VII SA/Wa 1347/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania robót budowlanych skargę oddala. VII SA/Wa 1347/08 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] maja 2006r., nr [...] na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r - Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz. U. Nr 207 z 2003r, poz. 2016) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000r, poz. 1071 z późn. zm.) nakazał (w terminie 3 miesięcy od daty otrzymania decyzji) Wspólnocie Mieszkaniowej [...] usunięcie nieprawidłowości związanych z odprowadzaniem wód opadowych z tarasu lokalu nr [...] oraz P. i J. K. wykonanie robót w zakresie prawidłowego umiejscowienia otworów drzwi balkonowych w lokalu mieszkalnym nr [...] oraz robót wykończeniowych na tarasie tj. ułożenia terakoty, malowania ścian - zgodnie z zaleceniami zawartymi w ocenie technicznej tarasu opracowanej w czerwcu 2003r. przez rzeczoznawcę budowlanego H. P. W uzasadnieniu organ podał, że toku oględzin przeprowadzonych w dniu 11 lipca 2003 r., stwierdzono, że w loggii lokalu nr [...] w miejscu przejścia przez strop rury spustowej odprowadzającej ścieki deszczowe z tarasu na wyższej kondygnacji, powstały zacieki na tynku zewnętrznym elewacji na powierzchni nadproża okiennego. Ustalono, że odprowadzenie wód opadowych na części budynku (w obrysie tarasu należącego do małżeństwa K.) zostało wykonane wadliwie przez wykonawcę budynku. Wody opadowe odprowadzane były betonowymi kanałami o przekroju 10x10 cm bezpośrednio do rury spustowej o średnicy 7 cm. Brak szczelności betonowych kanałów, oraz brak wpustu kanalizacyjnego świadczył o wadliwości kanalizacji deszczowej. W toku postępowania Wspólnota Mieszkaniowa [...] przedłożyła "Ekspertyzę budowlaną w sprawie stanu technicznego tarasu należącego do lokalu [...]" autorstwa rzeczoznawcy budowlanego H. P. Autor opinii na podstawie przeprowadzonych oględzin zewnętrznych, dokonanej odkrywki oraz dokumentacji projektowej stwierdził nieprawidłowe zaprojektowanie i wykonanie tarasu, skutkujące zamakaniem pomieszczenia położonego pod tarasem. W szczególności w opinii wskazano, że: zaprojektowany i wykonany układ warstw izolacyjnych tarasu nie zapewnia odporności izolacyjnej przed przenikaniem wody, materiały użyte do wykonania tarasu nie są odporne na zmiany warunków atmosferycznych, błędnie zostały uformowane spadki tarasu, nawierzchnia tarasu nie posiadała dylatacji termicznych warstwy nawierzchniowej i brzegowej, wpust tarasowy został nieprawidłowo obrobiony w połączeniu z warstwą izolacji przeciwwodnej, warstwa izolacyjna wodoszczelna nie została wywinięta na części pionowe ponad nawierzchnię tarasu do wysokości minimalnej 15 cm, warstwy izolacji wodoszczelnej i parochronnej nie miały zapewnionego swobodnego odpływu wody w połączeniu z urządzeniem odwadniającym - wpustem tarasowym, nie dostosowano liczby wpustów tarasowych do możliwości uzyskania odpowiednich spadków zlewni tarasu, zastosowane odwodnienie zbierające wodę "liniowo" - układem korytkowym było niezgodne z projektem i niedopuszczalne wg warunków technicznych, korytka nie zbierały skutecznie wody z powierzchni, były nieszczelne oraz przecinały izolację wodochronną tarasu. W konkluzja opinia wskazywała, że wadliwe wykonanie tarasu, czyni go niezdatnym do użytku oraz, że istnieje konieczność nowego wykonania zabezpieczenia wodochronnego tarasu po zdemontowaniu istniejących warstw. Mając powyższe na uwadze, organ nakazał wykonać zabezpieczenia wodochronne tarasu wg zaleceń zawartych w przedłożonej ekspertyzie rzeczoznawcy budowlanego. Wskazał, że kanalizacja deszczowa jako urządzenie techniczne jak również warstwy izolacyjne tarasu (stropu nad pomieszczeniami położonymi poniżej) stanowiące zabezpieczenie przed opadami atmosferycznymi i izolację termiczną są częścią wspólną użytkowników budynku. Zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego zapewnienie ich prawidłowego stanu technicznego leży w gestii właściciela budynku. Dlatego też obowiązkiem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości i doprowadzenia wymienionych elementów budynku do stanu określonego w przepisach obciążył właściciela budynku tj. Wspólnotę Mieszkaniową [...] (w części dotyczącej elementów wspólnych budynku) oraz na J. i P. K. (w części dotyczącej ich lokalu mieszkalnego oraz warstw wykończeniowych tarasu będącego ich własnością). Odwołanie od tej decyzji wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...]. W odwołaniu podała, że w decyzji został nałożony na Wspólnotę obowiązek dotyczący części budynku, która nie stanowi części wspólnej nieruchomości. Taras, którego dotyczy decyzja organu I instancji stanowi część składową lokalu nr [...] i jest własnością J. i P. K. Właściciele tarasu wykonali jego odwodnienie zbierające wodę liniowo, układem korytkowym - co było niezgodne z projektem budowlanym i niedopuszczalne według warunków technicznych izolacji wodoochronnej tarasów i doprowadziło do przecięcia warstw izolacyjnych tarasu będąc bezpośrednią przyczyną zalewania pomieszczeń położonych pod tym tarasem. Nieizolowane koryta przez które wody deszczowe przesiąkają do konstrukcji budynku nie są częścią kanalizacji deszczowej budynku jako całości. