VII SA/Wa 1350/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2007 r. sprawy ze skargi I. i M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących I. i M. K. kwotę 750 zł (siedemset pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2007r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez I. i M. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...], z dnia [...] r., znak: [...], nakazującej I. i M. K. w terminie 2 miesięcy od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji dokonanie likwidacji wykonanego zjazdu z działki nr ew. [...] stanowiącej pas pieszo jezdny - sięgacz ul. Piwnej na działkę nr ew. [...] położoną w W. przy ul. P. poprzez unieruchomienie w sposób trwały (zaspawanie) skrzydeł stalowych bramy wykonanych w ogrodzeniu działki nr [...] bądź wstawienie w jej miejsce przęseł ogrodzeniowych stalowych jak w pozostałej części istniejącego ogrodzenia – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. na wniosek W. W., w dniu [...] grudnia 2005 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wykonania przez I. i M. K. zjazdu z działki nr ew. [...] w W. W dniu [...] grudnia 2005 r. inspektorzy przeprowadzili wizję lokalną. Stwierdzono, że na w/w działce istnieje ogrodzenie od strony ciągu pieszo - jezdnego (sięgacza) do ulicy [...] w głąb zabudowy. W odległości [...] m od ulicy [...] w ogrodzeniu działki znajduje się brama stalowa szerokości [...] m, którą K. wjeżdżają do garażu usytuowanego w odległości [...] m od linii ogrodzenia - bramy. Inwestorzy nie przedstawili dokumentów związanych z budową bramy. Według oświadczenia inwestora bramę wykonano w 1986 r. za zgodą Naczelnika Miasta W. Ponadto ustalono, że I. i M. K. decyzją nr [...] z dnia [...] maja 1983 r. Naczelnika Miasta W. otrzymali pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wolnostojącego piętrowego. Z załączonego projektu budowlanego wynika, że dojazd do budynku odbywać się winien bezpośrednio od strony ul. [...]. Także z planu realizacyjnego zagospodarowania działki do decyzji Naczelnika Miasta W. znak: [...] z dnia [...] maja1986 r. udzielającej I. i M. K. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego wraz z ogrodzeniem działki wynika, że wjazd na przedmiotową działkę przewidziany był od strony ul. [...]. W toku postępowania uzyskano stanowisko mgr inż. arch. W. R., zgodnie, z którym sięgacz służy jedynie jako dojazd do działek położonych w głębi od ulicy [...] nieposiadających bezpośredniego do niej dostępu i wjazd na te sięgacze z sąsiednich działek posiadających dostęp do z ulicy jest absolutnie niedopuszczalny. Przy szerokości sięgacza [...] m nie jest możliwe mijanie się pojazdów, ani uzyskanie minimalnego promienia skrętu pojazdu, co w ekstremalnych sytuacjach może prowadzić nawet do poważnych zagrożeń. W oparciu o powyższe ustalenia zapadła decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...].lutego.2007r. opisana wyżej. Następnie po rozpoznaniu odwołania I. i M. K. zapadła zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał prawidłowej oceny sianu faktycznego i prawnego, zaś argumenty podniesione w odwołaniu przez stronę skarżącą pozostają bez wpływu na kształt zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ stwierdził, że inwestor wybudował bramę wjazdową na swoją działkę od strony działki nr [...], która stanowi sięgacz od ul. [...] w W. do działek niemających bezpośredniego dostępu do drogi publicznej. Ze specyfiki obiektu budowlanego, jakim jest sięgacz, a także mając na względzie wnioski zawarte w opinii mgr inż. arch. W. R. wynika, że tego typu obiekty służą jako konieczny dojazd do działek, które z racji swojego położenia pozbawione są dostępu do drogi publicznej. Działka I. i M. K. posiada dostęp od ul. [...], a ponadto nie legitymują się oni decyzją czy wymaganą zgodą organu na ustawienie bramy wjazdowej od strony miejsca publicznego, jakim jest sięgacz. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ pierwszej instancji słusznie oparł swoje rozstrzygniecie na przepisie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli I. i M. K., dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania. Skarżący wskazali, że nie uwzględniono, iż przedmiotowy zjazd z posadowioną bramą został wykonany w roku 1986, zgodnie z decyzja Naczelnika Miasta W. z dnia [...] maja 1986 r. znak: [...]