VII SA/Wa 1371/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA - Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ogrodzenia postanawia - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - W dniu 21 lipca 2008 r. (data stempla pocztowego na kopercie – karta 3 akt) C.J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - skargę na decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ogrodzenia. W dniu 29 sierpnia 2008 r. doręczono skarżącej zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (zwrotne potwierdzenie odbioru karta 13 akt). W terminie otwartym do uiszczenia ww. wpisu, pismem z dnia 1 września 2008 r. skarżąca cofnęła powyższą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest do zbadania dopuszczalności skargi, w tym jej prawidłowego opłacenia przez stronę. Stosownie bowiem do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Tym niemniej, w niniejszej sprawie C.J. wniosła o cofnięcie skargi przed upływem terminu wyznaczonego przez Sądu do uiszczenia wpisu od skargi, a zatem Sąd powinien ocenić jedynie dopuszczalność cofnięcia skargi, które co do zasady jest dla Sądu wiążące. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu cofnięcie skargi przez skarżącą jest skuteczne i dopuszczalne albowiem nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności ani też nie zmierza do obejścia prawa. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.