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego po ponownym rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2006r. - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie. W uzasadnieniu organ przypomniał dotychczasowy przebieg postępowania i wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] maja 2004r. nakazał Zarządowi Wspólnoty Mieszkaniowej [...], na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, zgodnie z zaleceniami zawartymi w ekspertyzie technicznej tarasu opracowanej w czerwcu 2003r. przez rzeczoznawcę budowlanego inż. H. P. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 września 2005r., sygn. akt: VII SA/Wa 1498/04 uchylił decyzję organu II instancji i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] maja 2006r., nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej [...] usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości związanych z odprowadzaniem wód opadowych z tarasu lokalu nr [...] będącego jednocześnie zadaszeniem dla części czterokondygnacyjnego budynku wielorodzinnego przy ul. [...] oraz nakazał P. i J. K. wykonanie robót w zakresie prawidłowego umiejscowienia otworów drzwi balkonowych w lokalu mieszkalnym nr [...] oraz robót wykończeniowych na tarasie, zgodnie z zaleceniami zawartymi w ocenie technicznej tarasu opracowanej w czerwcu 2003r. przez rzeczoznawcę budowlanego inż. H. P. Wspólnota Mieszkaniowa [...] złożyła odwołane od powyższego rozstrzygnięcia do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który decyzją nr [...] z dnia [...] września 2006r. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w całości i orzekł o nakazaniu Wspólnocie Mieszkaniowej usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości związanych z odprowadzaniem wód opadowych z tarasu lokalu nr [...], a P. i J. K. nakazał wykonanie robót w zakresie wykonania progu murowanego ponad poziom posadzki przy drzwiach balkonowych, prawidłowego zamontowania drzwi balkonowych w lokalu mieszkalnym nr [...] oraz robót wykończeniowych na tarasie. Wspólnota Mieszkaniowa [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] września 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2007r. w sprawie o sygn. akt: VII SA/Wa 2382/06, uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ponownie rozpatrując odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2006r., organ II instancji postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2007r. zlecił organowi I instancji przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego poprzez ustalenie czy nieprawidłowości w odprowadzaniu wód deszczowych dotyczą części wspólnej budynku, czy też tylko tarasu będącego przedmiotem postępowania oraz wskazanie szczegółowego zakresu robót, jakie winny być wykonane w celu usunięcia nieprawidłowości związanych z odprowadzaniem wód opadowych z tarasu lokalu nr [...]. W odpowiedzi na powyższe organ I instancji postanowieniem nałożył na J. K. obowiązek przedstawienia oceny technicznej w powołanym zakresie. W dniu 20 grudnia 2007r. J. K. przedłożyła ocenę techniczną w zakresie przeprowadzonych robót budowlanych związanych z wykonaniem zadaszenia oraz przeszklenia tarasów w budynku [...], sporządzoną przez A. W. Przystępując do oceny merytorycznej organ II instancji podkreślił, że dokonuje jej według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania rozstrzygnięcia. Jeżeli stan faktyczny lub prawny ulegnie zmianie w czasie między wydaniem rozstrzygnięcia w I instancji, a rozpoznaniem zwykłego środka zaskarżenia, organ II instancji - zachowując tożsamość sprawy - obowiązany jest uwzględnić tę zmianę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wydając zaskarżoną decyzję oparł się na wytycznych zawartych w ocenie technicznej tarasu lokalu nr [...] w budynku wielorodzinnym [...], opracowanej przez rzeczoznawcę budowlanego inż. H. P. w czerwcu 2003r. Jednakże nastąpiła zmiana stanu faktycznego i dokument ten stał się nieaktualny. J. K. przedłożyła nową ocenę techniczną, sporządzoną przez A. W. w dniu [...] listopada 2007r. Zgodnie z aktualną w/w oceną techniczną tarasów w budynku [...], wykonanie zadaszenia tarasu w sposób całkowity wyeliminowało postępującą dewastację ścian, zapewniło osuszenie warstw spadkowych tarasu, wyeliminowało całkowicie przesiąkanie wody deszczowej do wewnątrz lokalu co było przyczyną powstawania zagrzybienia ścian. Wykonanie bezpośredniego odprowadzenia wody deszczowej z powierzchni wykonanego zadaszenia za pomocą systemowych rynien i rur spustowych do