VII SA/Wa 135/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2010 r. Nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu postanawia: odmówić przyznania ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. N. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 20 września 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. G. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 października 2011r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Od powyższego postanowienia z dnia 20 września 2011r. J. G. reprezentowana przez adwokata R. G. wniosła skargę kasacyjną. Pismem z dnia 6 grudnia 2011r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej został wyznaczony adwokat A. N. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2705/11 Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną J. G. na ww. postanowienie z dnia 20 września 2011 r. Przy piśmie z dnia 23 stycznia 2012r. Naczelny Sąd Administracyjny przesłał pismo adwokata A. N. datowane na dzień 5 stycznia 2011 r., w którym pełnomocnik skarżącej oświadczył, że popiera w całości wniesioną skargę kasacyjną oraz zwrócił się o przyznanie nieopłaconych kosztów reprezentacji z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik z urzędu nie podjął żadnej z czynności procesowych, wymienionych w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a – d cytowanego rozporządzenia. Powyższy przepis nie przewiduje możliwości przyznania pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu pisemnego popierania wniesionej skargi kasacyjnej, a wyłącznie takiej czynności procesowej dokonał adwokat A. N. Przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w przypadku, gdy nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat oraz nie sporządził on i nie wniósł kasacji – co miało miejsce w niniejszej sprawie – jest możliwe tylko wówczas, gdy pełnomocnik brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, o czym stanowi § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c cytowanego rozporządzenia. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie mogła mieć miejsca, gdyż postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2012 r. oddalające skargę kasacyjną zostało wydane na posiedzeniu niejawnym. Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a – d cytowanego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.