VII SA/Wa 1358/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia Z. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowionego w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., znak: [...] ustalającym opłatę legalizacyjną za samowolnie wybudowany budynek mieszkalny jednorodzinny, zlokalizowany w [...] przy ul. [...] na działce nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego – dalej: "GINB" wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 r., znak: [...], ustalił dla inwestora E. i Z. małż. G. opłatę legalizacyjną w wysokości 30.000 zł za samowolnie wybudowany budynek mieszkalny jednorodzinny, zlokalizowany w [...] przy ul. [...] na działce nr ewid. [...]. [...] WINB postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004 r., znak: [...] utrzymał w mocy ww. postanowienie PINB dla powiatu [...]. Pismem z dnia [...] czerwca 2013r złożonym osobiście w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w dniu [...] czerwca 2013r Z. G. wniósł o wznowienie postępowania w ww. sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013, poz. 267 ze zm.) – dalej "kpa". Wnioskodawca wskazał, iż B. B., który był pracownikiem Starostwa Powiatowego w [...] zniszczył otrzymany od niego na przełomie stycznia i lutego 2003r wniosek o pozwolenie na budowę budynku objętego przedmiotowym postępowaniem i złożył nowy z późniejszą datą podrabiając podpis wnioskodawcy. Na potwierdzenie dokonanego fałszerstwa Z. G. przedłożył prawomocny wyrok Sądu Rejonowego [...] - [...] i [...] w [...] Wydział [...] z dnia [...] października 2012 r., sygn. akt [...] skazujący B. B. za sfałszowanie podpisu Z. G. na wniosku o pozwolenie na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z jednoczesnym wskazaniem, że ww. wyrok został utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy w [...] (jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego jest to wyrok Sądu Okręgowego w [...] Wydział [...] - Odwoławczy z dnia [...] maja 2013 r., sygn. akt [...]). [...] WINB postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] wznowił postępowanie, a następnie postanowieniem z dnia [...] listopada 2013r znak: [...], odmówił uchylenia własnego postanowienia z dnia [...] stycznia 2004 r., znak: [...]. GINB postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...] utrzymał w mocy postanowienie organu wojewódzkiego z dnia [...] listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi Z. G. prawomocnym wyrokiem z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 295/14, uchylił postanowienie GINB z dnia [...] grudnia 2013r oraz poprzedzające je postanowienie [...] WINB z dnia [...] listopada 2013 r. W uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie wskazał, że organy nie poczyniły jakiegokolwiek ustalenia dla sprawdzenia, czy wniosek o wznowienie postępowania wpłynął z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Brak było bowiem wyjaśnienia, kiedy skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie terminu stanowi warunek skuteczności wniosku o wznowienie postępowania, a zatem jeśli doszło do jego błędnego wszczęcia, to organ powinien takie postępowanie umorzyć. Zgodnie z wytycznymi WSA, [...] WINB pismem z dnia [...] lutego 2015r. wezwał Z.G. do wyjaśnienia i udowodnienia kiedy dowiedział się o wyroku Sądu Okręgowego w [...] Wydział [...] z dnia [...] maja 2013r., sygn. [...] utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego [...] i [...] w [...] z dnia [...] października 2012r., sygn. [...], oraz o uprawomocnieniu się wyroku Sądu Rejonowego [...] i [...] w [...] z dnia [...] października 2012r., sygn. [...]. Z. G. w odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] lutego 2015r wyjaśnił, iż o wyroku Sądu Okręgowego w [...] Wydział [...]z dnia [...] maja 2013r., sygn. [...] dowiedział się w dniu [...] maja 2013r. podczas jego ogłaszania. Natomiast jego odpis wraz z uzasadnieniem uzyskał w terminie późniejszym. Z kolei z pisma Sądu Okręgowego w [...][...] Wydział [...] wynika, iż Z. G. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem odebrał osobiście w dniu [...] maja 2013r. Do pisma załączono kopię potwierdzenia odbioru odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Zdaniem organu z powyższych ustaleń wynika, że skarżący miał wiedzę o zapadłym w sprawie prawomocnym wyroku Sądu Okręgowego w [...]Wydział [...]z dnia [...] maja 2013r już w dniu jego ogłoszenia, a więc wniosek o wznowienie postępowania powinien zostać złożony do dnia [...] czerwca 2013r. Gdyby jednak przyjąć, iż bieg terminu o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. należy liczyć dopiero od dnia odebrania przez Z. G. odpisu prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w [...] wraz z uzasadnieniem to termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upływał w dniu [...] czerwca 2013r. Tymczasem wniosek o wznowienie postępowania skarżący złożył osobiście w dniu [...] czerwca 2013r., a więc z przekroczeniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Z.G. