VII SA/Wa 1354/14

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lipca 2014 r. po rozpoznaniu wniosku M. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania postanawia: przyznać M. T. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący M. T. do skargi wniesionej na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] załączył wypełniony formularz wniosku PPF przedstawiając w nim swoją sytuację finansową. We wniosku zakreślił, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a ) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie stwierdzono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z podanych danych przez wnioskodawcę w niniejszej sprawie wynika, że gospodarstwo domowe prowadzi z matką. Podał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się z posiadanego gospodarstwa rolnego z którego uzyskuje dochód w wysokości ok. 289,20 złotych miesięcznie oraz przy pomocy matki która uzyskuje emeryturę w wysokości 680,34 złotych netto miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, że posiada 1/3 udziału domu o pow. 57,86 m ², którego jest współwłaścicielem. Posiada także w udział nieruchomości rolnej o pow. 1.1568 m ², udziały w lesie o pow. 0,8900 ha i 0,0600ha i działki budowlanej o pow. 0,0733 m ² oraz jest współwłaścicielem samochodu osobowego [...] Wnioskodawca dodał, że obecnie ma pożyczkę do spłaty w wysokości 310,00 złotych. Podniósł, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, gdyż dochody nie wystarczają mu na konieczne utrzymanie. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna. Dochody skarżącego i jego matki z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe są bowiem na tyle niskie, że nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności, czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. W tej sytuacji stwierdzono, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Stwierdzono, że obecnie nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.