VII SA/Wa 136/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2008r. sprawy ze skargi Starosty O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu do wydawania decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Starosty O. kwotę 812 (osiemset dwanaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] listopada 2007r. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2007r., znak [...] nakładające na Starostę [...] karę pieniężną w wysokości 18.500 zł za 37 dni zwłoki w wydaniu decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu organ podał, że prawidłowo organ I instancji określił początek biegu terminu dla załatwienia sprawy wynikającego z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane na dzień 29 marca 2007r., tj. dzień wpływu wniosku inwestora. Ponieważ decyzja organu została wydana [...] sierpnia 2007r., a więc po upływie 134 dni od wpłynięcia wniosku zaś odliczeniu winny podlegać okresy 11 dni od dnia wysłania wezwania w trybie art. 64 § 2 kpa do dnia uzupełnienia wniosku i 21 dni z tytułu wystąpienia do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, prawidłowo organ I instancji ustalił, że Starosta [...] przekroczył termin wyznaczony dla wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę o 37 dni. Jednocześnie organ podkreślił, że prawidłowo nie dokonano odliczeń w związku z wydaniem postanowienia w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Starosta [...], podnosząc że postanowienie o nałożeniu grzywny winno być wydane w toku postępowania o wydanie decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę, wobec tego wydanie decyzji merytorycznej kończącej to postępowanie uniemożliwia wydanie postanowienia o wymierzeniu kary. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu, nadto odnosząc się do zarzutów skarżącego podniósł, iż postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej jest odrębnym w stosunku do postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i wydanie tej decyzji nie stanowi - zdaniem organu przeszkody do wydania postanowienia o wymierzeniu kary pieniężnej jeśli zachodzą przewidziane prawem przesłanki nałożenia tej kary. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, która dokonywana jest na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału wg stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga zasługuje na uwzględnienie, a podniesione w niej zarzuty należy uznać za trafne. Podstawą postanowień wydanych przez organy administracji rozstrzygające w rozpoznawanej sprawie jest art. 35 ust. 6 ustawy z 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, który stanowi, że gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia wniesienia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza termin organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Z tym, iż do terminu tego (ust. 8 w/w przepisu) nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. W rozpoznawanej sprawie wniosek, inwestora o wydanie pozwolenia na budowę pawilonu handlowego wpłynął do organu w dniu 29 marca 2007r., zaś decyzja Starosty [...] udzielająca pozwolenia na budowę została wydana w dniu [...] sierpnia 2007r. Tak, więc postępowanie w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę rozpoczęło swój bieg z chwilą złożenia wniosku (art. 61 § 1 kpa). Z materiału dowodowego wynika, że w trakcie trwania postępowania organ dokonywał czynności zmierzających do wydania decyzji m.in. postanowieniem wydanym dnia [...] czerwca 2007r. na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek usunięcia istotnych nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji - co oznacza, że okres opóźnienia w podjęciu rozstrzygnięcia spowodowany był przez stronę. Należy podkreślić, że zgodnie z treścią ust. 3 art. 35 organ prowadzący postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę ma obowiązek wezwać inwestora do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości wniosku i projektu budowlanego wyznaczając mu termin dla wykonania nałożonego obowiązku. W przypadku wydania postanowienia na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy, terminu wyznaczonego dla strony dla wykonania postanowienia nie wlicza się do okresu 65 dni. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy uznać, że od terminu 65 - dniowego określonego w ust. 6 art. 35 ustawy Prawo budowlane winien być odliczony także okres od dnia wydania postanowienia do dnia upływu terminu na jego wykonanie - ponieważ opóźnienie obejmujące ten okres nastąpiło z winy strony z powodu niekompletności wniosku, nie zaś z winy organu. Z uwagi na fakt, że wyżej podniesione przez Sąd uchybienia istotnie wpłynęły na wynik sprawy i dotyczą one postępowania organów obu instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.