VII SA/Wa 1359/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwiecień 2005 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu na wydanie decyzji skargę oddala. VII S.A./Wa 1359/04 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 35 ust. 6, art. 88a ust. 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane / tj. Dz.U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm. / wymierzył Wojewodzie [...] karę w wysokości 23000,00 zł za przekroczenie o 46 dni ustawowego terminu przewidzianego na wydanie decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. w sprawie pozwolenia na budowę, w postępowaniu administracyjnym wszczętym na wniosek Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] z dnia [...] listopada 2003 r. W uzasadnieniu podano, iż na podstawie uwierzytelnionych kopii rejestrów wniosków i decyzji o pozwoleniu na budowę przekazanych przez [...] Urząd Wojewódzki w [...] w trybie art. 82b ust. 2 Prawa budowlanego ustalono, iż doszło do przekroczenia określonego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w w/w postępowaniu. Postępowanie wyjaśniające wykazało, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej przekroczył termin załatwienia sprawy o 72 dni licząc od dnia 7 listopada 2003 r. do dnia 22 marca 2004 r. termin ten ulega jednak zmniejszeniu o okresy, o jakich mowa w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego. Organ uwzględnił, więc okresy od 9 grudnia 2003 r. do dnia 19 grudnia 2003 r. / uzupełnianie braków wniosku – 11 dni / oraz od 5 lutego 2004 r. do dnia 19 lutego 2004 r. / uzgodnienie z organem ochrony środowiska – 15 dni / co ostatecznie spowodowało przekroczenie terminu o 46 dni. Za każdy dzień zwłoki organ wyższego stopnia wymierza karę w wysokości 500,00 zł. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia Wojewody [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 uchylił w/w postanowienie i nałożył na Wojewodę [...] karę pieniężną w wysokości 11500,00 zł z uwagi na przekroczenie terminu załatwienia sprawy o wydanie w/w pozwolenia na budowę o 23 dni. Rozpatrując odwołanie organu administracji architektoniczno-budowlanej Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uwzględnił mając na uwadze art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego jeszcze okres od 8 stycznia 2004 r. do 30 stycznia 2004 r. kiedy to inwestor był ponownie wzywany do uzupełnienia braków w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Natomiast pozostałe zarzuty zawarte w zażaleniu są niezasadne, ponieważ sporządzane w trakcie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę notatki służbowe nie mogą stanowić podstawy do, że odliczenia określonych okresów od terminu przewidzianego na wydanie decyzji w trybie art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego. Organ w trakcie postępowania ma określone prawem instrumenty / wezwanie do uzupełnienia braków, nałożenie postanowieniem określonych obowiązków / mające na celu uzupełnienie wniosku o pozwolenie na budowę o dokumenty, które mają istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Reasumując organ nadzoru budowlanego uznał, iż nastąpiła zwłoka w wydaniu decyzji o pozwolenie na budowę o 23 dni. Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzje złożył Wojewoda [...] zarzucając naruszenia art. 35 ust. 6 i 8 Prawa budowlanego poprzez niewłaściwe zastosowanie a w szczególności przez przyjęcie, że datą wszczęcia postępowania był dzień [...] listopada 2003 r. tj. dzień złożenia wniosku o pozwolenie na budowę / niekompletnego/ a nie [...] stycznia 2004 r. tj. dzień złożenia wniosku spełniającego wymagania określone w przepisach Prawa budowlanego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że złożony przez inwestora wniosek nie czynił zadość wymaganiom określonym w ustawie Prawo budowlane, był niekompletny i w związku z tym uzupełniany i dopiero uzupełniony wniosek w dniu [...] stycznia 2004 r. spełniał wszelkie wymagania a zatem dopiero w tym dniu organ mógł wszcząć postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę i od tego dnia może być liczony termin na załatwienie sprawy przez organ. Taki pogląd został wyrażony w komentarzu k.p.a. B.Adamiak, J.Borkowski "Duże komentarze Becka", komentarz 5, wyd. Warszawa 2003 r., str. 354 " tylko żądanie strony nie dotknięte brakami formalnymi jest zdolne do wywołania skutku prawnego wszczęcia postępowania w sprawie". Wobec powyższego organ wydał decyzje o pozwoleniu na budowę w ustawowym terminie. