VII SA/Wa 1356/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA- Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ł. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2008 r. znak [...] w przedmiocie przyznania odszkodowania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną B. Ł. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2011 r. Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Warszawie odrzucił skargę o przyznanie odszkodowania wniesioną przez B. Ł. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2008 r. znak [...] w przedmiocie przyznania odszkodowania. Powyższe postanowienie z pouczeniem o trybie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej r. zostało skutecznie doręczone ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi J. Ł. w dniu 4 sierpnia 2011 r. W dniu 9 sierpnia 2011 r. pełnomocnik skarżącej osobiście wniósł bezpośrednio do Sądu skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 19 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do dyspozycji art. 175 § 1 p.p.s.a skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z powyższego wynika, że nieprofesjonalny pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną, którą sporządził osobiście, oznacza to że pomimo prawidłowego pouczenia nie zastosował się do wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. J. Ł. – pełnomocnik skarżącej w niniejszej sprawie nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. Z tych względów skargę kasacyjną jako niedopuszczalną na podstawie art. 178 p.p.s.a należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.