VII SA/Wa 1352/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. znak: [....] nakazującej rozbiórkę w sprawie ze skargi W. C. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. znak: [...] nakazującej rozbiórkę. W dniu [....] czerwca 2014 r. (data stempla pocztowego) W. C., dalej skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., nr [....] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r., znak: [...] utrzymującego decyzję Powiatowego Inspektoratu Budowlanego w T. z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] nakazującą skarżącemu rozbiórkę rozbudowanej części segmentu mieszkalnego w zabudowie szeregowej przy ul. [....] w T. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. znak: [...] nakazującej rozbiórkę, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych, a nawet niemożliwych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z konstrukcji powyższego przepisu wyłaniają się przede wszystkim dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści tego wniosku. Nie jest dopuszczalna, zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Wskazuje na to wyraźnie ww. przepis, zgodnie z którym sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu. Dopiero, więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżących, sąd nie może wpierw wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji (vide postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z 11 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 1835/10). W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego nie może być uwzględniony z tego względu, że skarżący w ogóle nie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący zaskarżył do sądu postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] kwietnia 2014 r., utrzymujące w mocy postanowienie własne organu z dnia [....] marca 2014 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] listopada 2007 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki rozbudowanej części segmentu mieszkalnego. Uwzględniając przedmiot niniejszej sprawy, a ten określa postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] kwietnia 2014 r. wskazać należy, że z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. przede wszystkim wynika, iż pierwotnym przedmiotem wstrzymania jest akt lub czynności, na które wniesiona została skarga. Ma to szczególne znaczenie w przypadku skarg na orzeczenie wydane w tzw. trybie nadzwyczajnym, a więc również w trybie postępowania nieważnościowego, jak w niniejszej sprawie. W takim wypadku w pierwszej kolejności wniosek strony skarżącej musi odnosić się do decyzji (postanowienia) ostatecznej wydanej w tym trybie. To z jego punktu widzenia Sąd dokonuje oceny wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis art. 61 § 3 zdanie trzecie p.p.s.a., co prawda dopuszcza również możliwość wstrzymania decyzji w postępowaniu zwykłym, a więc tych które są przedmiotem weryfikacji w postępowaniu nieważnościowym, skoro dopuszcza on orzekanie przez sąd o wstrzymaniu wykonania także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednakże nie może to prowadzić do wniosku, iż taki wniosek pozostanie w oderwaniu od przedmiotu zaskarżenia, a więc postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] kwietnia 2014 r. Dodatkowo należy podkreślić, że nawet w przypadku złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie wywoła on żądanego skutku, ponieważ zaskarżone do Sądu postanowienie nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ono żadnej czynności stron - nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Innymi słowy zaskarżone postanowienie nie kreuje nowego stanu prawnego i ze swej istoty nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu. Zatem charakter skarżonego aktu nie zezwala na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania, określonej w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Powyższe czyni wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] listopada 2007 r. znak: [....] nakazującej rozbiórkę niemożliwym do uwzględnienia. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.