VII SA/Wa 1357/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2009 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2009r. Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania T. M. i G. M. od decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...].09.2008r. uchylił w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją Nr [...] z dnia [...].11.2007r. Starosta [...] udzielił P. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci "[...]" nr [...] na działce nr ew. [...] obręb [...] przy ul. [...] w N.. Decyzją z dnia [...].03.2008r. Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...].11.2007r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W dniu [...].09.2008r. decyzją nr [...] Starosta [...] ponownie zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla P. Sp. z o.o. na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci "[...]" nr [...] (wieża stalowa, przyłącze energetyczne, kontener techniczny i ogrodzenie terenu stacji), zlokalizowanej na działce nr ew. [...] obręb [...] przy ul. [...] w N.. Organ II instancji podkreślił, że decyzją z dnia [...].03.2008 r. uchylił poprzednią decyzję Starosty [...] (z dnia [...].11.2007r.) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, stwierdzając, iż planowana inwestycja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast organ wydając ponownie decyzję udzielającą pozwolenia na budowę nie wziął pod uwagę jego wskazań. Organ odwoławczy stwierdził, że nadal podtrzymuje stanowisko, iż budowa stacji bazowej telefonii cyfrowej jest sprzeczna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda [...] podniósł, że część działki nr ew. [...] usytuowana jest w strefie oznaczonej symbolem 6.32 AP, plan stanowi, że podstawowym przeznaczeniem tego terenu są tereny produkcyjno-przemysłowe i przewiduje dla tego terenu "utrzymanie istniejącego użytkowania i zainwestowania terenów z obowiązkiem modernizacji obiektów i urządzeń zmierzających do stałego zmniejszenia negatywnego oddziaływania na środowisko i pobliskie zainwestowanie mieszkaniowe", natomiast planowana inwestycja należy do inwestycji negatywnie oddziaływujących na środowisko. Organ odwoławczy ponadto zarzucił, iż inwestor nie posiada zgody wszystkich właścicieli nieruchomości na budowę stacji (bowiem z projektu zagospodarowania wynika, że przyłącze energetyczne położone będzie także na działce [...] należącej do H. i Z. W.), a także, że organ I instancji nie ustalił, w jaki sposób inwestycja będzie wpływać na najbliższe sąsiedztwo. Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] złożyła P. Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Strona skarżąca zarzuciła organowi błędne przyjęcie, iż przedmiotowa inwestycja należy do przedsięwzięć, dla których jest obligatoryjne sporządzenie raportu, a zatem jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko. P. Sp. z o.o. podniosła, że żadna z planowanych anten nie przekracza parametrów wyznaczonych przez § 2 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm), a zatem przepis ten w ogóle nie znajdzie w niniejszej sprawie zastosowania. Ponadto zdaniem strony skarżącej pogląd Wojewody [...], że jeżeli inwestycja wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, to jest inwestycją negatywnie oddziaływującą na środowisko, jest błędny i sprzeczny z treścią § 2 ust. 1 pkt 7 w/w rozporządzenia. W skardze podniesiono również, iż dla planowanej inwestycji sporządzony został raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, z którego jednoznacznie wynika, że inwestycja ta nie wpłynie negatywnie na środowisko. Brak negatywnego wpływu na środowisko został ponadto potwierdzony w decyzji Burmistrza Miasta N. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...] stycznia 2007r, w postanowieniu Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] listopada 2006r, postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] września 2006r. oraz w identyfikacji przedsięwzięcia z lipca 2009r. Zdaniem skarżącej spółki planowane przedsięwzięcie nie wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i nie jest w związku z tym rodzajem przedsięwzięcia, które może wpływać negatywnie na środowisko. Strona skarżąca wskazała też, iż uznając, iż przedmiotowa inwestycja w sposób negatywny wpłynie na środowisko Wojewoda [...] powołał przepisy: art. 51 Prawa ochrony środowiska oraz art. 32 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz. U. nr 96, poz. 589 z późn zm.). Skarżąca spółka podniosła, iż żaden z tych przepisów nie był prawem obowiązującym w chwili wydawania zaskarżonej decyzji tj. w dniu [...] czerwca 2009r, albowiem art. 51 Prawa ochrony środowiska uchylony został w dniu 15 listopada 2008 r., natomiast rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. uchylone zostało w dniu 13 listopada 2002r. Organ wydający decyzję powołał się ponadto na art. 32 pkt 8k w/w rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r., podczas gdy przedmiotowe rozporządzenie zawiera jedynie 9 paragrafów i nie ma żadnego artykułu oznaczonego nr 32. W ocenie strony skarżącej bezzasadny jest też zarzut Wojewody [...], jakoby inwestor nie posiadał zgody wszystkich właścicieli na budowę stacji, w szczególności nie posiadał zgody H. i Z. W.. P. Sp. z o.o. podniosła, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że inwestor posiada prawo do dysponowania zarówno nieruchomością oznaczoną jako działka nr [...], jak i nieruchomością oznaczoną jako działka nr [...], czego dowodem są: oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, umowa dzierżawy z dnia 20.07.2006 r. oraz umowa najmu z dnia 20.07.2006r., pismo E. sp. z o.o. z dnia 2 września 2008r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niezasadna gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Przede wszystkim należy podkreślić, iż decyzją z dnia [...].03.2008r. Wojewoda [...] uchylił wcześniejszą decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...].11.2007r. udzielającą P. