VII SA/Wa 1353/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie (WSA, Krystyna Tomaszewska (spr.), Bożena – Więch Baranowska, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2004 r. sprawy ze skargi K. i J. O. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1999r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VII SA/Wa 1353/04 UZASADNIENIE prezydent Miasta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 1995r na podstawie art. 103 ust 2 ustawy z dnia 7 iipca 1994r- Prawo budowlane i ait. 42 ust 2 ustawy z dnia 24 października 1974r - Prawo budowlane, nałożył na K. i K. O., obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego, zrealizowanego w części samowolnie na granicy z działką ni' [...], oraz samowolnie wybudowanej wiaty na działce nr [...] położonej przy ul.M. w[...]do dnia 29 lutego I996r, załączając : inwentaryzację techniczną, opinię techniczną potwierdzającą przydatność obiektu do użytkowania, oświadczenie elektryka, oświadczenie kominiarskie oraz inwentaryzację geodezyjną W uzasadnieniu podał, iż małżonkowie O., bez wymaganego pozwolenia na budowę, rozbudowali w 1993r budynek gospodarczy, który użytkują na cele mieszkalne. Wojewoda [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 1995r. W wyniku tego postępowania, Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 1997r na podstawie art. 156§lpkt 2 k.p.a. stwierdził, nieważność kontrolowanej decyzji w zakresie przeznaczenia przedmiotowego budynku jako mieszkalnego. Następnie, Prezydent Miasta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] października 1997r na podstawie art. 103 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane i art. 42 ust 2 ustawy z dnia 24 października 1974r - Prawo budowlane nałożył na inwestorów obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie powyższego budynku z wyłączeniem funkcji mieszkalnej do dnia 15 listopada 1997r. Wskutek odwołania małżonków O., od powyższej decyzji, Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 1997r, uchylił zaskarżoną decyzję tylko w zakresie terminu uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku utrzymując w pozostałej części zaskarżoną decyzję w mocy. K. O. w dniu 23 marca 1998r, wystąpiła do Urzędu Miejskiego w II [...] z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego 1 budynku gospodarczego jako pomieszczenia mieszkalnego. (Prezydent Miasta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 1999r - na podstawie art. 104 kpa , art. 103 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane i art. 42 ust 3 ustawy z dnia 24.10.1974r- Prawo budowlane, odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego jako mieszkalnego. W uzasadnieniu podał, że sprawa przeznaczenia tego budynku jako mieszkalnego została już rozstrzygnięta, ostateczną decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 1997r, który stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 1995r. w części uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu jako budynku mieszkalnego. W związku z powyższym, zdaniem organu pierwszej instancji, istnieje prawomocna : ostateczna decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 1997r, którą zobowiązał państwa O. do uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku z wyłączeniem funkcji mieszkalnej. Następna decyzja w tej sprawie, zdaniem Prezydenta Miasta [...] dotknięta byłaby nieważnością w oparciu o art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 1999r złożyli K. i K. O. W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda [...], decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 1999r , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu odwołał się do swojej ostatecznej decyzji Nr [...]z dnia [...] czerwca 1997r, w której stwierdził, iż fakt przylegania przedmiotowego budynku do budynku gospodarczego P. T. wyklucza możliwość przeznaczenia użytkowania tego budynku jako mieszkalnego z uwagi na przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki ( Dz.U. Nr 17, poz 62 z 1980 r). Skargę na powyższą decyzję wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. i K. O., domagając się jej uchylenia i wznowienia postępowania zgodnie z art. 145§1 pkt 1 kpa. oraz sprawdzenie pozwolenia na użytkowanie budynku warsztatowego i pozwolenia na prowadzenie działalności przez P. T. W uzasadnieniu skargi podnoszą zarzut naruszenia art. 75§1 kpa i art. 78§1 kpa przez nie uwzględnienie wszystkich dowodów, które mogły przyczynić się do właściwego załatwienia sprawy. Skarżący oświadczają, iż zwracali uwagę organom na fakt wybudowania ich budynku gospodarczego w 1972r, co uwidocznione jest na mapie geodezyjnej z dnia 14 grudnia 1990r. Jednocześnie skarżący przyznają, że samowolnie dobudowali tylko część budynku o powierzchni 3,30x 5,60 w kierunku środka własnej działki i budynek przystosowali jako mieszkalny w 1991r. Podkreślają, iż w opinii biegłego J. B. sporządzonej w dniu 12 czerwca 1992r widnieje zapis, że ich budynek jest przystosowany i użytkowany jako mieszkalny. Skarżący podnoszą, że żaden z organów nie zbadał ich zarzutów dotyczących prowadzenia przez P. T. szkodliwej działalności gospodarczej