VII SA/Wa 1351/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2005 r. sprawy ze skargi K. i I. małżonków L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala VII SA/Wa 1351/04 UZASADNIENIE Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2004r. po ponownym rozpoznaniu odwołaniu K. i I. L. współwłaścicieli P.W.H.U. [...] oraz przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta miasta R. z dnia [...] stycznia 1997r. po decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003rr, - odmówił stwierdzenia nieważności Prezydenta miasta R. z dnia [...] stycznia 1997r. udzielającej [...] S.A. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania węzła cieplnego na kotłownię olejową oraz zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę kotłowni olejowej w pomieszczeniach węzła cieplnego budynku hali nr 1 na działce położonej w R. o nr Ew. [...] przy ul. [...] w R. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż po decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] .października 2003r., został uzupełniony materiał dowodowy będący w posiadaniu Prezydenta miasta R., na podstawie, którego ustalił, iż brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji. Kotłownia olejowa zrealizowana na podstawie decyzji z dnia [...] stycznia 1997r. wykonana została w istniejącym wcześniej budynku hali, gdzie w pomieszczeniach istniejącego już węzła cieplnego dokonano jedynie adaptacji wykonanego uprzednio pomieszczenia. Modernizacja polegająca na montażu nowej instalacji grzewczej nie wymagała przedłożenia przez inwestora aktualnej mapy do celów projektowych. Inwestor przedłożył projekt techniczny technologii opalanej olejem opałowym z przedstawieniem zarówno opisowym, jak i graficznym wprowadzonych zmian. Dokonano oceny doboru urządzeń i bilansu cieplnego, zapotrzebowania paliwa jak również analizy zagadnień przeciwpożarowych. Wykonana dokumentacja zawiera także odniesienie się do kwestii ochrony powietrza atmosferycznego, z którego wynika, iż projektowana inwestycja nie powoduje przekroczenia stężeń dopuszczalnych. Zdaniem organu rzut pomieszczenia ze szczegółową lokalizacją urządzeń w pomieszczeniu z opisem technicznym jest wystarczającym dokumentem pozwalającym na wydanie decyzji o zmianie sposobu użytkowania. Organ zwrócił uwagę, iż skarżącym K. i I. L. w chwili nabycia użytkowania wieczystego działki [...], znany był stan faktyczny dotyczący rodzaju zabudowy istniejącej na działkach sąsiednich. Nadto organ wskazał, iż plan zagospodarowania działki w przypadku zmiany sposobu użytkowania działki nie jest konieczny, a mapa geodezyjna z obiektem, w którym adaptacja ma być wykonana znajduje się w aktach sprawy. Organ wyjaśnił także, iż zmiany granic działki inwestora, która nastąpiła po wydaniu kontrolowanej decyzji, w wyniku podziału nieruchomości, nie ma wpływu na badanie legalności decyzji wg systemu prawnego z datą jej wydania. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania K. i I. L. – współwłaścicieli PWHU [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielając argumentację organu pierwszej instancji wyjaśnił, iż przed wydaniem kontrolowanej decyzji, inwestor przedłożył wszelkie wymagane przepisami ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. oraz Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 15 grudnia 1994r. (Dz. U. z 1995r., Nr 10, poz. 47) "w sprawie warunków trybu postępowania przy rozbiórkach nieużytkowanych, zniszczonych lub niewykończonych obiektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń na zmianę sposobu użytkowania obiektów budowlanych lub ich części" dokumenty. W szczególności do wniosku dołączono decyzję Wojewody R. dnia [...] grudnia 1996r. uzgadniającą projekt w zakresie ochrony środowiska, dokument potwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz kompletny i zgodny z wymaganiami przepisów techniczno-budowlanych, projekt budowlany. Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności decyzji, obligująca organ do usunięcia wadliwej decyzji z obiegu prawnego. Skargę na powyższą decyzję wnieśli K. i I. L. zarzucając, iż decyzją Nr [...] z [...] stycznia 1997r. Prezydent miasta R. zatwierdził projekt budowlany na budowę kotłowni olejowej na działkach nr ew. [...] i [...] w odległości 2,5m od granicy nieruchomości skarżących o nr ew. [...], w oparciu o poświadczającą nieprawdę mapę stanowiącej załącznik do tej decyzji. Powyższa lokalizacja narusza art. 5 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 7 lipca 1994r. oraz § 1 ust 2 pkt 8, § 207, § 272 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz § 53 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 3 listopada 1992r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych (Dz. U. z 1992r. Nr 92, poz. 460) co uniemożliwia zagospodarowanie nieruchomości skarżących. W piśmie procesowym z dnia 24 stycznia 2005r., skarżący uzupełnili skargę wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] dnia [...] maja 2004r nr [...] oraz decyzji Prezydenta miasta R. nr [...] z dnia [...] stycznia 1997r., podnosząc, iż ta ostatnia decyzja jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta R. