VII SA/Wa 135/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 maja 2023 r. sprawy ze skarg J R i J R na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 7 listopada 2022 r. znak: DPZ.WPA-ZOD.4351.65.2022.3.RJ w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargi Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad ( dalej jako: "GDDKiA", "organ") z dn. 7 listopada 2022 r. znak DPZ.WPA – ZOD.4351.65.2022.3.RJ na podstawie którego ww. organ działając na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503), art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1693, ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000), po rozpoznaniu wniosku z 11 lipca 2022 r. J.1 i J.2 małż. R., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z [...] czerwca 2022 r., znak [...], wydanym z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przez Zastępcę Dyrektora Oddziału w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczo - garażowego w zabudowie zagrodowej na części działek nr [...] i nr [...] obręb [...] gm. S. – orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w rozpatrywanej sprawie, przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczo - garażowego w zabudowie zagrodowej na części działki nr [...] i nr [...] obręb [...], Burmistrz S. wystąpił do zarządcy drogi krajowej nr [...] z wnioskiem z 14 czerwca 2022 r., znak [...] o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla powyższej inwestycji, zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Po rozpatrzeniu ww. wniosku, postanowieniem z 29 czerwca 2022 r. Zastępca Dyrektora Oddziału w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad działając z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, nie uzgodnił projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji z uwagi na brak właściwego skomunikowania tej inwestycji. Postanowienie to zaskarżyli inwestorzy - strony niniejszego postępowania, wnosząc w przepisanym terminie, w trybie art. 127 § 3 k.p.a., wniosek z 11 lipca 2022 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po przeprowadzeniu ponownego postępowania w tej sprawie i rozpoznaniu ww. wniosku Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. Swoje stanowisko uzasadnił następującą argumentacją: Organ wskazał na ramy prawne rozstrzygnięcia wynikające z przepisów ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503, dalej także jako: "u.p.z.p.") oraz przepisów ustawy z dn. 21 marca 1985 r. o drogach publicznych wraz z przepisami wykonawczymi ( dalej jako: "u.d.p."). Powołane przepisy regulują, że zarządca drogi publicznej zobowiązany jest do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w dwóch aspektach: odległości inwestycji od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi krajowej nr [...] (art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych) oraz dostępu planowanej inwestycji do drogi publicznej (art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych). Organ zobowiązany jest zatem ocenić czy zmiana wywołana przedmiotową inwestycją nie zmniejszy bezpieczeństwa ruchu na drodze krajowej nr [...]. Następnie organ podniósł, że przedmiotem uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy jest budowa budynku gospodarczo-garażowego w zabudowie zagrodowej planowanego na działkach nr [...] i [...] w obrębie [...]. Z wyjaśnień stron z 10 października 2022 r. wynika, że ma on służyć celom mieszkalno – gospodarczym a z dojazdu do niego będą korzystać dwa samochody osobowe. Analizując przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności należy dokonać oceny w kontekście artykułu 43 ust. 1 u.d.p., który normuje minimalne odległości obiektów budowlanych, znajdujących się przy drogach, od zewnętrznej krawędzi jezdni tych dróg, różnicując je w zależności od rodzaju drogi i sposobu zagospodarowania danego terenu, na którym znajdować się ma obiekt budowlany. W odniesieniu do ww. zagadnienia organ wskazał, że teren działek nr [...] i [...], na których ma powstać przedmiotowa inwestycja obecnie wykorzystywany jest rolniczo, a przedmiotowa inwestycja miałaby powstać jako element zabudowy zagrodowej. Jak wynika z załącznika graficznego do projektu decyzji inwestycja miałaby powstać poza pierwszą linią zabudowy od drogi krajowej i w odległości