. Fakt wykonania zjazdu zgodnie z stosownym zezwoleniem potwierdzony został również przez ówczesnego Naczelnika Miasta W. pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r . Brama odpowiada parametrom technicznym wskazanym w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto pismo z dnia [...] sierpnia 2006 tzw. "opinia" mgr inż. arch. W. R. nie ma cech opinii biegłego w rozumieniu art. 75 § 1 k.p.a. W sprawie zgodności parametrów sięgacza z normami obowiązującymi oraz jego zdatności do użytkowania przez uczestników ruchu drogowego powinien wypowiedzieć się organ uprawniony do wydawania tego rodzaju ekspertyz, czyli np. pracownik Zarządu Dróg Powiatowych w W. Sięgacz ul. [...] spełnia wszelkie kryteria wymagane dla pasa pieszo jezdnego i nie ma technicznych przeszkód, aby odbywał się po nim ruch pojazdów niezależnie od liczby użytkowników. Zgodnie z ustawą z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych żadna z osób korzystających z drogi publicznej nie musi posiadać specjalnego zezwolenia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7, art. 77 k.p.a. oraz art. 81 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przepis art. 7 k.p.a. nakazuje organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością. Zgodnie zaś dyspozycją art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepis art. 81 pkt 1 Prawa budowlanego wskazuje, że organ nadzoru budowlanego ma obowiązek sprawować nadzór i kontrolę nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego. Tylko realizując opisane wyżej zasady, organ prowadząc postępowanie administracyjne może trafnie ocenić istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo rozstrzygnąć o prawach strony . W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu nie wyjaśniono jednoznacznie czy przedmiotowa brama została usytuowana w okolicznościach samowoli budowlanej czy też jej usytuowanie od strony sięgacza stanowi odstępstwo od zatwierdzonego pozwolenia na budowę budynku gospodarczego wraz z ogrodzeniem działki nr [...] (decyzja Naczelnika Miasta W. z dnia [...] maja 1986r., znak: [...]). Wadą przeprowadzonego postępowania jest także, to, że organ nie wykazał, z czego wywodzi brak możliwości legalizacji przedmiotowej inwestycji. Ustawa z dnia 21 marca 1985r., o drogach publicznych (Dz.U.07.19.115 z późn. zm. ) nie definiuje pojęcia, którym posługuje się w niniejszej sprawie organ, – "sięgacz". Rzeczą organu ponownie rozpoznającego sprawę będzie, zatem wyjaśnienie bytu prawnego przedmiotowego pasa gruntu. W szczególności, chodzi o ustalenie czy jest on fragmentem drogi publicznej. Decydujące o tym, czy dana droga jest wewnętrzną czy publiczną - jest jej zaliczenie do jednej z kategorii dróg publicznych. Istota zaliczenia sprowadza się do tego, iż według art. 1 ustawy o drogach publicznych - z drogi takiej może korzystać każdy zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych (wyrok· Sądu Najwyższego III CKN 1165/00, Lex nr 109442). Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie miał na uwadze, to, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Wprawdzie w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego nie określono wymagań, jakimi winna odpowiadać opinia biegłych, ale z samej istoty tego dowodu wynika, że opinia ta musi zawierać uzasadnienie przyjętego stanowiska z jednoczesnym ustosunkowaniem się do zebranych w sprawie dowodów. Opinia biegłego powinna zawierać uzasadnienie, które pozwoliłoby dokonać analizy logiczności i poprawności wniosków bez wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej. Nie może, zatem sprowadzać się tylko do zdania biegłego, ale musi przekonywać jako logiczna całość. Biegły winien, zatem wskazać i wyjaśnić przesłanki, które doprowadziły go do przedstawionych konkluzji. Brak fachowego uzasadnienia wniosków końcowych uniemożliwia ocenę jej mocy dowodowej. Zdaniem Sądu stanowisko mgr inż. arch. W. R. w sposób nieuzasadniony zostało podniesione przez organ do rangi opinii biegłego. Sąd orzekł jak w sentencji w trybie, art.145§1 pkt1 lit. a, c oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 że zm.).