VII SA/Wa 1351/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 5 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] [...] w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: odrzucić skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...]. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 7 maja 2012 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012r., znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 czerwca 2012 r. wezwano stronę skarżącą, reprezentowaną przez pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: - złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, - złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. uchwały o powołaniu zarządu wspólnoty Należy bowiem wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.]) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. Ustawodawca w ramach objętych tymi przepisami regulacji ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymogi podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia pełnomocnictwa. Mając na względzie zakres regulacji omawianej ustawy procesowej obowiązek określony w art. 46 § 3 p.p.s.a. odnosić należy do konieczności przedłożenia pełnomocnictwa do zastępowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II OZ 519/ 05, OSP 2006/5/63). W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie zostało odebrane w dniu 20 czerwca 2012 r. (k. 16 akt sąd.), a więc wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem 27 czerwca 2012 r. W niniejszej sprawie skarżąca wspólnota, wprawdzie złozyła pełnomocnictwo jednakże z przekroczeniem 7-dniowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności, albowiem w dniu 2 lipca 2012 r. Dlatego też należało uznać ww. czynność za spóźnioną. Z uwagi na uchybienie terminu, zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność strony była bezskuteczna. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę odrzucił.