VII SA/Wa 1359/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), Leszek Kamiński, Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Asesor WSA, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2006 r. sprawy ze skargi E. i J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Decyzją z dnia [...]czerwca 2005r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej Kpa) odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2002r., znak: [...]stwierdzającą nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] października 1998r., znak: [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca, od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala przyjąć, że skarżący dotrzymali przepisu określonego w art. 148 § 1 Kpa. Ponadto wskazano, że okoliczności podnoszone przez skarżących były już znane organowi w trakcie toczącego się postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2002r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał również, że stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 Kpa wznawia się postępowanie, jeżeli dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności okazały się fałszywe. W przedmiotowej sprawie takie okoliczności nie miały miejsca, wobec czego odmówiono wznowienia postępowania. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyli E. i J. K.. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. znak: [...]Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 Kpa po rozpatrzeniu wniosku E. i J. K. od własnej decyzji z dnia [...] czerwca 2005r. znak: [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając w/w rozstrzygnięcie organ stwierdził, że stosownie do treści art. 148 § 1 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca, od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, zatem skarżący uchybili terminowi do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Ponadto Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że okoliczności podnoszone przez skarżących były już znane organowi w trakcie toczącego się postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2002r. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżących, iż dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności okazały się fałszywe organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie zaszły okoliczności uzasadniające takie twierdzenie. Skargę na powyższą decyzję złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. i J. K.. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. E. i J.K. nie podali konkretnych okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania. W skardze znajdują się tylko ogólnikowe twierdzenia, że decyzje w przedmiotowej sprawie wydali skorumpowani urzędnicy w celu szykanowania skarżącego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Kontrolowana decyzja zapadła w postępowaniu nadzorczym. Wznowienie postępowania jest instytucją stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzja ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ją wydano dotknięte było kwalifikowaną wadliwością przewidzianą w art. 145 § 1 Kpa. Zgodzić się trzeba, iż biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy pierwszoplanowe znaczenie ma ocena z punktu widzenia pkt 1 art. 145 § 1 Kpa. Stosownie do treści w/w przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Wznowienie postępowania na tej podstawie ograniczone jest wystąpieniem łącznym dwóch warunków: po pierwsze w postępowaniu dowodowym prowadzonym w danej sprawie administracyjnej miało miejsce wystąpienie fałszywego dowodu, a po drugie sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu. Sąd podziela argumentację Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę. W przedmiotowej sprawie okolicznością, która miałaby stanowić podstawę do wznowienia postępowania jest w ocenie skarżących sfałszowanie dokumentów. Jednak żądanie skarżących wynika z domniemania, a nie z dowodu fałszywości, wobec czego domagają się przeprowadzenia przez ograny administracji takiego dowodu fałszywości. Należy wyjaśnić, że wprawdzie art. 77 Kpa nakłada na organy orzekające konkretne obowiązki dowodowe, ale z tych obowiązków nie można domniemywać, że organ administracji ma uprawnienia śledcze. Organ ma obowiązek "zebrać" materiał dowodowy, ma on jako dowód dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy (art. 75 § 1 Kpa), ale trzeba podkreślić, że mają to być dowody, a nie przypuszczenia. Jeżeli skarżący twierdzą, że decyzja z dnia [...] października 2002 r. została wydana w oparciu o fałszywe dokumenty, postępowanie dla ustalenia prawdziwości tego zarzutu muszą prowadzić przed właściwym sądem powszechnym. Strona, która domaga się wznowienia postępowania na tej podstawie, że dowód okazał się fałszywy (art. 145 § 1 pkt 1 Kpa), musi przedłożyć właściwemu organowi dowód w postaci orzeczenia sądowego stwierdzającego, że dokument był sfałszowany; nie jest rzeczą organu administracji przeprowadzanie takiego dowodu we własnym zakresie (vide wyrok NSA z 02.06.200r., sygn. akt I SA 1123/99, LEX nr 55743). Zdaniem Sądu okoliczności przedstawione we wniosku skarżących z dnia 10 marca 2005r. nie uzasadniają twierdzenia, że dowody na podstawie których wydana została decyzja Wojewody [...] z dnia[...]października 2002r. są fałszywe. W ocenie Sądu organ nadzoru budowlanego słusznie uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania. Z powyższych względów skoro zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku należało skargę oddalić w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 lutego 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 z późn. zm.).