istniejących, dodatkowo uszczelnionych wpustów tarasowych zapewniło prawidłowe odprowadzenie wody deszczowej. Prace zostały wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną. Organ II instancji przypomniał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach z dnia 6 września 2005r. (sygn. akt VII SA/Wa 1498/04) oraz z dnia z dnia 12 kwietnia 2007 r. (sygn. akt: VII SA/Wa 2382/06) stwierdził, że organ odwoławczy rozpatrując sprawę odprowadzania wód opadowych z tarasu lokalu [...]budynku [...] dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 oraz niedostatecznie wyjaśnił stan faktyczny sprawy. Sąd wskazał również, iż w zależności od ustaleń może zachodzić potrzeba nałożenia nakazów w odpowiednim zakresie zarówno na Wspólnotę Mieszkaniową jak i na właściciela lokalu, z którym związany jest taras. Organ uznał, że wobec zmiany stanu faktycznego i obecnie poczynionych ustaleń co do stanu technicznego tarasu lokalu [...] będącego jednocześnie zadaszeniem dla części budynku wielorodzinnego przy [...] te wskazania Sądu straciły na aktualności. Skoro woda deszczowa z tarasu jest obecnie prawidłowo odprowadzana to nie istnieją podstawy do nałożenia przez organ nadzoru budowlanego obowiązków mających na celu usunięcie nieprawidłowości związanych z odprowadzaniem wód opadowych z tarasu lokalu nr [...], gdyż takie nie występują. Z uwagi na powyższe w ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie nieprawidłowości związanych z odprowadzaniem wód opadowych z tarasu lokalu nr [...] stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] maja 2008 r., wniosła Wspólnoty Mieszkaniowej [...], domagając się: uchylenia zaskarżonej decyzji, wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2005 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1498/04) oraz z dnia 12 kwietnia 2007 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2382/06), przeprowadzenia dowodu z akt tych spraw, wydania orzeczenia o istnieniu obowiązku naprawienia wadliwego tarasu przez jego właścicieli - małżonków J. S. i P. K. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 153 i 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez działanie sprzeczne z oceną prawną dokonaną w prawomocnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2005 r. i z dnia 12 kwietnia 2007 r., bezzasadne zastosowanie art. 105 § 1 Kpa i umorzenie postępowania administracyjnego, a także naruszenie art. 7 i 32 Konstytucji RP w związku z naruszeniem procedury administracyjnej, w tym art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kpa. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że postępowanie administracyjne w sprawie niewłaściwego stanu technicznego tarasu należącego do właścicieli lokalu nr 134 w budynku przy ul. [...] zostało wszczęte w maju 2003 roku. Na przestrzeni pięciu lat zapadały różne decyzje organów nadzoru budowlanego i wszystkie zostały uchylone na skutek odwołań i skarg złożonych przez Wspólnotę Mieszkaniową [...]. W wydanych w sprawie dwóch wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Sąd dokonał oceny prawnej przedmiotowej sprawy oraz udzielił organom nadzoru budowlanego wskazań co do dalszego postępowania. Tymczasem w zaskarżonej decyzji organ próbuje umorzyć postępowanie administracyjne pod pozorem wykonania zadaszenia tarasu. Działania organu są obrazą prawa, gdyż przedmiotowe zadaszenie tarasu lokalu nr [...] zostało wybudowane bez pozwolenia na wykonanie robót budowlanych oraz bez zgody Wspólnoty Mieszkaniowej. W momencie wydania zaskarżonej decyzji organ II instancji prowadził jeszcze postępowanie w sprawie samowoli budowlanej związanej z zadaszeniem. Konieczne jest orzeczenie o obowiązku naprawienia wadliwego tarasu przez jego właścicieli w oparciu o "Ekspertyzą budowlaną w sprawie stanu technicznego tarasu należącego do lokalu [...] przy ulicy [...]" opracowaną przez rzeczoznawcę budowlanego H. P. Żaden bowiem z wadliwych elementów wymagających naprawy nie stanowi części wspólnej nieruchomości i obowiązek naprawy tarasu lokalu nr [...] w jakimkolwiek zakresie nie może dotyczyć Wspólnoty Mieszkaniowej. W tych okolicznościach zdaniem skarżącego konieczny był również wniosek o wymierzenie [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny za niewykonanie wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2005 r. oraz z dnia 12 kwietnia 2007 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu. Na wstępie wskazać należy, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, w myśl którego - organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy, bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji. Ocena przedmiotowej sprawy miał miejsce w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie z dnia 6 września 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1498/04 oraz z dnia 12 kwietnia 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 2382/06. Stosownie do treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.