VII SA/Wa 1366/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 maja 2017 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę M. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2016r. (znak: [...]) o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Starosta [...] decyzją z [...] czerwca 2013r. (nr [...]) zatwierdził projekt budowlany i udzielił Z. M. pozwolenia na rozbudowę i przebudowę ze zmianą sposobu użytkowania budynku gospodarczego na mieszkalny, na działce nr ew. [...] obr. S., gmina S., a następnie decyzją z [...] sierpnia 2014r. (nr [...]), działając na podstawie art. 36 a ustawy z 7 lipca 1994r. -Prawo budowlane (Dz. U. z2010r., poz. 1623 ze zm.) zatwierdził zamienny projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę. Po rozpoznaniu odwołania skarżącego, Wojewoda [...] decyzją z [...] listopada 2014r. (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym wyrokiem z 15 kwietnia 2015r. II SA/Łd 90/15 oddalił skargę M. M. na tę decyzję. W dniu 12 lipca 2015r. M. M. zwrócił się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z [...] sierpnia 2014r. Organ przyjął, że wnioskodawca w istocie domaga się stwierdzenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2014r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] stycznia 2016r. (znak: [...]), działając na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Po rozpoznaniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, postanowieniem z [...] marca 2016r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ przyjął, że w rozpoznawanej sprawie zachodziła "inna uzasadniona przyczyna" odmowy wszczęcia postępowania, o której mowa w powołanym przepisie, w postaci wcześniejszego rozstrzygnięcia tej sprawy prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego. M. M. w skardze na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2016r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) i w związku z tym odmowa wszczęcia postępowania o stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a. nie jest uzasadniona. Skarżący zarzucił ponadto naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80, art. 86 i art. 107 § 3 k.p.a. przez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego na okoliczność rażącego naruszenia prawa. Z tych powodów wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2016r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekając w tej sprawie nie dostrzegł, że działka przeznaczona pod zabudowę ([...]) ma powierzchnię 424 m2. Zgodnie z § 31 ust. 2 pkt 1, b i c uchwały nr [...] Rady Gminy [...] z [...] grudnia 2008r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu obszaru Gminy S. (Dz. Urz. Woj. [...] z 2009r., poz. [...]), minimalna powierzchnia nowoutworzonej działki inwestycyjnej wynosi 850 m2. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i powtórzył stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2014r. nie narusza prawa, co oznacza, że skarga M. M. jest nieuzasadniona. Z przepisu art. 61 a § 1 k.p.a., który był podstawą wydania tego postanowienia, wynika, że gdy żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego w danej sprawie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych przyczyn jego wszczęcie jest niedopuszczalne, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez "inne uzasadnione przyczyny", o których mowa w art. 61 a § 1 k.p.a., należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę wszczęcia postępowania. Sąd podziela stanowisko organu, że w rozpoznawanej sprawie zachodziła "inna uzasadniona przyczyna" odmowy wszczęcia postępowania w postaci prawomocnego wyroku istniejącego w obrocie prawnym, wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w dniu 15 kwietnia 2015r., II SA/Łd 90/15, oddalającego skargę M. M. na decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2014r. Zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 7 grudnia 2009r., I OSP 6/09 (dostępna na stronie: nsa.gov.pl/orzecznictwo) przyjął, że żądanie stwierdzenia nieważności decyzji od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania wówczas, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania organ administracji publicznej ustali istnienie - z uwagi na wydany uprzednio wyrok sądu - przeszkody przedmiotowej czyniącej rozpoznanie tego żądania niedopuszczalnym. W pozostałych przypadkach organ administracji publicznej obowiązany jest rozpoznać żądanie co do istoty stosując art 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 k.p.a. W orzecznictwie przyjmuje się, że wyrok prawomocny oddalający skargę na decyzję nie stanowi automatycznie przeszkody do wszczęcia postępowania administracyjnego w tej sprawie, jeżeli występujący z żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji wykaże, że zachodzą okoliczności, które nie były objęte orzeczeniem sądu, ponieważ nie mogły być one znane sądowi lub gdy powodem oddalenia skargi był brak interesu prawnego skarżącego (por. np. wyrok NSA z 23 sierpnia 2016r., II OSK 2572/14, dostępny na stronie: www. nsa.gov.pl/orzecznictwo). Kierując się tymi wskazaniami, trzeba przyjąć, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 15 kwietnia 2015r. II SA/Łd 90/15 stanowi przeszkodę do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2014r. Należy podkreślić, że M. M. we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji która została skontrolowana przez sąd administracyjny, ani we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, ani też w skardze do Sądu, nie podniósł żadnych nowych okoliczności, które nie były znane i rozważone przez sąd rozpoznający jej skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2014 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. Skarżący zarzucił, że decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego narusza ustalenia m.p.z.p. w sposób rażący i w związku z tym wydanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a. narusza prawo. Niewątpliwie nie jest to okoliczność, która nie była znana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Można dodać, że sąd ten w uzasadnieniu wyroku z 15 kwietnia 2015r. stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza art. 35 ust. 1 prawa budowlanego. Z przedstawionych powodów Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo przyjął, że zachodzi "inna uzasadniona przyczyna" odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji i na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a. odmówił jego wszczęcia. W związku z tym nie są uzasadnione zarzuty naruszenia przepisów postępowania dotyczących ustalenia okoliczności faktycznych sprawy. Z oczywistych względów, w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji, organ nie bada czy decyzja jest dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa, w związku z tym nie można mu zasadnie zarzucać, ze nie dokonał tej oceny w zaskarżonym postanowieniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 tej ustawy.