większej niż ustawowe 25 m od zewnętrznej krawędzi drogi krajowej. Dlatego organ nie wnosi zastrzeżeń w tym zakresie do projektu decyzji o warunkach zabudowy w szczególności do zapisu pkt. 2 b) przedłożonego projektu decyzji cyt. "linia zabudowy - nie ustala się z uwagi na lokalizację terenu inwestycji względem drogi publicznej." Natomiast odmiennie kształtuje się kwestia dostępu do drogi publicznej. Art. 35 ust. 3 ww. u.d.p. stanowi, że: "Zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą". Zgodnie z przedłożonym przez Burmistrza S. projektem decyzji o warunkach zabudowy (pkt 2.4 lit. i) cyt.: "obsługa komunikacyjna – poprzez projektowany zjazd indywidualny z drogi krajowej Nr [...] na działkę nr ewid. [...] (obręb [...]) i przejazd przez działkę nr ewid. [...] (obręb [...]). Przed uzyskaniem pozwolenia na budowę Inwestorzy powinni się wykazać prawnie uregulowanym dostępem do drogi publicznej przez działkę nr [...] (obręb [...]). Organ wydający pozwolenia na budowę winien zbadać czy działka nr ewid. [...] (obręb [...]) spełnia wymogi dojazdu do obsługi przedmiotowej inwestycji zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 z późn. zm.)." Z deklaracji stron złożonych w piśmie z 10 października 2022 r. wynika, że ruch generowany przez planowaną inwestycję byłyby nieduży, gdyż planowany budynek miałby służyć wyłącznie celom mieszkaniowo - gospodarczym i dojeżdżałyby do niego tylko dwa samochody osobowe. Ponadto organ wskazał, że jak wynika z ustalonego przez zarządcę drogi stanu faktycznego i prawnego działki, na których miałaby zostać realizowana przedmiotowa inwestycja tj. działki nr [...] i nr [...], nie leżą bezpośrednio przy drodze publicznej, stąd zapis o ich skomunikowaniu za pośrednictwem działki nr [...]. Działka ta jest bardzo wąską, wydłużoną działką od północy graniczącą z ww. działką inwestycyjną nr [...] a od południa z działką nr [...] pozostającą w zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad i położoną przy jezdni pasa drogowego drogi krajowej nr [...], przy zjeździe publicznym z tej drogi do ulicy [...]. Jednocześnie organ podkreślił, że chociaż formalnie jest to zjazd z drogi krajowej na drogę wewnętrzną jaką jest ulica [...], z uwagi na jego szerokość, sposób zagospodarowania otoczenia oraz nadanie nazwy drodze wewnętrznej, wielu kierowców będzie go traktowało jak skrzyżowanie z drogą podporządkowaną. Oznacza to, że postulowany w projekcie decyzji o warunkach zabudowy zjazd na drogę krajową nr [...] powstałby w bezpośrednim sąsiedztwie lub w obrębie istniejącego zjazdu publicznego o charakterze skrzyżowania. Ponadto organ podniósł, że w miejscu tym na drodze krajowej postanowiony jest znak ostrzegawczy A-30 "Inne niebezpieczeństwo" uzupełniony o tablicę T-16 "Wyjazd straży pożarnej", gdyż po przeciwnej stronie drogi mieści się jednostka OSP w P., skąd wyjeżdżają pojazdy uprzywilejowane. Ponadto w odległości 26 m od tego miejsca znajduje się przejście dla pieszych poprzedzone znakiem ostrzegawczym A-16 oraz znakiem informacyjnym D-6. Natomiast w przeciwnym kierunku w odległości zaledwie ok. 65 m. znajduje się skrzyżowanie z drogą gminną - ulicą [...], o czym uprzedza znak D-1. Wszystkie wskazane powyżej okoliczności jak klasa drogi, natężenie ruchu oraz organizacja ruchu w tym miejscu, pobliskie istniejące zjazdy, skrzyżowania, przejścia dla pieszych i wyjazd straży pożarnej stanowią, że jest to miejsce bardzo niebezpieczne, w którym nie może zostać zlokalizowany dodatkowy zjazd, jakim byłoby bezpośrednie połączenie działki nr [...] z jezdnią drogi krajowej zjazdem wybudowanym na działce nr [...]. Powyższe wynika z treści § 55 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, z którymi nie projektuje się zjazdów z dróg klasy GP (z wyjątkiem trudnych warunków), w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, w szczególności w obszarze skrzyżowania. Jednocześnie organ wskazał, że w świetle deklarowanego przez stronę obciążenia ruchem (2 pojazdów osobowych) skomunikowanie inwestycji mogłoby nastąpić albo po zapewnieniu odpowiednich służebności innym istniejącym zjazdem z ulicy [...] do prywatnych nieruchomości albo po dokonaniu przebudowy istniejącego zjazdu z drogi krajowej do ulicy [...] na tak aby "uzupełnić" istniejący zjazd o część pozwalającą