VII SA/Wa 1365/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Protokolant specjalista Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi P. W. na czynność Starosty [...] z dnia [...] maja 2019 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zwrotu prawa jazdy postanawia: odrzucić skargę Komendant Komisariatu Policji w [...] w dniu [...] kwietnia 2019 r. zawiadomił Starostę w [...] o zatrzymaniu P.W. prawa jazdy z powodu przekroczenia prędkości o 58 km/h w terenie zabudowanym. Jednocześnie przekazał temu organowi zatrzymane prawo jazdy kat B nr [...], wydane przez Starostę [...] w dniu [...] kwietnia 2016 r.. W związku z powyższym, Starosta w [...]na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r. poz. 341) i art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 541 ze zm.), wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zatrzymania prawa jazdy. W dniu [...] kwietnia 2019 r. P. W. złożył wniosek o zawieszenie prowadzonego postępowania informując organ, że sprawa dotycząca przekroczenia prędkości o 58 km/h w terenie zabudowanym została skierowana do Sądu. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. uwzględnił wniosek skarżącego i zawiesił postępowanie administracyjne na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., wskazując na zagadnienie wstępne, to jest toczące się postępowanie karne przed Sądem Rejonowym w [...], które zostało wszczęte w wyniku odmowy przyjęcia mandatu karnego. Wnioskiem z dnia [...] maja 2019 r. P. W. wystąpił do Starosty w [...] o zwrot zatrzymanego prawa jazdy. Pismem z dnia [...] maja 2019 r. Starosta w [...] udzielił skarżącemu odpowiedzi, że nie może zwrócić prawa jazdy do czasu rozpoznania zagadnienia wstępnego przez sąd, a jeżeli sprawa skierowana do rozpoznania przez sąd nie zakończyła się prawomocnym rozstrzygnięciem w okresie 3 miesięcy od dnia zatrzymania dokumentu, podlega on zwrotowi (art. 102 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przed przystąpieniem do oceny w tym zakresie, Sąd administracyjny zobowiązany był ustalić, czy jest właściwy do jej rozpoznania. Szczegółowe unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 ww. ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 ustawy - sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W kontekście tych przepisów, należało ocenić czy objęte skargą pismo Starosty w [...] z dnia [...] maja 2019r., jest czynnością o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przepis powyższy wyłącza z kontroli sądowoadministracyjnej akty lub czynności podejmowane w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, nie będące jednocześnie decyzjami lub postanowieniami. Podkreślenia wymaga, że aktualne brzmienie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wynika z nowelizacji przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wprowadzonych ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r., poz. 658). W uzasadnieniu projektu ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyjaśniono, że celem powyższej zmiany jest wykluczenie zaskarżania do sądu administracyjnego poszczególnych aktów i czynności podejmowanych w ramach sformalizowanych procedur. Zmiana ta nawiązuje do stanowiska doktryny, że w interesie skarżącego lepiej jest poczekać, aż sprawa dojrzeje do rozpoznania przez sąd administracyjny, który - w sytuacji bezpośredniej i rzeczywistej ingerencji w sferę praw i wolności jednostki - będzie mógł zagwarantować realną, a nie przedwczesną czy też pozorną ochronę prawną. Należy zauważyć, że ustanowione w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. ograniczenie zaskarżalności wspomnianych aktów i czynności zostało powiązane ze ściśle określonymi w tym przepisie ustawami procesowymi, a zatem obejmuje tylko te akty i czynności, które wydano lub podjęto w ramach tych postępowań. W znowelizowanym brzmieniu, przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. expressis verbis wyłącza możliwość skarżenia "innych aktów i czynności" podjętych "w ramach postępowania administracyjnego określonego" w kodeksie postępowania administracyjnego oraz w postępowaniach określonych w działach IV, V i VI ordynacji podatkowej i w postępowaniach, do których mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego oraz ordynacji podatkowej. Zatem w tym przypadku, skarżący nie ma możliwości kwestionowania stanowiska organu administracji wyrażonego w piśmie z dnia [...] maja 2019r., jako podjętego w toku sformalizowanego postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone pismo nie podlega kognicji sądów administracyjnych i orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.