VII SA/Wa 1355/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2009 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego W. K. kwotę 800 zł. (osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2008r., Nr [...] [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania adwokata W. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...] udzielającej na podstawie art. 42 ustawy z dnia 24.października 1974r - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38r, poz., 229 z późn. zm.) pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. K. w W. o powierzchnia zabudowy 106,00 m2, powierzchnia użytkował 33,60 m2, kubatura-703,00 m3, liczba kondygnacji naziemnych - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Decyzją z dnia[...] kwietnia 2003r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w przedmiocie budynku mieszkalnego przy ul. K. w W. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przedmiotowy budynek powstał w latach 40 tych XX wieku, brak dokumentacji dotyczącej jego budowy, z tym że decyzją Kierownika Wydziału Architektury Urzędu dzielnicowego [...] Nr [...] z dnia [...] października 1988r., zezwolono na wykonanie remontu kapitalnego oraz modernizacji budynku w/w mieszkalnego (adresatem tej decyzji był J. P.). Organ stwierdził, że inwestor nie miał obowiązku przechowywania dokumentacji dotyczącej budowy, a organ wydając decyzje ww. z [...] października 1988r, ustalił niewątpliwie, że budynek został wybudowany zgodnie z przepisami. W postępowaniu kontrolowanym w niniejszej sprawie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. decyzją z dnia [...] lutego 2008r., Nr [...] na podstawie art., 42 ustawy z dnia 24 października 1974r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38r, poz., 229 z późn. zm.) w zw. z art. 103 i art. 83 ust.1 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r., udzielił pozwolenia na użytkowanie opisanego wyżej budynku. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji stwierdził, że budynek powstał w latach 40 ubiegłego wieku. Inwestor nie posiada dokumentacji dotyczącej jego budowy zatem niezbędne było podjecie postępowania naprawczego w trybie przepisów ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974r. Organ przywołał decyzję Kierownika Wydziału Architektury Urzędu dzielnicowego [...] Nr [...] z dnia [...] października 1988r., którą zezwolono na wykonanie remontu kapitalnego oraz modernizacji budynku w/w mieszkalnego wskazał, że inwestor przedstawił dokumentację wymaganą przepisami art. 41 ustawy Prawo budowlane z 1974r. Po rozpoznaniu odwołania od ww. decyzji, zapadła zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008r. Nr [....] , utrzymująca w mocy rozstrzygniecie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ drugiej instancji powtórzył ustalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, twierdząc, że argumentacja zawarta w odwołaniu od decyzji organ pierwszej instancji nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy w szczególności decyzja nr [...] z dnia [...] października 1988r, którą Wydział Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Dzielnicowego [...] zezwolił na wykonanie remontu kapitalnego oraz modernizacji budynku mieszkalnego na terenie nieruchomości przy ul. K. w W., dotyczy budynku Państwa P., którzy są adresatem tej decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł W. K., dochodząc uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Wskazał, że decyzje zapadły z obrazą art. 7, 77 k.p.a. w oparciu o stan niezgodny z rzeczywistym stanem sprawy. Budynek z lat 40 tych XX wieku stanowił własność jego i zmarłej żony M.. Małżonkowie P. wybudowali swój odrębny od tego budynek. Na rozprawie przed Sądem strony postępowania zgodnie stwierdziły, że na działce przy ul. K. w W. znajduje się budynek z lat 40 tych ubiegłego wieku że zrealizowaną później dobudówką oraz budynek małżonków A . i J. P. , którego budowa trwała w latach 1990 - 1994. A. P. stwierdziła, że zaskarżona i poprzedzając ją decyzja dotyczy budynku jej i męża tj. wybudowanego w 1994r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. \Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skarga zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona i poprzedzająca ja decyzja zapadły z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego zawartych w przepisach art. 7, 77 i art. 107 k.p.a. wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy. Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a. oraz zasada zupełności postępowania dowodowego zawarta w art. 77 § 1 k.p.a., nakładają na organy administracji publicznej prowadzące postępowanie obowiązek ustalenia prawdziwego stanu sprawy na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego. Okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, mają być ustalone przez organy w taki sposób by odpowiadały rzeczywistości i mogły stać się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Organ powinien więc, rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone i odzwierciedlone w aktach sprawy w ich wzajemnej łączności. Wszelkie niejasności jakie pojawiają się przy zestawieniu podstawy faktycznej decyzji ze zgromadzonym materiałem procesowym budzą wątpliwość, czy ustalenie podstawy faktycznej nastąpiło zgodnie z rzeczywistością. Powołane zasady postępowania administracyjnego (art. 7 i 77 k.p.a.) oraz przepisy Działu II, rozdziału 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, wymagają aby w toku postępowania, organy podejmowały wszelkie niezbędne kroki do wyjaśnienia i załatwienia sprawy i dopuszczały jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem, a także by z własnej inicjatywy przeprowadzały dowody służące ustaleniu stany faktycznego. Ponadto, zgodnie z przepisem art. 107 kpa decyzja administracyjna wydana przez organ powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, w którym organ wskazuje m.in. jakie okoliczności sprawy uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Tylko realizując wskazane wyżej zasady organ prowadząc postępowanie administracyjne może trafnie ocenić istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo rozstrzygnąć o prawach strony. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że doszło w niej do naruszenia wskazanych wyżej zasad postępowania administracyjnego w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja zapadły bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, na okoliczność stanu prawnego budynków mieszkalnych na przedmiotowej nieruchomości i ustawowych obowiązków organu nadzoru budowlanego w związku ze stwierdzonym stanem prawnym. Już z samych, zgodnych oświadczeń stron złożonych przed Sądem w toku rozprawy, wynika że na przedmiotowej nieruchomości usytuowane są dwa budynki dwu różnych inwestorów. Oświadczenia wskazują także, że organ przypisując, bez wykazania dowodowego tej okoliczności, pochodzenie budynku na lata 40 - te udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku wzniesionego w latach 90 - tych ubiegłego wieku w trybie przepisów ustawy Prawo budowlane z 1974r. W ocenie Sądu rzeczą organu nadzoru budowlanego, będzie zatem ponowne rozpoznanie sprawy i przeprowadzenie postępowania dowodowego z poszanowanie opisanych wyżej zasad posterowania administracyjnego. Organ ustali pochodzenia przedmiotowego dla niniejszego postępowania budynku i podejmie rozstrzygnięcia przewidziane przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm. ).