VII SA/Wa 1370/06

PostanowienieWSA w Warszawie2006-08-23

Skład orzekający: Bogusław Cieśla

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do umorzenia postępowania sądowego w sytuacji, gdy od daty zawieszenia postępowania upłynęło ponad trzy lata, a pełnomocnik skarżącego nie odpowiedział na wezwanie sądu dotyczące potwierdzenia zgonu skarżącego i wskazania następców prawnych?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie sądowe, jeśli zostało ono zawieszone i wniosek o jego podjęcie nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. W sytuacji, gdy śmierć uczestnika postępowania, a następnie skarżącego, uniemożliwiła nadanie sprawie dalszego biegu, a pełnomocnik skarżącego nie zareagował na wezwanie sądu w ustawowym terminie, zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 130 § 1 zd. 1 PPSA.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi K. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [...] września 1999r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Postępowanie zostało zawieszone przez Naczelny Sąd Administracyjny w związku ze śmiercią uczestnika postępowania S. W., a następnie skarżącego K. G.. Pomimo wezwań sądu do wskazania następców prawnych i potwierdzenia faktów, pełnomocnik skarżącego nie udzielił odpowiedzi, co uniemożliwiło dalsze prowadzenie sprawy. W związku z upływem ponad trzech lat od zawieszenia postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [...] września 1999r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 listopada 2001r. w związku ze śmiercią uczestnika postępowania S. W. zawiesił postępowanie sądowe. Pismem z dnia 7 grudnia 2001r. skarżący K. G. zgłosił wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania podając, iż następcą prawnym zmarłego S.W. jest jego żona J. W.. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia [...] lipca 2002r. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy [...] o wskazanie następców prawnych S. W.. W odpowiedzi na w/w pismo Urząd Miasta i Gminy [...] poinformował, iż następcą prawnym zmarłego S. W. jest jego żona J. W.. Ponadto poinformował, iż "wymieniony w piśmie K. G. zmarł". W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do r. pr. M. T. – pełnomocnika K. G., o potwierdzenie faktu zgonu skarżącego K. G., wskazanie następców prawnych skarżącego oraz o ewentualne oświadczenie co do dalszych losów skargi. Powyższe pismo zostało odebrane w dniu 27 sierpnia 2002r. Do dnia dzisiejszego Sąd nie uzyskał żadnej odpowiedzi, zatem nie mógł nadać sprawie dalszego biegu. Postanowieniem z dnia 21 marca 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe w przedmiocie rozpatrzenia wniosku K. G. z dnia [...].grudnia 2001r. o podjęcie zawieszonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 130 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 130 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Przyczyną zawieszenia postępowania była niemożność nadania mu biegu wobec śmierci S. W. – uczestnika postępowania, a następnie skarżącego K. G.. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny pismem z dnia 21 sierpnia 2002r. zwrócił się do r. pr. M. T. – pełnomocnika K. G., o potwierdzenie faktu zgonu skarżącego K. G., wskazanie następców prawnych skarżącego oraz o ewentualne oświadczenie co do dalszych losów skargi. Od daty zawieszenia postępowania upłynęło ponad 3 lata, a pełnomocnik skarżącego nie odpowiedział na powyższe pismo, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 130 § 1 zd. 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło