VII SA/Wa 1358/14

POSTANOWIANIE Dnia 26 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o zmianę postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1358/14 w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1358/14. K. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 10 lipca 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 4 sierpnia 2014 r. do akt sprawy wpłynęło pismo skarżącego z dnia 1 sierpnia 2014 r., które zostało potraktowane jako zażalenie na zarządzenie z dnia 10 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz jako wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 września 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Od powyższego postanowienia skarżący nie wniósł sprzeciwu. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie na zarządzenie z dnia 10 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. akt II OZ 1141/14, oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 6 listopada 2014 r. Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2014 r. Sąd odrzucił skargę K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...]. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżący nie uiścił w zakreślonym terminie wpisu sądowego od skargi. Wyjaśnił też, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego (nawet jeśli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony) nie ma wpływu na obowiązek uiszczenia opłat, do których strona została wezwana prawomocnym zarządzeniem. W dniu 3 lutego 2015 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego z dnia 29 stycznia 2015 r., w którym skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy. Wniosek nie został podpisany. Zarządzeniem z dnia 4 lutego 2015 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia 29 stycznia 2015 r. w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 p.p.s.a.) przez podpisanie wniosku lub nadesłanie podpisanego wniosku, a także wskazanie, czy skarżący podtrzymuje wniosek o przyznanie prawa pomocy wobec faktu, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 września 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jeśli skarżący podtrzymuje wniosek, należało wskazać, czy wniosek należy traktować jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 12 września 2014 r. i w jakim zakresie skarżący żąda zmiany ww. postanowienia – czy domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata albo radcy prawnego. Jednocześnie przesłano skarżącemu urzędowy formularz "PPF", celem jego wypełnienia (w przypadku gdy skarżący podtrzymuje wniosek z dnia 29 stycznia 2015 r.) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 252 i 257 p.p.s.a.). W zakreślonym terminie skarżący nadesłał do Sądu własnoręcznie podpisany wniosek z dnia 29 stycznia 2015 r. oraz wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF. W formularzu PPF skarżący wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z uwagi na fakt, iż w niniejszej sprawie referendarz sądowy postanowieniem z dnia 12 września 2014 r. rozpoznał wniosek skarżącego w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, kolejny wniosek skarżącego z dnia 29 stycznia 2015 r. należało uznać za wniosek o zmianę postanowienia z dnia 12 września 2014 r. Stosownie bowiem do art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Wniosek skarżącego z dnia 29 stycznia 2015 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, iż skarżący w trakcie niniejszego postępowania wnioskował już o przyznanie mu prawa pomocy. W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF z dnia 27 sierpnia 2014 r. skarżący wyraźnie zaznaczył, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 września 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie, o jaki wnosił, czyli w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący nie wniósł sprzeciwu od powyższego postanowienia, zatem – zgodnie z art. 259 § 3 p.p.s.a. – postanowienie referendarza sądowego ma skutki prawomocnego postanowienia sądu. Pismem z dnia 29 stycznia 2015 r. skarżący ponownie wniósł o przyznanie mu prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 4 lutego 2015 r. wskazano skarżącemu, iż na mocy postanowienia z dnia 12 września 2014 r. otrzymał już prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący nie ustosunkował się do wezwania Sądu do wskazania, czy wobec powyższego podtrzymuje wniosek z dnia 29 stycznia 2015 r. i czy żąda zmiany ww. postanowienia poprzez przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF z dnia 13 lutego 2015 r. wynika jednak, że skarżący ponownie domaga się wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego, skoro skarżący uzyskał już prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 września 2014 r. uwzględniono poprzedni wniosek o przyznanie prawa pomocy), brak jest podstaw do uwzględnienia kolejnego wniosku z dnia 29 stycznia 2015 r. i ponownego przyznania skarżącemu prawa pomocy w takim samym zakresie. W efekcie ewentualnego uwzględnienia wniosku o zmianę postanowienia z dnia 12 września 2014 r. nie mogłaby nastąpić zmiana zakresu przyznanego skarżącemu prawa pomocy. Z tych przyczyn, na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.