w zakresie produkcji opakowań z tworzyw sztucznych. Działalność ta była prowadzona od 1992 r w budynku, który P. T. wybudował samowolnie za ścianą budynku skarżących w 1989 r. Wskazują też, że nie otrzymali decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 1982r wydanej przez Urząd Miejski w [...] wyrażającej zgodę na zmianę przez P. T., sposobu użytkowania budynku gospodarczego na warsztat wyrobu artykułów z tworzyw sztucznych. Zdaniem skarżących. Wojewoda [...] wydając decyzję Nr [...] z dnia [...] czerwca I997r , nie brał pod uwagę faktu, że rozporządzenie Ministra Administracji, gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki, na które powołał się w uzasadnieniu swojej decyzji zostało zmienione Rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 4 kwietnia 1996r. Skarżący uważają, że zostali bardzo skrzywdzeni, bowiem nie mogą korzystać z budynku mimo poniesionych przez nich dużych nakładów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) - niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Rozpoznając wniesioną skargę Sąd uznał, że zasługuje ona na uwzględnienie. Organy obu instancji, przy rozpatrywaniu sprawy dotyczącej udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu gospodarczego jako mieszkalnego, zastosowały niewłaściwe przepisy. Organ pierwszej instancji, jako podstawę prawną wydanej decyzji wskazał na art. 103 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane i art. 42 ust 3 ustawy z dnia 24 października 1974r - Prawo budowlane. Należy zauważyć, iż art. 103 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane, dotyczy tylko przepisu art. 48, do którego stosuje się przepisy dotychczasowe. Natomiast do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy , a nie zakończonych decyzją ostateczną stosuje się , zgodnie z art. 103 ust 1 wyżej powołanej ustawy przepisy tejże ustawy. Organy administracji państwowej, miały więc obowiązek rozpoznać sprawę w świetle przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że powodem dla którego odmówiono skarżącym, udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego jako mieszkalnego, było istnienie prawomocnej i ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] października 1997r , którą zobowiązano skarżących do uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku kubaturowego z wyłączeniem funkcji mieszkalnej. Ponadto, w zaskarżonej decyzji powołano się na ostateczną decyzję Wojewody [...], Nr [...] z dnia [...] czerwca 1997r, w której organ stwierdził, iż fakt przylegania przedmiotowego budynku do budynku gospodarczego P. T., wyklucza możliwość przeznaczenia użytkowania tego budynku jako mieszkalnego z uwagi na Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r- w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki. Organy obu instancji , przy rozpatrywaniu sprawy, nie ustaliły dokładnie treści żądania strony, czym naruszyły art. 7 k.p.a. i art. 77 k.pa. K. O. pismem z dnia 23 marca 1998r. wniosła o udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu gospodarczego jako pomieszczenia mieszkalnego. W sytuacji w której istniała, ostateczna decyzja Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] października I997r, wyłączająca funkcje mieszkalne z użytkowania budynku gospodarczego. organ administracji państwowej miał obowiązek wyjaśnić stronie skutki prawne tej decyzji i pouczyć stronę zgodnie z art. 9 k.p.a. o możliwości domagania się zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego w oparciu o art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane. Należy podkreślić, iż nastąpiła zmiana przepisów dotyczących warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki. Przepis § 13 ust 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki, który stanowił podstawę do stwierdzenia przez Wojewodę [...] nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia I995r, w zakresie przeznaczenia przedmiotowego budynku jako mieszkalnego, został uchylony w dniu [...] kwietnia 1995r, łącznie z całą ustawą. W dacie wydawania zaskarżonej decyzji, obowiązywało Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn: Dz. U. z 1999r Nr 15 poz. 140, ze zm. ). Organy prowadzące postępowanie administracyjne, powinny sprawę skarżącej rozstrzygnąć w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie wydawania decyzji. Stosownie do zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego zasad ( art. 6, art. 7, art. 8 i art. 77 ), organy administracji publicznej zobowiązane są działać na podstawie przepisów prawa w sposób pogłębiający zaufanie do organów Państwa, mając przy tym na względzie interes społeczny , a zwłaszcza interes stron Oznacza to, że mają one obowiązek rozpatrzenia sprawy w świetle wszystkich wchodzących w rachubę przepisów, uwzględniając aktualny w chwili wydawania decyzji stan faktyczny i prawny, a także słuszny interes obywatela W niniejszej sprawie organy administracji, naruszyły wynikające z przedstawionych wyżej zasad obowiązki, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego na podstawie art. 145§ 1 pkt 1 a i 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art. 152 wyżej powołanej ustawy.