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Na wstępie należy zauważyć, iż w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, organy uprawnione były jedynie do badana czy kontrolowana decyzja jest dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 § 1 kpa. Niedopuszczalnym byłoby, więc rozpatrywanie przez organ zarzutów właściwych postępowaniu wznowieniowemu a zarzut oparcia decyzji o pozwoleniu na budowę i zezwoleniu na zmianę sposobu użytkowania z dnia [...] stycznia 1997r., na mapie potwierdzającej nieprawdę należy uznać za wyczerpującą przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 kpa, a nie jak tego chcą skarżący z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Nadto co wyjaśnił organ pierwszej instancji, punktem odniesienia dla oceny legalności decyzji w trybie art. 156-158 kpa jest stan rzeczy oraz stan prawny w chwili jej wydania. W sprawie nie uległa wątpliwości, iż inwestor [...] S.A., aktem notarialnym z dnia 22 sierpnia 1995r. nabyły użytkowanie wieczyste działek o nr ew. [...]. Działka nr [...], która obecnie nosi nr [...] na datę wydania decyzji ([...] styczna 1997r.) pozostawała w użytkowaniu wieczystym [...] S.A. W wyniku przeprowadzonego postępowania upadłościowego prawo wieczystego użytkowania przedmiotowej nieruchomości przeniesione zostało na rzecz I. L. postanowieniem Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] lutego 2001r. Tak więc w dacie nabycia praw do działki nr [...] przez skarżących na sąsiednich działkach o nr [...] znajdowała się kotłownia olejowa w pomieszczeniach węzła cieplnego budynku hali nr 1. Lokalizacja obiektu kotłowni zaprojektowana została w istniejącym od wielu lat budynku hali będącym obiektem IV kondygnacyjnym. Kotłownia zlokalizowana została na parterze tego budynku, co czyni bezzasadnym zarzut naruszenia § 272 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem dyspozycja powyższego przepisu odnosi się do lokalizacji nowych obiektów zagrożonych wybuchem. Nie można pominąć, czego zdają się nie zauważać skarżący, okoliczności, iż kotłownia olejowa zaprojektowana została w pomieszczeniach istniejącego węzła cieplnego, a cała inwestycja sprowadzała się do adaptacji pomieszczenia w celu uniemożliwienia zmiany sposobu użytkowania części obiektu. Zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części regulowało, w dacie wydania kontrolowanej decyzji, Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 15 grudnia 1994r. "w sprawie warunków i trybu postępowania przy rozbiórkach nie użytkowanych, zniszczonych lub nie wykończonych obiektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń na zmianę sposobu użytkowania obiektów budowlanych lub ich części", które utraciło moc obowiązującą w dniu 11 lipca 2003r. § 8 cytowanego rozporządzenia wylicza elementy, które powinien zawierać wniosek o zmianę sposobu użytkowania i w ocenie Sądu zasadnie organ odwoławczy ustalił, iż warunki te zostały przez inwestora spełnione, co stanowiło podstawę dla udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania decyzją z dnia [...] stycznia 1997r. Nietrafnym jest także zarzut skargi dotyczący naruszenia przepisów Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 3 listopada 1992r. "w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 92 poz. 460), bowiem pomieszczenia kotłowni nie są pomieszczeniami zagrożonymi wybuchem w rozumieniu cytowanych przepisów. Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej, stanowiące wyjątek od zasady stabilności decyzji, wymaga bezspornego ustalenia, że decyzja jest dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 § 1 kpa, przy czym zarzut rażącego naruszenia prawa, – bo taką podstawę wskazuje skarżący, musi wynikać z przesłanek niebudzących wątpliwości. Z tych względów należy podzielić ogląd obu organów, iż decyzja Prezydenta miasta R. z dnia [...] stycznia 1997r. nie jest dotknięta żadną z kwalifikowanych wad, o których mowa w art. 156 § 1 kpa. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 151 w związku z art. 119 ust 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).