VII SA/Wa 1353/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w G. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na podział działki postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić M. Sp. z o.o. w G. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem wpisu od skargi. Pismem z 11 maja 2016 r. skarżąca spółka – M. Sp. z o.o. w G., w imieniu której działał profesjonalny pełnomocnik, złożyła skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na podział działki. Do ww. skargi zostało dołączone pełnomocnictwo, z którego jednak nie wynikała możliwość reprezentowania ww. spółki przed sądami administracyjnymi (pełnomocnictwo upoważniało do reprezentacji przed sadami powszechnymi). Pismem z 16 czerwca 2016 r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia, pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braku formalnego skargi we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej 20 czerwca 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 85 akt sądowych). Przy piśmie z 20 czerwca 2016 r. pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącej m.in. przed sądami powszechnymi obu instancji. Pełnomocnictwo nie zawierało upoważnienia do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła dokumentu, z którego wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji skarżącego w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, o czym stanowi cytowany wyżej art. 49 § 1 p.p.s.a. Takim właśnie brakiem dotknięta była skarga złożona w niniejszej sprawie. W tej sytuacji Sąd umożliwił stronie uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując właściwy sposób postępowania, a mianowicie wyznaczając siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wskazano również na czym polegać ma uzupełnienie braku formalnego. Niniejsze wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 20 czerwca 2016 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych zaczął więc biec w dniu 20 czerwca 2016 r. i upłynął w dniu 27 czerwca 2016 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania strona nie uzupełniła braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. Nie można bowiem uznać aby stanowiło uzupełnienie braku formalnego skargi w niniejszej sprawie, nadesłanie pełnomocnictwa do działania przed sądami powszechnymi. Stosownie do treści art. 175 ust. 1 Konstytucji RP wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Oznacza to, że sądy administracyjne są odrębnymi od sądów powszechnych organami władzy sądowniczej. Tym samym w ocenie Sądu pełnomocnictwo przesłane przy piśmie pełnomocnika skarżącego z 20 czerwca 2016 r. nie może zostać uznane za skuteczne uzupełnienie braków formalnych skargi. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.