- p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego toku postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Nie oznacza to jednak braku możliwości uwzględnienia przez organ okoliczności faktycznych nie będących przedmiotem wcześniejszych rozważań i oceny sądu, a w konsekwencji zastosowania przepisów postępowania administracyjnego celem wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Odnosząc się zatem do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez organ II instancji art. 153 p.p.s.a. stwierdzić należy, iż jest bezzasadny. Związanie to nie oznacza, że w ramach ponownego rozpoznania sprawy organ ten ma się ograniczyć jedynie do realizacji tych wskazań, jeżeli dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy koniecznym okaże się wyjście ponad sprecyzowane przez sąd wytyczne. Nade wszystko wyłączenie związania wskazaniami, co do dalszego postępowania, może nastąpić w razie istotnej zmiany stanu faktycznego. Właśnie taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. W okolicznościach sprawy słusznie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że wobec zmiany stanu faktycznego i obecnie poczynionych ustaleń co do stanu technicznego tarasu lokalu [...] będącego jednocześnie zadaszeniem dla części budynku wielorodzinnego przy [...] wcześniejsze wskazania Sądu straciły na aktualności. Skoro ustalono, że woda deszczowa z tarasu jest obecnie prawidłowo odprowadzana to nie istniały podstawy do nałożenia przez organ nadzoru budowlanego obowiązków mających na celu usunięcie nieprawidłowości związanych z odprowadzaniem wód opadowych z tarasu lokalu nr [...]. Skarżący nie przedstawił zadanych dowodów z których wynikałoby, że stan faktyczny jest inny a ustalenia organu co do wykonania zadaszenia tarasu w sposób eliminujący przesiąkanie wody deszczowej są błędne. Z uwagi na powyższe, słusznie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie nieprawidłowości związanych z odprowadzaniem wód opadowych z tarasu lokalu nr [...] stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć. Wystąpienie przeszkody uniemożliwiającej wydanie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, oznacza, że zbędnym jest badanie przez organ odwoławczy zarzutów strony postępowania dotyczących wadliwości dotychczas prowadzonego postępowania w zakresie w jakim zarzuty te nie dotyczą zaistnienia podstaw do umorzenia postępowania. Należy przypomnieć - w kontekście zarzutów i twierdzeń skargi co do tego, że organ bezpodstawnie umorzył przedmiotowe postępowanie administracyjne "pod pozorem wykonania zadaszenia tarasu" oraz, że zadaszenie tarasu lokalu nr [...] zostało wybudowane bez pozwolenia na wykonanie robót budowlanych oraz bez zgody Wspólnoty Mieszkaniowej, że kwestia prawidłowości decyzji organ II instancji w postępowanie związanym z zadaszeniem była przedmiotem badania tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 października 2008r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1102/08 po rozpoznaniu skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania robót budowlanych - skargę oddalił. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 19 grudnia 2008 r. Nie jest słuszny zarzut skargi, że w momencie wydania zaskarżonej decyzji organ II instancji prowadził jeszcze postępowanie w sprawie samowoli budowlanej związanej z zadaszeniem, bowiem decyzja ta w dniu jej wydania ( [...] maja 2008r.) była ostateczna. Sąd w/w wyroku wskazał, że J. K. przedstawiała opinię techniczną sporządzoną w dniu 26 listopada 2007r. przez A. W. legitymującego się stosownymi uprawnieniami budowlanymi. Z przedmiotowej opinii wynikało, iż zakres wykonanych prac przez inwestora został wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną. Wykonanie zadaszenia tarasu w sposób całkowity wyeliminowało przesiąkanie wody deszczowej. Wykonie bezpośredniego odprowadzenia wody deszczowej z powierzchni wykonanego zadaszenia za pomocą systemowych rynien i rur spustowych do istniejących dodatkowo uszczelnionych wpustów tarasowych zapewniło prawidłowe odprowadzenie wody deszczowej. Sąd uznał wówczas, że skoro ocena techniczna wykazała, że roboty budowlane nie uchybiają żadnym przepisom budowlanym i warunkom technicznym to organ nadzoru budowlanego winien był umorzyć postępowanie. Wprawdzie były to uwagi Sądu poczynione przy kontroli decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w sprawie wykonania robót budowlanych, jednak jako wiążące się w sposób ścisły ze stanem faktycznym sprawy, zostały całkowicie przez niniejszy Sąd podzielone. W aktualnym stanie faktycznym sprawy nie ma potrzeby orzekania w przedmiocie stanu technicznego tarasu ani nakładania jakichkolwiek obowiązków na jego właścicieli lub Wspólnotę. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.