VII SA/Wa 1355/08

Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1355/08 ze skargi W. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie postanawia: odmówić W. K. przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 26 września 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek W. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowych wyjaśnień z dnia 4 listopada 2008 r. wynika, iż W. K. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodów z emerytury w wysokości 1500 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 35 m2. Innego majątku strona nie wskazała. Wnioskodawca dodał, że remontuje dom, co generuje duże wydatki, z tego względu nie posiada oszczędności, kolejne koszty pochłania sprawa o zasiedzenie gruntu przy ul. K., gdzie wnioskodawca mieszka ( koszt mapy – 2750 zł., biegły sądowy – 1400 zł), ponadto strona dodała, że pomaga finansowo córce – 300 zł miesięcznie. Do stałych miesięcznych wydatków strona zaliczyła – koszty żywności – około 450 zł, utrzymania mieszkania 500 zł., leki 250 zł. Wnioskodawca nadesłał ponadto kserokopie rachunków, kartę informacyjną leczenia szpitalnego z 2001 r. i inne. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową W. K. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca nie wykazał, aby nie był w stanie ponieść kosztów sądowych. Strona posiada środki na opłacenie kosztów sądowych, posiada stały dochód, wprawdzie finansowo pomaga córce, ale pomimo tego stronę stać na prowadzenie remontu domu, samodzielne opłacenie zawodowego pełnomocnika, prowadzenie sprawy cywilnej. Z załączonych kserokopii dokumentów wynika, że strona wydała we wrześniu br. 870 zł. na wydatki związane z remontem. Fakty te świadczą, iż sytuacja materialna strony nie jest zła, że strona potrafi gromadzić oszczędności, posiada płynność finansową. Z tych względów odmówiono przyznania prawa pomocy w zawnioskowanym zakresie. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).