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoją dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi. Ponadto w odpowiedzi podniesiono, iż datą wszczęcia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej – art. 61 § 3 k.p.a. natomiast, jeżeli wniosek ma braki to należy wezwać wnioskodawcę do jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Spełnienie warunków, co do strony przedmiotowej i podmiotowej wniosku o pozwolenie na budowę rodzi obowiązek podjęcia czynności postępowania przez organ administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 61 § 3 k.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia organowi żądania. Wszczęcie postępowania administracyjnego, zgodnie z tym przepisem, nie jest, więc uzależnione od woli urzędnika czy też uznania organu, gdyż ma miejsce w dniu złożenia żądania. Wszczęte postępowanie administracyjne musi być zakończone załatwieniem sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. przez wydanie decyzji, chyba, że przepis kodeksu stanowi inaczej. Nie można mieć, zatem żadnych wątpliwości, iż datą wszczęcia przedmiotowego postępowania jest dzień złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę tj. 7 listopada 2003 r. to, że następnie były prowadzone czynności w trybie art. 64 § 2 k.p.a. może spowodować jedynie skutek przewidziany tym przepisem a mianowicie pozostawienie podania bez rozpoznania. W postępowaniu o wydaniu pozwolenia na budowę w początkowej fazie postępowania stosuje się art. 64 § 2 k.p.a., jeżeli zachodzą przeszkody formalne / np. brak decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu / a następnie organ przechodzi do oceny merytorycznej na podstawie art. 35 Prawa budowlanego. Przede wszystkim należy stwierdzić, iż organ odwoławczy błędnie zinterpretował przepis art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane / Dz.U. nr 93, poz. 888 / i zastosował do przedmiotowego postępowania przepisy znowelizowanej ustawy obowiązującej od dnia 31 maja 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego kontrolował postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę w przedmiocie terminu określonego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, które Wojewoda [...] zakończył decyzją z dnia [...] marca 2004 r. / brak informacji czy decyzja jest ostateczna /. Trudno stosować do tego postępowania przepisy, które nie obowiązywały w chwili wydania przez organ decyzji. Treść art. 35 w chwili wydawania kontrolowanej decyzji była następująca: Art. 35. 1. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń; 3) wykonanie - a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. 2. (uchylony). 3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. 4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. 5. Właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku, do którego orzeczono nakaz rozbiórki. 6. W przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Kara ta stanowi dochód Skarbu Państwa. Przede wszystkim inny jest termin wydania decyzji i brak jest ust. 8, który umożliwia wyłączenie z przewidzianego terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę określonych czynności i terminów przewidzianych w tym przepisie. Poza ramami tego postępowania należy przyjąć, iż argumentacja organu naczelnego była prawidłowa. Organ administracji architektoniczno-budowlanej wydający decyzję o pozwoleniu na budowę ma wystarczające instrumenty prawne ażeby zobowiązać inwestora do przedstawienia dokumentacji niezbędnej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i wydać decyzję w określonym terminie. W przedmiotowym postępowaniu pierwsza czynność organu po złożeniu wniosku / [...] listopad 2003 r. / nastąpiła dopiero w dniu [...] grudnia 2003 r. a więc 32 dni po złożeniu wniosku, taka bezczynność organu jest niedopuszczalna i spowodowała uchybienie terminowi do wydania pozwolenia na budowę. Mając jednak na uwadze art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1270/ Sąd uznał, iż uchylenie zaskarżonej decyzji spowodowałoby wydanie orzeczenia na niekorzyść skarżącego, dlatego też na podstawie art. 151 w/w ustawy skargę oddalił.