na bezpieczne skomunikowanie działki nr [...] z już istniejącą częścią tego zjazdu, przez działki pozostające w zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad (nr [...] i nr [...]) oraz pozostające własnością prywatną (nr [...]). Szczegółowe określenie warunków takiej przebudowy wykracza poza zakres niniejszego postępowania i może nastąpić w decyzji administracyjnej wydanej w trybie art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych na wniosek (złożony do Oddziału w [...] GDDKiA), właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi publicznej (np. właścicieli działki nr [...] w porozumieniu z właścicielami działki nr [...]). Dopiero po zrealizowaniu takiej przebudowy i powstaniu w terenie faktycznego, bezpiecznego skomunikowania działki nr [...] z istniejącym zjazdem zarządca drogi mógłby uznać istniejące skomunikowanie za bezpieczne dla ruchu odbywającego się drogą krajową nr [...]. Wskazując na powyższe, tj. brak odpowiednich parametrów zjazdu, za jaki w tym przypadku należy uznać brak istniejącego w terenie połączenia działki z istniejącą częścią zjazdu. Skoro zatem w dacie orzekania nie istnieje legalny i istniejący w terenie dojazd do nieruchomości oczywistym jest, że organ nie może ocenić, że istnieje w dacie orzekania możliwość bezpiecznego skomunikowania danej nieruchomości w rozumieniu przepisów art. 35 ust.3 ustawy o drogach publicznych. W oparciu o całokształt poczynionych ustaleń organ stwierdził, że po przeprowadzeniu szczegółowej analizy stanu faktycznego i prawnego w przedmiotowej sprawie zarządca drogi uznał, że nie może wyrazić zgody na zapisy zawarte w przedłożonym do uzgodnienia projekcie decyzji o warunkach zabudowy. Na powyższe postanowienie GDDKiA skargę pismem z dn. 13 grudnia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli J.1 i J.2 małż. R. ( dalej jako: "skarżący"). W treści skargi, mającej charakter opisowy, skarżący wskazali, że nie zgadzają się z odmową uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzonej przez nich inwestycji budowy budynku gospodarczo-garażowego. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucili brak dokonania stosownych ustaleń stanu faktycznego dotyczących istniejącej drogi do ich działki. Jednocześnie w swoim wywodzie zawnioskowali o wskazanie przez organ drogi którą ma się odbywać dojazd do ich nieruchomości ponieważ inny dojazd niż wskazywany przez nich nie istnieje. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) wynika, że uwzględnienie skargi przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie GDDKiA z dn. 7 listopada 2022 r. wydane w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczo-garażowego w zabudowie zagrodowej na części działek nr [...] i nr [...] obręb [...] gm. S.. Podstawę materialnoprawną kontrolowanego orzeczenia stanowiły przepisy art. 53 ust. 4 pkt 9 w związku z art. 60 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 741 ze zm.), z których wynika, że decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z właściwym zarządcą drogi - w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego. Uzgodnienie to dokonywane jest w trybie art. 106 k.p.a. i następuje w formie postanowienia. Organ upoważniony do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dokonuje analizy zapisów projektu tej decyzji w granicach swojej właściwości, którą kształtują przepisy stanowiące podstawę działania tego organu. W przypadku zarządcy drogi są to przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1376 z późn. zm.), zwanej dalej u.d.p. oraz rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 124 z późn. zm.). Projekt decyzji o warunkach zabudowy podlega ocenie zarządcy drogi pod kątem odległości projektowanej inwestycji od zewnętrznej krawędzi jezdni zgodnie z art. 43 ust. 1 u.d.p., a także możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego planowaną inwestycją, co normuje art. 35 ust. 3 u.d.p. Ten ostatni przepis stanowi, że zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Należy wskazać, że art. 35 ust. 3 u.d.p. nie określa kryteriów, którymi powinien kierować się zarządca drogi w zakresie uzgodnienia możliwości włączenia do drogi ruchu związanego z projektowaną inwestycją. Nie ulega jednak wątpliwości, że zarządca drogi powinien mieć na względzie