VII SA/Wa 1370/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Czapska-Górnikiewicz, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Asesor WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi W B na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) sierpnia 2004 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę skargę oddala. VII SA/Wa 1370/04 U Z A S A D N I E N I E Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po wszczęciu na wniosek W B postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody (...) z dnia (...) lutego 2004r stwierdzającej nieważność decyzji Wójta Gminy (...) Nr (...) z dnia (...) sierpnia 2001r zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej W B na nadbudowę budynku mieszkalno-gospodarczego z przeznaczeniem tego budynku na cele mieszkalne na działce nr ewid. (...) położonej przy ul. (...) we wsi (...) decyzją z dnia (...) czerwca 2004r znak: (...) na podstawie art. 157 § 1 i art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 kpa odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji Wojewody (...). Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, kontrolowana w trybie stwierdzenia nieważności decyzja Wojewody (...) jest prawidłowa. W decyzji tej, w opinii Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Wojewoda (...) prawidłowo przyjął, iż " niedopuszczalne jest wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę na wniosek podmiotu, który nie dołączył do wniosku o pozwolenie na budowę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu wydanej na rzecz wnioskodawcy". Z uwagi na fakt, że decyzja Wójta Gminy (...) udzielająca pozwolenia na budowę została wydana pomimo braku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu doszło do rażącego naruszenia przepisu art. 32 ust 4 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994r. Rażące naruszenie powyższego przepisu obligowało zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego "właściwy organ do stwierdzenia jej nieważności w oparciu o przepis art. 156 § 1 pkt 2 kpa". Po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek Wojciecha (...), Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) sierpnia 2004r znak: (...) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2004r. W uzasadnieniu podzielił stanowisko zaprezentowane w poprzedniej swojej decyzji z dnia (...) czerwca 2004r. Odnosząc się do zarzutu braku zawiadomienia przez Wojewodę (...) W B o wszczęciu postępowania nieważnościowego, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż "argument ten nie ma wpływu na zgodność z prawem przeprowadzonego przez Wojewodę (...) postępowania nieważnościowego" i "fakt ten może stanowić przesłankę do wznowienia postępowania, nie jest natomiast podstawą stwierdzenia nieważności decyzji". Odnośnie zarzutu, iż właściciele sąsiedniej nieruchomości nie mają przymiotu strony w postępowaniu nieważnościowym, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że przymiot strony im przysługuje. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł W B. Skarżący podniósł, iż nie został zawiadomiony przez Wojewodę (...) o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, a tym samym pozbawiony możliwości przedstawienia informacji o stanie postępowania w sprawie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto, skarżący zarzucił, że w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001r "nie zachodzi począwszy od daty wyroku potrzeba uzyskania zgody właściciela sąsiedniej działki na usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej w związku z tym, właściciele działki sąsiedniej nie mają interesu prawnego w zaskarżaniu pozwolenia na budowę w oparciu o te przepisy". W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest uzasadniona bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Podnoszony przez skarżącego W B, zarzut dotyczący braku zawiadomienia o wszczęciu przez Wojewodę (...) postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy (...) Nr (...) z dnia (...) sierpnia 2001r zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej skarżącemu na nadbudowę budynku mieszkalno-gospodarczego z przeznaczeniem tego budynku na cele mieszkalne jest nieuzasadniony. Prawidłowo Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał odnosząc się do powyższego zarzutu, iż nie ma on wpływu na zgodność z prawem przeprowadzonego przez Wojewodę (...) postępowania nieważnościowego, a jedynie może stanowić przesłankę do wznowienia postępowania. W myśl bowiem art. 145 § 1 pkt 4 kpa okoliczność, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, jest przesłanką wznowienia postępowania. Należy podkreślić, że w postępowaniu nadzorczym prowadzonym w oparciu o art. 156- 158 kpa Wojewoda Mazowiecki badał ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę pod kątem przesłanek z art. 156 § 1 kpa według stanu faktycznego i prawnego w dniu wydania decyzji. Bezspornym jest, iż kontrolowana decyzja została wydana pomimo braku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z uzasadnienia decyzji Wojewody (...) z dnia [...] lutego 2004r znak: [...] wynika, iż "Przedstawiony projekt budowlany wskazuje zakres robót budowlanych polegających na rozbiórce fragmentów istniejącego budynku gospodarczego, wymianie konstrukcji ścian, wymianie fundamentów, izolacji poziomej i pionowej, wykonanie stropu nad przyziemiem i nowego dachu wraz z adaptacją poddasza na cele mieszkalne. Świadczy to o budowie nowego budynku zlokalizowanego w miejscu istniejącego budynku gospodarczego". W dalszy ciągu uzasadnienia Wojewoda (...) stwierdza, iż " Na skutek zmiany wymiarów istniejącego budynku gospodarczego jego podwyższenia, powstanie obiekt odbiegający kształtem od poprzedniego budynku. Powyższe powoduje zmianę sposobu zagospodarowania terenu". Zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 7 lipca 1994r o zagospodarowaniu przestrzennym (jedn.tekst.Dz.U. Nr 15, poz 139 z 1999r z późn zm ), zmiana zagospodarowania terenu polegająca w szczególności na wykonaniu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W tej sytuacji, Wojewoda (...) z uwagi na rażące naruszenie art. 32 ust 4 pkt 1 Prawa budowlanego w oparciu o przepis art. 156 § 1 pkt 2 kpa, zasadnie stwierdził, zdaniem głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż brak zawiadomienia skarżącego o prowadzonym przez Wojewodę (...) postępowaniu nieważnościowym, a tym samym uniemożliwienie skarżącemu przedstawienia informacji o stanie postępowania w sprawie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu pozostawało bez wpływu na ustalenia organu odnośnie braku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Późniejsze starania inwestora o uzyskanie brakującej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu są bez znaczenia dla postępowania nieważnościowego w którym organ bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto, jak słusznie zauważył Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pominięcie skarżącego w postępowaniu nieważnościowym stanowi przesłankę do wznowienia postępowania. Nieuzasadniony jest również zarzut dotyczący braku interesu prawnego właścicieli działek sąsiadujących z inwestycją "w zaskarżaniu pozwolenia na budowę". Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, stroną postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji (wyrok NSA z dnia 15 września 2000r, IV S.A. 2328/99, wyrok NSA z dnia 12 stycznia 1994r w sprawie II S.A. 2164/92 ). Decyzja Wójta Gminy (...) Nr (...) z dnia (...) sierpnia 2001r zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca skarżącemu pozwolenia na budowę została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane ( Dz.U. Nr 89, poz 414 z późn zm ). Przepis art. 5 ust 1 pkt 6 Prawa budowlanego zapewniał ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich w szerokim zakresie i to zarówno przedmiotowym jak i podmiotowym. Do grona "osób trzecich" w rozumieniu ustawy należą właściciele działek graniczących z działką na której ma być wznoszony obiekt budowlany. Nie budzi żadnej wątpliwości, iż właściciele działek sąsiednich mają interes prawny w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę w którym są stroną w rozumieniu art. 28 kpa. Właścicielem działki sąsiadującej z działką skarżącego jest A P, który jako strona brał udział w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę. W związku z powyższym, A P był również stroną postępowania nieważnościowego, wszczętego na jego wniosek przez Wojewodę (...). W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. Nr 153, poz 1270 ), skargę oddalił.