VII SA/Wa 1369/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VII SA/Wa 1369/09 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2009r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. M. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].04.2009 r., znak: [...] odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie rozbiórki części budynku mieszkalnego o wymiarach w rzucie poziomym 5,75 m x 4,00 m usytuowanej na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], dobudowanej do istniejącego budynku mieszkalnego bez wymaganego pozwolenia na budowę zakończonej ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wznowienia na postępowania przyjmując datę [...] października 2008r. jako dzień, w którym wnioskodawczyni dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania. Wniosek o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wpłynął do PINB w [...] w dniu [...] grudnia 2008r. W świetle powyższego organ uznał, że wniosek [...] o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując ponownie sprawę stwierdził, że A. M. podaniem z dnia [...].11.2008r. (doprecyzowanym pismem z dnia [...].02.2009 r.) wystąpiła o wznowienie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją [...] WINB z dnia [...].09.2008 r., znak: [...]. Jako okoliczność stanowiącą podstawę wznowienia ww. postępowania Skarżąca wskazała rozbieżności dotyczące ustalenia przebiegu granicy z działką sąsiednią (pismo z dnia [...].02.2009 r.). W piśmie z dnia [...].03.2009 r. A. M. doprecyzowała, iż o przedmiotowej okoliczności dowiedziała się w dniu [...].11.2008 r. bowiem [...]-11-2008 r. na spornej działce nr ewid. [...] był geodeta W. R., który wykonywał osnowę geodezyjną i od niego dowiedziała się, że są nowe okoliczności w przebiegu granicy". Podobnie w piśmie z dnia [...].02.2009 r. - "okoliczności (...) wyszły na jaw po obecności geodety na działce nr [...]i wtedy powstały wątpliwości, że odległość od granicy może być inna". Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że Materiał dowodowy zgromadzony w rozpatrywanej sprawie wskazuje na to, iż wątpliwości odnośnie przebiegu granicy między działkami nr [...] i [...] położonymi w nici [...], A. M. zgłaszała już podczas oględzin z dnia [...].11.2007 r, w których protokole znajduje się zapis, m.in. "przedmiotowy budynek jest oddalony od ogrodzenia o 92 cm. A. M. oświadczyła, że granica działek jest oddalona od budynku ok. 2 m". Powyższe, zdaniem organu odwoławczego, pozwala przyjąć, iż rozbieżności dotyczące ustalenia przebiegu granicy znane były Skarżącej już na etapie postępowania zwyczajnego zakończonego decyzją [...] WINB z dnia [...].09.2008 r., znak: [...], a tym samym w rozpatrywanej sprawie nie został zachowany termin określony w art. 148 § 1 k.p.a. Skargę do Sądu wniosła A. M., która wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na błędne rozstrzygnięcie organów I i II instancji. Zdaniem Sądu zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają prawo art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. i 107 k.p.a. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek podjęcia kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Oznacza to, że organ ma obowiązek, prowadząc postępowanie, zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 77 k.p.a.) tak, aby ustalić stan sprawy zgodny z rzeczywistością. Wznowienie postępowania jest wyjątkiem od zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Może ono nastąpić jedynie powodów enumeratywnie wymienionych w art.145 kpa i art.l45a k.p.a. Zasady wszczęcia postępowania wznowieniowego są odmienne od zasad określających wszczęcie postępowania zwykłego. Zgodnie z treścią art.I49 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej musi wydać odrębne postanowienie o wznowieniu postępowania. Następuje to wówczas, gdy zostanie wstępnie stwierdzone, że wniosek pochodzi o od strony postępowania, został złożony w terminie oraz, że strona powołuje się na podstawy wznowienia wymienione w art.145 kpa i 145a kpa. Jeżeli natomiast zostanie ustalone, iż brak jest jednego z tych elementów organ administracji winien wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania. Przystępując do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania, organ administracji musi przede wszystkim ustalić, czy został on złożony przez stronę postępowania, a następnie czy strona złożyła ten wniosek w terminie określonym w art. 148 k.p.a. W niniejszej sprawie wniosek o wznowienie postępowania niewątpliwie pochodzi od strony. Wątpliwości w niniejszej sprawie budzi jednak kwestia, kiedy strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania. Zgodnie z przepisem art. 148 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z akt sprawy wynika, że wniosek o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wpłynął do PINB w [...] w dniu [...] grudnia 2008r. Pismem z dnia [...] stycznia 2009r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił się do strony z prośbą o sprecyzowanie swojego żądania oraz o wskazanie dokładnego terminu w którym, strona dowiedziała się o istnieniu przesłanki stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W piśmie z dnia [...] lutego 2009r, doprecyzowanym pismem z dnia [...] marca 2009r., A. M. wskazała, że o istnieniu przesłanki stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania dowiedziała się od geodety, który w dniu [...] listopada 2008r. wykonywał pomiary jej działki. Po powyższych ustaleniach, organ I instancji przyjął jednak datę [...] października 2008r. jako dzień, w którym wnioskodawczyni dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania, bowiem w piśmie z dnia [...] października 2008r. skierowanym do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] podnosiła kwestię przebiegu granicy i odległości przedmiotowego budynku od granicy wynoszącej około 2m. Organ II instancji przyjął, że rozbieżności dotyczące ustalenia przebiegu granicy, znane były skarżącej, już na etapie postępowania zwyczajnego, bowiem oświadczyła już podczas oględzin z dnia 20.11.2007 r., że granica działek jest oddalona od budynku ok. 2 m. Na rozprawie sądowej w dniu 16 grudnia 2009r. strona skarżąca wskazała, że o niepewności w sensie prawnym , przebiegu granicy powzięła w końcu listopada 2008r., kiedy to przyszedł geodeta i tę okoliczność potwierdził. Wskazała , że wcześniej opierała swoje wątpliwości na pogłoskach, a sąsiedzi podpowiadali, żeby sprawdzić granicę co też uczyniła w listopadzie 2009r. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej wątpliwości organu I instancji oraz całkiem nowe, w kontekście tych wątpliwości, ustalenia organu II instancji, jak również biorąc pod uwagę wyjaśnienia strony zarówno w pismach kierowanych do organu jak i złożonych na rozprawie uznać należy, że organy niedokładnie wyjaśniły stan faktyczny sprawy naruszając art. 77, 107 § 3 i 148 kpa. Organy orzekające nie wykazały w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, iż strona skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania po upływie miesiąca od daty w której dowiedziała się o istnieniu przesłanki stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wprawdzie to strona musi udowodnić kiedy, w jakiej dacie dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę prawną do wznowienia postępowania ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o tych okolicznościach, jednakże to organ analizując i oceniając dowody w tej mierze musi, czego nie uczynił w dotychczasowym postępowaniu, ocenić je i co oczywiste przedstawić stanowisko w tym zakresie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Z powyższych względów na podstawie art. 145§1 pkt.1 a i c oraz art. 152 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.