VII SA/Wa 1365/13

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : nakazu dokonania remontu stacji transformatorowej postanawia : przyznać A.Z. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 12 lipca 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez A.Z. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur o łącznej wysokości 1.950,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że posiada dom o powierzchni 120 m ² oraz działkę o powierzchni 0,88110 ha. Oświadczyła, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że jest osobą starszą (75 lat) i oprócz dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury nie uzyskuje żadnych innych dochodów. Dodała, że leczy się na serce. Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2013 r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie jakie ponosi miesięczne koszy stałe związane z utrzymaniem domu o powierzchni 120 m ² należało je wyszczególnić i podać ich wysokość (np. z tytułu opłat za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, podatek, itp.). Zapytano także jaką kwotę miesięcznie wnioskodawczyni przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego (tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp.), należało podać orientacyjną wysokość oraz jaką kwotę przeznacza na leczenie i zakup lekarstw. Zwrócono się do wnioskodawczyni z zapytaniem czy otrzymuje pomoc od dzieci, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak, należało podać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu 23 lipca 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły żądane dodatkowe wyjaśnienia. Z nadesłanych informacji wynika, że miesięczne koszty stałe wnioskodawczyni wynoszą z tytułu opłat za energię elektryczną 120,00 złotych, wodę 80,00 złotych, gaz 70,00 złotych, telefon 80,00 złotych, podatek 120,00 złotych, ogrzewanie średnio miesięcznie w wysokości 420,00 złotych co łącznie stanowi kwotę w wysokości 890,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że na bieżące koszty utrzymania (tj. zakup żywności, odzieży, środków czystości) przeznacza kwotę w wysokości 800,00 złotych miesięcznie, a na leczenie w wysokości 200,00 złotych. Wnioskodawczyni oznajmiła, że nie otrzymuje żadnej pomocy od rodziny, organizacji społecznych lub państwowych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, iż zasadnym jest przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawczyni utrzymująca się wraz z mężem z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytur o łącznej wysokości 1.950,00 złotych przy ponoszonych miesięcznych wydatkach stałych wynoszących około 1.900,00 złotych nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.