przede wszystkim zgodność planowanych działań z zasadami bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Bezpieczeństwo w ruchu drogowym stanowi więc przesłankę dopuszczalności inwestycji mającej powstać przy drodze (w tym przypadku krajowej nr [...]). Uzgadniając zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą organ kieruje się zadaniami przyznanymi zarządcy drogi w ustawie o drogach publicznych. W świetle art. 19 ust. 1 w zw. z art. 4 pkt 21 u.d.p. do zadań zarządcy drogi należy między innymi ochrona drogi, polegająca na niedopuszczaniu do obniżenia klasy drogi, ograniczenia jej funkcji i pogorszenia warunków bezpieczeństwa ruchu. Organ uzgadniający, załatwiając sprawę w trybie współdziałania z organem właściwym do ustalenia warunków zabudowy, powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności istotne z punktu widzenia stosowanych przepisów, w tym rodzaj planowanej inwestycji i związane z nią obciążenie ruchem, odpowiadający inwestycji rodzaj zjazdu obsługującego komunikacyjnie zaplanowane przedsięwzięcie, względy bezpieczeństwa ruchu drogowego. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że planowana inwestycja, dotyczy terenu który nie jest zlokalizowany w bezpośrednim sąsiedztwie pasa drogowego drogi krajowej nr [...], jednak zgodnie z projektem decyzji obsługa komunikacyjna ma się odbywać "poprzez projektowany zjazd indywidualny z drogi krajowej Nr [...]na działkę nr ewid. [...] (obręb P.) i przejazd przez działkę nr ewid. [...]". Planowane zagospodarowanie terenu przyległego do pasa drogowego drogi krajowej powinno mieć zapewnioną obsługę komunikacyjną poprzez zjazd indywidualny, o parametrach zgodnych z § 78 ust. 1cyt. rozporządzenia z dn. 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne (...). Brak prawidłowych parametrów zjazdu, a w szczególności brak stabilizowanej mechanicznie lub chemicznie, wyrównanej i odpowiednio ukształtowanej w profilu podłużnym i przekroju poprzecznym oraz zagęszczonej nawierzchni zjazdu jak również brak prawidłowego połączenia nawierzchni zjazdu z krawędzią jezdni drogi krajowej, nie zapewnia bezpiecznych manewrów wjazdu i wyjazdu na drogę krajową, a co za tym idzie wpływa negatywnie na bezpieczeństwo ruchu drogowego, odbywającego się na przylegającym odcinku drogi. Organ GDDKiA odmawiając uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzonej przez skarżących inwestycji uznał, że zapewnienia bezpiecznych warunków wjazdu i wyjazdu na drogę krajową, koniecznym jest aby inwestor dysponował zjazdem o parametrach zgodnych z wymaganiami wskazanego powyżej rozporządzenia - określonych w decyzji zezwalającej na lokalizację lub przebudowę zjazdu, co zapewni spełnienie wymagań § 77 w/w rozporządzenia, zgodnie z którym: "...Zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony, oraz do wymagań ruchu pieszych..." Należy podkreślić, że w ramach ww. postępowania administracyjnego, prowadzonego w trybie art. 29 ustawy o drogach publicznych, możliwym jest zweryfikowanie oddziaływania planowanego zagospodarowania terenu na ruch prowadzony drogą krajową oraz zweryfikowanie możliwości wydania stosownego zezwolenia w kontekście obowiązujących przepisów prawa. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę zgadza się ze stanowiskiem organu, że dla utrzymania istniejących obecnie warunków ruchu drogowego na przedmiotowym odcinku drogi krajowej nr [...], zjazd powinien zostać wybudowany przed rozpoczęciem realizacji planowanego zagospodarowania wskazanych w projekcie działek, zwłaszcza, że prowadzenie budowy - w obecnej sytuacji tj. z wykorzystaniem możliwości przejazdu przez pobocze gruntowe stanowi potencjalne zagrożenie związane z wywożeniem zanieczyszczeń na jezdnię drogi krajowej, co może przyczynić się do wystąpienia kolizji czy też innych zdarzeń drogowych. Powyższe jest uzasadnione ustaleniami, że działki nr [...] i nr [...] (na których planowana jest przedmiotowa inwestycja) w chwili orzekania w tej sprawie nie miały zapewnionego dojazdu o odpowiednim poziomie bezpieczeństwa. Przewidywana do skomunikowania tej inwestycji działka nr [...] nie posiada ani legalnego ani faktycznego urządzonego zjazdu na drogę krajową, przylega jedynie do części ww. zjazdu publicznego ( poprzez ul. [...] która jest drogą wewnętrzną, stanowi własność Gminy w S.) na obszarze pozostającym w zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad tj. działek nr [...], nr [...] i nr [...]