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazał, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zdaniem Wojewody [...] przedmiotowa inwestycja należąca do przedsięwzięć dla których obligatoryjne jest sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przewidującego na terenach produkcyjno- przemysłowych " utrzymanie istniejącego użytkowania i zainwestowania terenów z obowiązkiem modernizacji obiektów i urządzeń zmierzających do stałego zmniejszenia negatywnego oddziaływania na środowisko i pobliskie zainwestowanie mieszkaniowe". Organ odwoławczy wskazał na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie możliwości realizowania przedmiotowej inwestycji w miejscu wskazanym w sporządzonej dla niej dokumentacji. W ocenie organu odwoławczego sporna inwestycja może stanowić źródło zagrożeń dla ludzi, potencjalne obniżenie wartości nieruchomości oraz potencjalne zagrożenie warunków życia w związku z czym organ I instancji powinien ustalić w jaki sposób przedmiotowa inwestycja będzie wpływała w przyszłości na zagospodarowanie działek znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie. Ponadto, organ I instancji powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w kwestii dotyczącej lokalizacji inwestycji, a mianowicie czy przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest tylko na działce nr ew. [...] czy również na działce nr ew. [...] na której jak wynika z projektu zagospodarowania położone będzie przyłącze energetyczne. Wojewoda [...] wskazał na brak w aktach sprawy jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego wyrażenie przez H. i Z. W. właścicieli działki nr [...] zgody na budowę przedmiotowej stacji na działce nr [...]. Zalecenia o jakich mowa w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej wydanej na podstawie art. 138 § 2 kpa wiązały organ pierwszej instancji co do obowiązku wyjaśnienia okoliczności w nich wskazanych. Ponownie rozpoznając wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę Starosta [...] nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego okoliczności wskazane w zaleceniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...].03.2008r. Z uzasadnienia decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...].09.2008r. udzielającej P. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci "[...]" nr [...] na działce nr ew. [...] obręb [...] przy ul. [...] w N. wynika jedynie, że powyższa inwestycja nie narusza Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, a inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę załączył projekt budowlany z uzgodnieniami i pozwoleniami, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz dowody stwierdzające prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zalecenia o jakich mowa w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...].03.2008r. wiązały organ pierwszej instancji jedynie co do obowiązku wyjaśnienia okoliczności w nich wskazanych, zaś sposób przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do istnienia tych okoliczności i ocena dowodów w tym celu uzyskanych należy do wyłącznej kompetencji organu pierwszej instancji. Wojewoda [...] ponownie uchylając decyzję organu I instancji prawidłowo wskazał na brak wyjaśnienia sprawy w aspekcie zgodności przedmiotowej inwestycji z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, brak wyjaśnienia w jaki sposób przedmiotowa inwestycja będzie wpływała w przyszłości na zagospodarowanie działek znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie oraz czy przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest tylko na działce nr ew. [...] czy również na działce nr ew. [...] na której jak wynika z projektu zagospodarowania położone będzie przyłącze energetyczne. Wojewoda [...] prawidłowo również ustalił, iż akta sprawy nie zawierają dokumentu potwierdzającego wyrażenie przez H. i Z. W. właścicieli działki nr [...] zgody na budowę przedmiotowej stacji na działce nr [...]. Z oświadczenia inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika, że pomiędzy inwestorem, a H. i Z. W. została zawarta umowa dzierżawy z dnia 20.07.2006r., która nie została załączona do wniosku o pozwolenie na budowę. Wyjaśnienie wskazanych okoliczności faktycznych ma znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia sprawy i wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. Takiej wadliwości postępowania przeprowadzonej przez organ I instancji organ odwoławczy nie może konwalidować przeprowadzając rozpoznanie sprawy we własnym zakresie. Organ odwoławczy naruszyłby w takim przypadku zasadę dwuinstancyjności, pozbawiając stronę prawa do dwukrotnego merytorycznego rozpoznania sprawy. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja oparta na podstawie art. 138 § 2 kpa nie narusza prawa dlatego skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm).