 marca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez J. S. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje syn. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni i syna są dochody uzyskiwane przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 1.203,38 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że syn pozostaje na jej utrzymaniu, gdyż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W uzasadnieniu swojego wniosku podała, że wykazywała już swoją trudną sytuację finansową w złożonym w sprawie w dniu 17 września 2009 r. formularzu. Dodała, że nie stać jej na sfinansowanie pełnomocnika z wyboru, a instytucje finansowe odmawiają jej udzielenia kredytu czy pożyczki z powodu wieku i braku zdolności kredytowej. Wnioskodawczyni podała, że posiada dom o powierzchni 74 m ² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1,11 ha. Zaznaczyła, że spłaca kredyt hipoteczny, który była zmuszona zaciągnąć na remont domu. Wskazała, że dom obciążony jest prawami osób trzecich co ogranicza możliwości jego zbycia, na potwierdzenie czego dołączyła stosowne zaświadczenie. W nadesłanym wcześniej do sprawy formularzu wnioskodawczyni podała, że z uzyskiwanych dochodów ponosi koszty związane z utrzymaniem domu tj. opłaty za energię elektryczną, gaz, podatek od nieruchomości w wysokości około 500,00 złotych miesięcznie, na potwierdzenie czego dołączyła stosowne dokumenty. Wnioskodawczyni dodała, że ponosi także koszty związane z zakupem lekarstw w wysokości przekraczającej kwotę 100,00 złotych miesięcznie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową przedstawioną przez wnioskodawczynię w formularzu uznano, że przy osiąganych dochodach i ponoszonych wydatkach nie jest ona w stanie ponieść samodzielnie kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i syna. Z tego względu przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.