. W ocenie Sądu organ w sposób konkretny, przekonujący przytoczył wyczerpującą argumentację w której wskazano na przesłanki bezpieczeństwa ruchu drogowego w przypadku włączenia do ruchu planowanej inwestycji, tj. klasa drogi, bardzo wysokie natężenie ruchu, bliska odległość od zjazdu publicznego, przejście dla pieszych, miejsce wyjazdu pojazdu uprzywilejowanego (Straż Pożarna), obowiązująca stała organizacja ruchu drogi krajowej nr [...]. Skumulowanie tak wielu czynników w miejscu już istniejącego zjazdu publicznego do drogi wewnętrznej zobowiązuje zarządcę drogi do zachowania wysokich standardów bezpieczeństwa w tym miejscu. W tym kontekście należy zgodzić się z argumentacją organu, że rozwiązanie komunikacyjne, przewidziane w projekcie decyzji, nie zapewnia bezpiecznego skomunikowania inwestycji i bezpiecznego włączenia generowanego przez nią ruchu do drogi krajowej nr [...]. Przewidywana do skomunikowania tej inwestycji działka nr [...] nie posiada ani legalnego ani faktycznego urządzonego zjazdu na drogę krajową, przylega jedynie do części ww. zjazdu publicznego na obszarze pozostającym w zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad tj. działek nr [...], nr [...] i nr [...]. Powyższe kryterium bezpieczeństwa w ruchu drogowym stanowi jedną z przesłanek oceny dopuszczalności uzgodnienia przez zarządcę drogi zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego i mieści się w pojęciu "możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego", o którym mowa w art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych. Zarządca drogi uzgadniając decyzję o warunkach zabudowy w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania terenu zobowiązany jest do zapewnienia płynności ruchu i bezpieczeństwa dla wszystkich użytkowników drogi. W ocenie Sądu organ wykazał, że w przedłożonym projekcie decyzji o warunkach zabudowy, powyższe kryterium bezpieczeństwa w ruchu drogowym nie może być spełnione. Ponadto jednocześnie podkreślenia wymaga, że organ uzgadniający przy podejmowaniu rozstrzygnięcia (pozytywnego lub negatywnego) związany jest treścią wniosku organu występującego o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy. Oznacza to, że jeżeli z treści takiego wniosku i załączonych do niego dokumentów wynika, że udzielane warunki zabudowy przewidują oznaczony sposób skomunikowania terenu projektowanej inwestycji, to organ uzgadniający jest tymi warunkami związany i uzgadniając projekt decyzji uzgadnia taką jej treść, jaka wynika z wniosku. Organ może więc albo zaakceptować w całości propozycję przedstawioną w projekcie i uzgodnić projekt decyzji albo jej nie zaakceptować i odmówić uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, rozstrzygnięcie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy musi być bezwarunkowe. Organ nie może zatem uzgodnić projektu decyzji o warunkach zabudowy pod warunkiem np. późniejszego uzyskania decyzji o zezwoleniu na przebudowę publicznego w drodze art. 29 ustawy o drogach publicznych. W ocenie Sądu nie ma zatem podstaw do uznania, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych. Sąd nie podzielił także zarzutów podniesionych w skardze, w tym dotyczących braku właściwego ustalenia stanu faktycznego w sprawie, tj. naruszenia przepisów postępowania. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia, a stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia spełnia wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a. Zaskarżone postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dn. 7 listopada 2022 r. r. pozostaje zatem w zgodzie z prawem. Niezasadny jest także zarzut skargi braku wskazania przez organ możliwości obsługi komunikacyjnej zamierzonej inwestycji. W treści zaskarżonego postanowienia GDDKiA, mając na względzie art. 8 i 9 k.p.a. zawarto informację, jakie działania może podjąć strona aby zapewnić do inwestycji dojazd o odpowiednim poziomie bezpieczeństwa. Powyższe związane jest z koniecznością przebudowania części zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] do drogi wewnętrznej - ulicy [...]. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.