VII SA/Wa 1345/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: 1. przyznać S. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. skarżący – S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty G. o nr [...] z dnia [...] września 2014 r. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika urzędu. W przesłanym formularzu PPF – wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżący rozszerzył swój wniosek i wniósł dodatkowo o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu [...] sierpnia 2015 r. skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia z dnia [...] sierpnia 2015 r. wobec czego utraciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo. Jak wynika z oświadczenia skarżącego o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną. Oboje uzyskują dochód z renty i ze względu na stan zdrowia nie są w stanie pracować. Skarżący pobiera rentę w wysokości 913,67 zł netto. Posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 3,26 ha, które jest w dzierżawie. W piśmie z dnia 9 października 2015 r. skarżący wskazał, że jego żona pobiera świadczenie rentowe w podobnej wysokości co on. Wyjaśnił, że wraz z żoną po zawarciu w 2012 r. związku małżeńskiego nigdy nie stworzyli wspólnego majątku, żona została w swojej posiadłości przy dzieciach (skarżący ożenił się z wdową), a skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Posiada dom ok 100 m2, który jest niewykończony i z utrzymaniem którego wiążą się duże koszty. Skarżący przesłał kopie rachunków z których wynika, że za prąd za okres 3 miesięcy uiścić we wrześniu 2015 r. kwotę 192,91 zł, za wodę za okres 4 miesięcy – uiścił w lipcu 2015r. kwotę 86,64 zł. Dołączył również dokument potwierdzający dostawę w dniu 24 lipca 2015 r. ponad 2 ton wyrobów węglowych, brak jest natomiast faktury za zakup tych wyrobów oraz faktury za zakup drewna opałowego, dokonanego w kwietniu i maju 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podkreślić należy, że instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym. Udzielenie prawa pomocy powinno sprowadzać się do przypadków, gdy sytuacja majątkowa strony jest rzeczywiście ciężka. Instytucja powyższa ma na celu bowiem umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom najuboższym, które z przyczyn od siebie niezależnych nie są w stanie zdobyć środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym. W niniejszej sprawie – zdaniem Sądu – skarżący nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, że jego sytuacja finansowa nie pozwala na uiszczenie opłat sądowych w niniejszej sprawie. Wskazać przy tym należy, iż na obecnym etapie postępowania, jedynym kosztem jaki musi ponieść skarżący jest wpis od skargi w wysokości 200 zł. Skarżący posiada świadczenie rentowe w wysokości 913,67 zł. Jak wskazał samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Mieszka w domu o powierzchni użytkowej 100 m2 i w związku z tym ponosi duże koszty utrzymania. Skarżący nie wykazał jednak jakie koszty i w jakiej wysokości jest zobowiązany ponosić. Przedstawione do akt rachunki i faktury po pierwsze dotyczą wyrywkowych opłat (1 faktura za prąd i 1 za wodę), natomiast pozostałe dokumenty dotyczą roku 2013, a po drugie w żaden sposób nie przedstawiają miesięcznych kosztów utrzymania skarżącego. Również złożona do akt karta informacyjna ze szpitala została wystawiona w dniu 26 czerwca 2014r. W ocenie Sądu, tak wyrywkowo przedstawiona sytuacja finansowa, rodzinna i zdrowotna skarżącego nie pozwala na uznanie, iż nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem. Niemniej jednak Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienie radcy prawnego z urzędu uznając, iż nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.