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i nakazanie wszczęcia postępowania oraz zwrot bezprawnie pobranej opłaty legalizacyjnej. Organom zarzucił wadliwe obliczenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Podniósł, że termin o którym mowa w art. 148 § 1 kpa powinien być liczony od daty otrzymania przez skarżącego wyroku Sądu Rejonowego [...]wydanego w sprawie [...] wraz z klauzulą wykonalności tj. od dnia [...] czerwca 2013 r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, iż poddane kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu postanowienia organów administracji zapadły w wyniku uwzględnienia oceny prawnej zawartej w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 295/14. Wyrokiem tym uchylone zostało zarówno postanowienie GINB z dnia [...] grudnia 2013r jak i poprzedzające je postanowienie [...] WINB z dnia [...] listopada 2013r odmawiające uchylenia po wznowieniu postępowania postanowienia ustalającego opłatę legalizacyjną. W uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie wskazał, że z materiałów dowodowych zgromadzonych w sprawie nie wynika, żeby organy poczyniły jakiegokolwiek ustalenia dla sprawdzenia, czy wniosek o wznowienie postępowania wpłynął z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Nie wynika to bowiem z uzasadnienia postanowienia, którym organ wznowił postępowanie w związku z wnioskiem Z.G. o wznowienie postępowania. Zachowanie terminu stanowi warunek skuteczności wniosku o wznowienie postępowania, a zatem jeśli doszło do jego błędnego wszczęcia, to organ powinien takie postępowanie umorzyć. Z ustaleń organów poczynionych w związku z przedstawioną wyżej oceną prawną wynika, że skarżący dowiedział się o wyroku Sądu Okręgowego w [...]Wydział [...]z dnia [...] maja 2013r., sygn. [...] w dniu jego ogłoszenia ( wyjaśnienia skarżącego zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2015r ). Wskazanym prawomocnym wyrokiem Sąd Okręgowy w [...] utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego [...] i [...] w [...] z dnia [...] października 2012r., sygn. [...], skazujący B. B. za przestępstwo z art. 270 § 1 kk. Natomiast odpis prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] maja 2013r., sygn. [...] wraz z uzasadnieniem skarżący odebrał osobiście w dniu [...] maja 2013r, co wynika z pisma Przewodniczącego [...] Wydziału [...] z dnia [...] lutego 2015r do którego załączono potwierdzenie doręczenia Z. G. odpisu wyroku z uzasadnieniem. Przepis art. 148 § 1 k.p.a. zawiera wymóg złożenia podania o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Skarżący we wniosku o wznowienie powołał się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. podnosząc, że B. B. dokonał fałszerstwa podrabiając podpis skarżącego na wniosku o pozwolenie na budowę budynku. O okoliczności popełnienia fałszerstwa skarżący wiedział już w trakcie postępowania karnego zakończonego wyrokiem Sądu Rejonowego [...] i [...] w [...] z dnia [...] października 2012r., sygn. [...], skazującym B. B. za przestępstwo z art. 270 § 1 kk. Ponieważ od wyroku tego oskarżony wniósł apelację dlatego do uprawomocnienia wyroku doszło w dniu [...] maja 2013r w którym Sąd Okręgowy w [...] Wydział [...] wyrokiem z dnia [...] maja 2013r., sygn. [...] utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji. Z wyjaśnień skarżącego zawartych w piśmie z dnia [...] lutego 2015r wynika, iż o wyroku Sądu Okręgowego w [...] Wydział [...] z dnia [...] maja 2013r., sygn. [...] dowiedział się w dniu [...] maja 2013r podczas jego ogłaszania. Natomiast odpis wyroku wraz z uzasadnieniem uzyskał w terminie późniejszym. W dniu [...] maja 2013r postępowanie w przedmiocie sfałszowania dokumentu zostało prawomocnie zakończone, a osoba objęta tym postępowaniem została prawomocnie skazana dlatego od tego dnia należy liczyć bieg terminu jednego miesiąca, określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Złożenie przez skarżącego wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] maja 2013r i odbiór tego wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu [...] maja 2013r nie świadczy o tym, że o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania ( sfałszowaniu podpisu ) skarżący dowiedział się dopiero po otrzymaniu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wbrew zarzutowi skarżącego o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania skarżący nie dowiedział się również dopiero w dniu [...]czerwca 2013r w którym odebrał prawomocny wyrok sądu pierwszej instancji z klauzulą wykonalności. Bezspornym jest, że wniosek o wznowienie postępowania został przez skarżącego złożony osobiście w siedzibie organu w dniu [...] czerwca 2013r, a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż organ prawidłowo umorzył wadliwie wszczęte postępowanie. W ocenie sądu zaskarżone postanowienie prawa nie narusza dlatego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).